Bismuth-Corlette sınıflandırması, hiler kolanjiyokarsinomların (Klatskin tümörleri) safra yolları içindeki anatomik yayılımını ve yerleşimini tanımlamak için kullanılan en yaygın sistemdir. Bu sınıflandırma, özellikle cerrahi planlama ve rezektabilite (tümörün çıkarılabilirliği) açısından hayati önem taşır.
Sınıflandırma, tümörün ana hepatik kanal birleşim yerine (konfluens) olan mesafesine göre 4 ana tipe ayrılır:
1. Tip I
Tümör, ana hepatik kanal (common hepatic duct) yerleşimlidir. Sağ ve sol hepatik kanalların birleştiği ana noktaya (konfluens) uzanmaz. Birleşim yerinin en az 2 cm distalindedir.
2. Tip II
Tümör, sağ ve sol hepatik kanalların birleştiği ana noktaya (konfluens) ulaşmıştır. Ancak sağ veya sol ana hepatik kanalların içine doğru bir ilerleme henüz yoktur.
3. Tip III
Tümör ana konfluensi tutmuştur ve ek olarak tek taraflı ikinci derece safra yolları dallanmalarına uzanım gösterir. Kendi içinde ikiye ayrılır:
- Tip IIIa: Ana konfluens ile birlikte sağ hepatik kanal tutulumu mevcuttur.
- Tip IIIb: Ana konfluens ile birlikte sol hepatik kanal tutulumu mevcuttur.
4. Tip IV
En ileri evreyi temsil eder. Tümör hem sağ hem de sol sekonder (ikinci derece) safra yolu dallanmalarını tutmuştur veya multisentrik bir yerleşim gösterir. Bu tip genellikle cerrahi olarak tam temizlenmesi en zor olan gruptur.
Klinik Önemi
- Cerrahi Karar: Tip I ve II genellikle lokal rezeksiyon ve biliyer enterik anastomoz ile tedavi edilebilirken; Tip III vakalarında genellikle ilgili karaciğer lobunun da (sağ veya sol hepatektomi) çıkarılması gerekir.
- Görüntüleme: Bu sınıflandırmayı netleştirmek için genellikle MRCP (Manyetik Rezonans Kolanjiyopankreatografi) veya ERCP gibi ileri görüntüleme teknikleri kullanılır.
- Prognoz: Tip ilerledikçe cerrahi başarı şansı azalır ve vasküler yapıların (portal ven veya hepatik arter) tutulum riski artar.