Nazofarenks, Hipofarenks ve Sinonazal Kavite Maligniteleri

1. Nazofarenks Karsinomu (NPC) Nazofarenks karsinomu, farenksin en üst bölümündeki (en sık lateral duvardaki Rosenmüller fossası / faringeal reses) epitelden köken alan ve diğer baş-boyun skuamöz hücreli kanserlerinden tamamen farklı epidemiyolojik, biyolojik ve terapötik özellikler gösteren bir malignitedir. Etiyoloji ve Histopatolojik Sınıflama (WHO) Klinik Bulgular ve Kraniyal Sinir Tutulumu Evreleme (AJCC 8. Baskı) ve Tedavi … Devamını oku

Ekstra-aksiyel Tümörler (Menenjiyomlar, Vestibüler Schwannom ve Kraniyofarenjiyom)

Ekstra-aksiyel santral sinir sistemi tümörleri, beyin veya omurilik parankiminin dışından (meninksler, kraniyal sinir kılıfları, hipofiz sapı / Rathke kesesi kalıntıları) köken alan ve parankime dışarıdan bası yapan neoplazmlardır. Güncel WHO 2021 Santral Sinir Sistemi Tümörleri Sınıflaması ve nöro-onkolojik cerrahi prensipleri doğrultusunda Menenjiyom, Vestibüler Schwannom ve Kraniyofarenjiyom konularının uzmanlık / YDUS düzeyindeki kapsamlı incelemesi aşağıdadır. 1. … Devamını oku

Üst Üriner Sistem Ürotelyal Karsinomları (UTUC) ve Nefroüreterektomi

Üst Üriner Sistem Ürotelyal Karsinomları (UTUC), renal kalikslerden başlayarak renal pelvis ve üreter boyunca distal üreter orifisine kadar uzanan ürotelyumdan köken alan malignitelerdir. Tüm ürotelyal kanserlerin yaklaşık %5–10’unu oluştururlar. Mesane kanseri ile aynı histolojik kökene sahip olsalar da, embriyolojik, anatomik ve moleküler farklılıklar nedeniyle tanı anında olguların yaklaşık %60’ı kasa invaze (ileri evre) olarak saptanır … Devamını oku

Merkel Hücreli Karsinom, Dermatofibrosarkoma Protuberans (DFSP — t(17;22) COL1A1-PDGFB, Geniş Eksizyon vs. Mohs) ve Ekstramammar Paget Hastalığı

1. Merkel Hücreli Karsinom (MCC) Merkel Hücreli Karsinom, derinin nöroendokrin kökenli (mekanoreseptör Merkel hücreleri veya epidermal kök hücreler) nadir, ancak melanomdan bile daha agresif seyreden, yüksek lokal nüks, erken lenfatik ve hematojen metastaz potansiyeline sahip kutanöz malignitesidir. Etiyoloji ve Patogenez (İki Ana Yol) Klinik Özellikler (AEIOU Kısaltması) Hastaların %90’ından fazlası şu beş özellikten en az … Devamını oku

Meme Başı Koruyucu (NSM) ve Deri Koruyucu (SSM) Mastektomi Sonrası Rekonstrüksiyon, Meme Başı-Areola Rekonstrüksiyonu ve Yağ Greftleme (Lipofilling)

Meme Başı Koruyucu Mastektomi (NSM) ve Deri Koruyucu Mastektomi (SSM) sonrası rekonstrüksiyon teknikleri, onkolojik güvenliği koruyarak doğal meme estetiğini geri kazandırmayı hedefler. Meme başı-areola kompleksinin (NAC) yeniden oluşturulması ve otolog yağ greftlemesi (lipofilling) bu sürecin tamamlayıcı basamaklarıdır. 1. Deri Koruyucu (SSM) vs. Meme Başı Koruyucu (NSM) Mastektomi Her iki yöntemde de meme parankiminin tamamı çıkarılır … Devamını oku

Rotasyonplasti (Van Nes Prosedürü), Tikhoff-Linberg Prosedürü (Omuz Kuşağı) ve Pelvik Rezeksiyonlar (Enneking Tip I–IV İç Hemipelvektomi)

