NPHS1 vs NPHS2 Karşılaştırması

Özellik NPHS1 Mutasyonu (Finlandiya Tipi Konjenital Nefrotik Sendrom) NPHS2 Mutasyonu (Steroid-Dirençli Nefrotik Sendrom – SRNS) Gen adı NPHS1 NPHS2 Gen ürünü (protein) Nefrin Podosin Protein yeri Podosit slit diyaframı Podosit membranı Kalıtım şekli Otozomal resesif Otozomal resesif Başlangıç yaşı Doğumda veya ilk 3 ay içinde 6 ay–6 yaş arası (erken çocukluk) Steroid yanıtı ❌ Steroid … Devamını oku

Finlandiya Tipi Konjenital Nefrotik Sendrom (CNF – NPHS1)

1. GENETİK TEMEL Özellik Açıklama Gen NPHS1 Gen ürünü Nefrin (slit diyafram proteinidir) Kalıtım Otozomal resesif Lokalizasyon 19q13.1 Sıklık En sık Finlandiya’da → adı buradan gelir Nefrin, podositler arası filtrasyon slit membranını oluşturur. Eksikliği → protein kaybı. 2. KLİNİK BULGULAR Özellik Açıklama Başlangıç yaşı Doğumda ya da ilk 3 ay içinde İdrar bulgusu Masif proteinüri … Devamını oku

NPHS2 geni ile ilişkili konjenital nefrotik sendrom, özellikle steroid dirençli nefrotik sendrom (SRNS) olgularında sık görülen genetik bir durumdur. NPHS2 “Nephrosis 2” diğer adı ile podocin olarak da bilinir.

NPHS2 Geni ile İlişkili Nefrotik Sendrom (Podocin Mutasyonu) 1. GENETİK TEMEL Özellik Açıklama Gen NPHS2 Ürün Podosin (podocyte membran proteini) Kalıtım Otozomal resesif Etkilediği yapı Glomerüler slit diyaframı (filtrasyon bariyeri) Podocin, nefrin ile birlikte glomerüler filtrasyon bariyerinin bütünlüğünü korur. 2. KLİNİK BULGULAR Özellik Açıklama Başlangıç yaşı Genellikle infantil/erken çocukluk (doğumda nadir) İdrar bulgusu Masif proteinüri, … Devamını oku

Konjenital ve Genetik Nefrotik Sendromlar: Karşılaştırmalı Tablo

Özellik / Sendrom Pierson Alport Frasier Denys-Drash Finlandiya Tipi Genetik mutasyon LAMB2 COL4A5 (X), COL4A3/4 WT1 (intron 9, splice site) WT1 (ekzonik) NPHS1 (nefrin) Kalıtım şekli Otozomal resesif X’e bağlı (çoğunlukla) Otozomal dominant (de novo sık) Otozomal dominant (de novo sık) Otozomal resesif Nefrotik sendrom Konjenital, ağır İleri yaşta proteinüri/hematuri Yavaş progresyon, steroid dirençli Konjenital-çocukluk … Devamını oku

LAMB2 Geni ile İlişkili Nefrotik Sendrom (Pierson Sendromu)

1. GENETİK TEMEL Özellik Açıklama Sorumlu gen LAMB2 (Laminin β2 zinciri) Kalıtım şekli Otozomal resesif Mutasyon sonucu Glomerüler bazal membranın bozulması Laminin β2 Glomerül + göz + santral sinir sisteminde bulunur 2. KLİNİK BULGULAR Sistem Bulgular Böbrek Doğumsal (konjenital) nefrotik sendrom: şiddetli proteinüri, hipoalbuminemi, ödemErken dönemde son dönem böbrek yetmezliği (SDBY) gelişir Göz Mikrokornea, iris … Devamını oku

Frasier Sendromu: Diffüz mezangial skleroz ile nefropati (nefrotik sendromdan proteinüriye kadar değişebilir), gonadoblastom (gonadal tümör) ve erkeklerde gonadlarda cinsiyet gelişim bozukluğu.

