Orbita medial duvarı travmalarında en sık aşağıdaki yapılardan hangisi zarar görür? Orbitanın iç yan duvarında frontal ve maksiller kemikler, lakrimal kemik, ethmoid kemik (cellulae ethmoidaiesleri) ve sfenoid kemikler yer alır. Ethmoid kemiğin orbitanın medialinde yer alan parçalarının içi boştur ve cellulae ethmoidales denilen paranazal sinüsler bulnur dolayısıyla bu duvarın travmalarında en çok ethmoid kırığı görülür ve sinüs ethmoidalesler etkilenir

Orbita medial duvarı travmalarında en sık etkilenen yapı, etmoid kemiğin lamina papirasea bölgesidir.

Bu bölgenin anatomik kırılganlığı ve travmalarda neden etmoid sinüslerin etkilendiğini şu şekilde detaylandırabiliriz:

1. Anatomik Neden: Lamina Papirasea

Orbita medial duvarının büyük bir kısmını, etmoid kemiğin lateral parçası olan lamina papirasea oluşturur. Bu yapı isminden de anlaşılacağı üzere “kağıt inceliğinde” (lamina papyracea) bir kemik yapıdır. Orbitadaki en ince kemik duvar burasıdır.

2. Travma Mekanizması

 Basınç Dağılımı: Orbitaya gelen travmalarda (özellikle “blow-out” kırıkları), orbital basınç aniden arttığında, bu basınç en zayıf direnç noktasına doğru yönelir. Medial duvarda bu nokta lamina papiraseadır.

 Etmoid Sinüsle İlişkisi: Lamina papirasea, orbita boşluğu ile etmoid sinüsler (cellulae ethmoidales) arasında incecik bir perde görevi görür. Kırık meydana geldiğinde, orbital içerik (yağ dokusu veya ekstraoküler kaslar) bu boşluğa doğru “fıtıklaşabilir” (prolapsus).

3. Klinik Yansımalar

Bu travmalar sonucunda ortaya çıkabilecek en karakteristik bulgular şunlardır:

 Orbital Amfizem: Travma sonrası hasta burnunu temizlediğinde (sümkürdüğünde), sinüs içindeki hava kırık hattından orbita içerisine dolar ve göz çevresinde cilt altında hava birikimine (krepitasyon) neden olur.

 Medial Rektus Kas Tutulumu: Eğer kırık genişse, medial rektus kası etmoid sinüs içerisine hapsolabilir (inkarserasyon). Bu durum, hastada göz hareketlerinde kısıtlanmaya ve diplopiye (çift görme) yol açar.