Anatomi

Serebellum (beyincik) korteksinden çıkan tüm motor ve koordinasyon sinyalleri, beyinciğin derin beyaz cevheri içine gömülmüş olan 4 çift derin serebellar çekirdek (deep cerebellar nuclei) aracılığıyla işlenerek beyin sapı ve talamusa gönderilir. TUS anatomi ve nöroloji sorularında bu çekirdekler, dıştan içe (lateralden mediale) sıralamaları, fonksiyonel serebellum bölümleriyle eşleşmeleri ve lezyon bulgularıyla sıklıkla sorgulanır. Serebellum Çekirdeklerinin Anatomik … Devamını oku

42 yaşında bir kadın hasta, şiddetli baş dönmesi, ayakta dururken arkaya veya yanlara doğru yıkılma hissi ve gövdede belirgin dengesizlik şikayetleriyle başvuruyor. Muayenede hastanın yürürken tabanını genişleterek yürüdüğü (geniş tabanlı yürüyüş) ve gövde ataksisi olduğu, ancak kollarında koordinasyon testi (parmak-burun testi) bozukluğu veya nistagmus olmadığı gözleniyor. Radyolojik görüntülemede serebellumun arka-alt kısmında yer alan vermisin uvula … Devamını oku

Beyin sapı sendromları, beyin sapını (mezensefalon, pons ve medulla oblongata) besleyen damarların tıkanması, kanaması veya bu bölgelerdeki tümör/lezyonlar sonucu ortaya çıkan klinik tablolardır. Bu sendromların en tipik özelliği “çapraz bulgular” (alternan felçler) vermeleridir. Yani hasarın olduğu tarafta kafa çiftleri (göz, yüz kasları vb.) etkilenirken, vücudun karşı tarafında kol ve bacaklarda felç veya duyu kaybı görülür. … Devamını oku

Moritz Benedikt sendromu (veya yaygın adıyla Benedikt sendromu), orta beyindeki (mezensefalon) mediyan tegmentum bölgesinin hasar görmesiyle ortaya çıkan nadir bir beyin sapı sendromudur. Avusturyalı nörolog Moritz Benedikt tarafından 1889 yılında tanımlanmıştır. Sendrom, temel olarak okülomotor sinir (3. kafa çifti) liflerinin ve kırmızı çekirdeğin (nucleus ruber) hasar görmesinden kaynaklanır. Temel Belirtileri Nelerdir? Sendromun en ayırt edici … Devamını oku

El ayası (palmar bölge) ve el sırtı, hassas parmak hareketlerini koordine eden çok sayıda küçük fasyal bölmeye ayrılmıştır. Elde toplam 10 adet kompartıman bulunur:

Dirsek ile bilek arasındaki bölge, anatomik olarak daha karmaşık olup temel olarak 3 kompartımana ayrılır. Ön kol, üst ekstremitede kompartıman sendromunun en sık görüldüğü yerdir.

Omuz ile dirsek arasındaki bölge, medial ve lateral intermusküler septumlar (kas arası bölmeler) ile 2 ana kompartımana ayrılır:

Uyluk (femur) bölgesi, uyluk kemiğini çevreleyen ve “fasiya lata” adı verilen kalın bir bağ dokusu kılıfı ile bu kılıftan kemiğe uzanan kaslar arası bölmeler (intermusküler septumlar) sayesinde 3 ana anatomik kompartımana ayrılır. Uyluk kompartımanlarının anatomik yapısı, içerdikleri kaslar, sinirler ve ana damarlar şu şekildedir: 1. Ön (Anterior) Kompartıman Uyluğun ön kısmında yer alan, bacağı dizden … Devamını oku

Alt bacak (diz ile ayak bileği arası), kalın ve esnemeyen bir fasyal zar tabakası (derin fasya), kaval kemiği (tibia), kamış kemiği (fibula) ve bu iki kemiği bağlayan interosseöz membran ile 4 izole anatomik kompartmana ayrılır. Her kompartman kendine ait kas grubunu, siniri ve damar ağını barındırır. Aşağıda, alt bacağın bu 4 kompartmanının anatomik detayları, içerdikleri … Devamını oku