Frasier sendromu, WT1 gen mutasyonu ile ilişkili nadir görülen, nefropati + gonadal displazi + gonadal tümör riski ile karakterize bir sendromdur. Frasier Sendromu 1. Genetik Temel 2. Klinik Bulgular Sistem Klinik Bulgular Renal (Böbrek) Diffüz mezangial skleroz (DMS) → ağır proteinüri, steroid dirençli nefrotik sendrom, hızlı KBY gelişimi Gonadal (Cinsiyet) 46,XY bireyde gonadal disgenezis (fenotipik … Devamını oku

Süt çocuğunda (genellikle 0-2 yaş arası) nefrotik sendrom, nadir görülür ve genellikle konjenital veya erken infantil nedenlerle ilişkilidir. Tanı ve yönetim açısından pediatrik nefroloji açısından önemlidir. Olası nedenler şunlardır:

1. Konjenital Nefrotik Sendrom (İlk 3 Ayda Başlangıç) 2. İnfantil Nefrotik Sendrom (3-12 Ay Arası) 3. Diğer Nadir Nedenler Tanı ve Ayırıcı Tanı Önemli Notlar ———————————- Süt çocuğunda (infant) nefrotik sendrom, daha büyük çocuklardaki nedenlerden bazı farklılıklar gösterebilir ve genellikle daha ciddi seyreder. Bu yaş grubunda nefrotik sendromun nedenleri genellikle doğuştan (konjenital) veya erken başlangıçlı … Devamını oku

Nefrotik Sendromda Kaybedilen Proteinler ve Klinik Sonuçları

Kaybedilen Protein Görevi / Fonksiyonu Kaybın Sonucu Albumin Onkotik basıncı sağlar Hipoproteinemi → Ödem Antitrombin III Antikoagülan, pıhtılaşmayı önler Tromboz riski artar Transferrin Demir taşır Fonksiyonel demir eksikliği anemisi İmmünoglobulinler (IgG) Bağışıklık yanıtında görev alır İnfeksiyonlara yatkınlık Vitamin D bağlayıcı protein Vit D transportu D vitamini eksikliği → Hipokalsemi Tiroksin bağlayıcı globulin T4 taşır Eutyroid … Devamını oku

İnce Membran Hastalığı (Thin Basement Membrane Disease – TBMD) yada Benign Familyal İdiyopatik Hematüri, böbreklerdeki glomerüllerin (kanın süzüldüğü küçük filtre birimleri) temel membranının (bazal zar) anormal derecede incelmesiyle karakterize, genellikle benign (iyi huylu) bir genetik böbrek rahatsızlığıdır. Eskiden “Benign Familyal Hematuri” olarak da adlandırılırdı çünkü en belirgin özelliği mikroskobik hematüri (idrarda kan bulunması) ve familyal (ailesel) geçiş göstermesidir.

Genetik Temel: Epidemiyoloji: Klinik Bulgular: Ayırıcı Tanı (Özellikle Alport Sendromu ile): İnce membran hastalığının en önemli ayırıcı tanısı Alport Sendromu‘dur. Her ikisi de Tip IV kollajen genlerindeki mutasyonlardan kaynaklansa da, klinik seyirleri ve prognozları farklıdır: Özellik İnce Membran Hastalığı (TBMD) Alport Sendromu Genetik Genellikle COL4A3/COL4A4 heterozigot COL4A5 (X’e bağlı, en sık), COL4A3/COL4A4 (otozomal) homozigot/bileşik heterozigot … Devamını oku

Çuvaş “Chuvash” polisitemisi (Chuvash polycythemia), nadir ve genetik bir hastalıktır. Bu durum, oksijen seviyelerini algılayan mekanizmaların bozulması sonucu kanın kırmızı hücre sayısının artmasına yol açar. Genellikle, oksijen seviyesi düşük olduğunda vücut daha fazla eritropoietin (EPO) üretir; ancak bu hastalıkta, oksijen seviyesi normal olsa bile EPO üretimi artar. Chuvash Polisitemisi: VHL geninin (von Hippel-Lindau sendromu geni) bir varyantındaki mutasyonlar sonucu dokuların hipoksiye (oksijen eksikliği) aşırı duyarlı olması. EPO seviyeleri normal veya yüksek olabilir.

Genetik Temel ve VHL Mutasyonu Çuvaş polisitemisinin temelinde, von Hippel-Lindau (VHL) geninde bulunan ve oksijen algılamada rol oynayan bir mutasyon yer alır. Bu mutasyon, oksijen seviyeleri yüksek olsa bile hipoksi-indüklenebilir faktörlerin (HIF-1α ve HIF-2α) stabil kalmasına neden olarak EPO üretimini artırır. Bu durum, kanın viskozitesini artırarak pıhtılaşma riskini yükseltir ve damar tıkanıklıkları gibi komplikasyonlara yol … Devamını oku