1. Rotasyonplasti (Van Nes Prosedürü) Rotasyonplasti, distal femur veya proksimal tibia yerleşimli malign kemik tümörlerinin (özellikle osteosarkom ve Ewing sarkomu) geniş rezeksiyonu sonrasında uygulanan biyolojik bir rekonstrüksiyon yöntemidir. Ameliyatta diz eklemi ve tümörlü segment çıkarıldıktan sonra, alt bacak (tibia ve ayak) 180° döndürülerek proksimal femura kaynatılır. Böylece ayak bileği eklemi yeni bir diz eklemi işlevi … Devamını oku

Bilateral Wilms Tümörü (Evre V) ve Nefron Koruyucu Cerrahi (Parsiyel Nefrektomi) Kriterleri

Bilateral Wilms Tümörü (Evre V), tüm Wilms tümörü olgularının yaklaşık %5–7’sini oluşturur ve eş zamanlı (senkron) veya nadiren ardışık (metakron) olarak her iki böbreğin tutulumu ile karakterizedir. Bu gruptaki en büyük klinik ikilem, maksimum onkolojik kontrol (negatif cerrahi sınır) sağlarken çocuğun ömür boyu diyaliz ve böbrek nakli ihtiyacını önleyecek yeterli fonksiyonel renal parankimi korumaktır. Bu … Devamını oku

Çocuk cerrahisinde COG (Önce Cerrahi) ve SIOP (Önce Neoadjuvan Kemoterapi) Protokollerinin Cerrahi Karşılaştırması

COG (Children’s Oncology Group) ve SIOP (Société Internationale d’Oncologie Pédiatrique) protokolleri, Wilms tümörünün (nefroblastom) tedavisinde cerrahinin zamanlaması ve cerrahi yaklaşım felsefesi açısından iki farklı ekolü temsil eder. COG (Kuzey Amerika yaklaşımı) doğrulanmamış kitleye cerrahi öncesi kemoterapi vermemeyi ve patolojik evrelemeyi saf haliyle yapmayı hedeflerken; SIOP (Avrupa yaklaşımı) tümörü önceden küçülterek cerrahi rüptür riskini azaltmayı ve … Devamını oku

Larinks Kanserleri (Transoral Lazer Mikrocerrahi, Parsiyel ve Total Larenjektomi, Ses Rehabilitasyonu)

Larinks kanserleri, baş ve boyun bölgesinin en sık görülen malignitelerinden biridir ve büyük çoğunluğu skuamöz hücreli karsinom (SHK) histolojisindedir. Tedavi planlaması tümörün anatomik alt bölgesine (supraglottik, glottik, subglottik), evresine, vokal kord hareketliliğine ve hastanın kardiyopulmoner rezervine göre organ/fonksiyon koruma ve onkolojik kür dengesi gözetilerek yapılır. Aşağıda larinks kanserlerinin cerrahi yaklaşımları (Transoral Lazer Mikrocerrahi, Parsiyel Larenjektomiler, … Devamını oku

Asetabulum kırıklarında sınıflandırma ve planlama / Judet – Letournel Sınıflandırması; Judet-Letournel sınıflandırması, ortopedik travmada asetabulum (kalça eklem yuvası) kırıklarını tanımlamak, ameliyat öncesi planlama yapmak ve prognozu değerlendirmek için dünya çapında en yaygın kullanılan sistemdir. 1964 yılında Robert Judet, Jean Judet ve Émile Letournel tarafından geliştirilen bu sistem, kırıkları anatomik yapıya göre 5 temel (basit) kırık tipi ve 5 ilişkili (karmaşık/kombine) kırık tipi olmak üzere toplam 10 ana gruba ayırır

Asetabulumun Kolon Anatomisi (Biyomekanik Konsept) Asetabulum, ters “Y” harfi şeklinde bir mimariye sahiptir ve yük aktarımını sağlayan iki ana kolondan (sütundan) oluşur: Judet – Letournel Sınıflandırması Asetabulum kırıklarının değerlendirilmesinde altın standarttır. Kırıklar 5 elementer (basit) ve 5 kombinasyon (asosiye) olmak üzere toplam 10 tipe ayrılır: A. Elementer (Basit) Kırıklar (Tek bir kırık hattı içerir) B. … Devamını oku