Tıbbi Biyokimya

Hem sentezi

yazar

1. Reaksiyon (Oksidasyon + Dekarboksilasyon + Dehidrasyon); Hem sentezinin ilk basamağında glisin ve süksinil-KoA’nın kondensasyonu ile delta-aminolevülinat (Delta-ALA) sentezlenir. ALA sentazın katalizlediği bu reaksiyonda KoA-SH ve karbondioksit çıkışı vardır. 2. Reaksiyon (Dehidrasyon); 2 molekül Delta-ALA’nın kondensasyonu ile porfobilinojen oluşur. Porfobilinojen ilk öncül piroldür. ALA dehidratazın katalizlediği reaksiyonda 2 mol su açığa çıkar. 3. Reaksiyon (Kondensasyon+ … Devamını oku

Homosistinüri için spesifik bir tedavi yöntemi henüz keşfedilmemiştir; ancak birçok kişi yüksek dozda B6 vitamini (piridoksin olarak da bilinir) kullanılarak tedavi edilmektedir .  Hastaların % 50’sinden biraz daha azı bu tedaviye yanıt verir ve yaşamlarının geri kalanında ek B6 vitamini almaları gerekir . Yanıt vermeyenler genellikle folik asit ve trimetilglisin (betain) takviyesine yanıt verir.  Tipik olarak bu , sistatiyonin beta-sentaz aktivitesi aracılığıyla gerçekleşir , yani yeterli CBS aktivitesine sahip olanlar genellikle B6’ya yanıt verir . Zaman zaman diyete sistein eklemek faydalı olabilir, çünkü glutatyon sisteinden sentezlenir (bu nedenle sistein eklemek oksidatif stresi azaltmak için önemli olabilir ). MTHFR enzim yolu ve glutatyonla ilişkili birden fazla yol için bir yardımcı faktör olan riboflavin de kullanılabilir. Betain (N,N,N-trimetilglisin), homosisteinin metiyonine geri dönüşümünü teşvik ederek, yani folat türevlerinden bağımsız olarak re-metilasyon yolundan akışı artırarak (esas olarak karaciğerde ve böbreklerde aktiftir) homosistein konsantrasyonlarını azaltmak için kullanılır. Yeniden oluşturulan metiyonin daha sonra vücut proteinine dahil edilerek kademeli olarak uzaklaştırılır. Proteine ​​dönüştürülmeyen metiyonin, tekrar homosistein oluşturmaya devam eden S-adenozil-metiyonine dönüştürülür. Bu nedenle betain, yalnızca uzaklaştırılacak metiyoninin miktarı azsa etkilidir. Bu nedenle tedavi hem betaini hem de metiyoninden düşük bir diyeti içerir. Klasik homosistinüride (CBS veya sistatyon beta sentaz eksikliği), plazma metiyonin seviyesi genellikle normal 30 mikromol/L aralığının üzerine çıkar ve konsantrasyonlar, potansiyel olarak toksik seviyelere (400 mikromol/L’den fazla) ulaşılabileceği için izlenmelidir.

yazar

Homosistinüri HSÜ; sistatiyonin sentaz eksiktir. Metiyonin metabolizması ile ilgili en sık görülen bozukluktur. Homosistinüri ( HCU ) , sistatiyonin beta sentaz veya metiyonin sentaz eksikliğinden kaynaklanan metiyonin amino asidinin metabolizmasının kalıtsal bir bozukluğudur.  Kalıtsal otozomal resesif bir özelliktir, yani bir çocuğun etkilenmesi için her iki ebeveynden de kusurlu genin bir kopyasını miras alması gerekir. Homosistinüri semptomları ayrıca B6, B12 veya folat vitaminlerinin eksikliğinden de kaynaklanabilir.

yazar

Hastalarda hlpermetiyonineml, homoslstinüri görülür. Bebeklikte kilo alamama, gelişme geriliği bulunur. Üç yaşlarında ektopia lentls (lens subluksasyonu) oluşur. ileri yaşlarda astigmatizm, glokom, katarakt, retinal dekolman ve optik atrofi gelişebilir Marfan’a benzer görünüm (ince uzun boy, uzun ekstremite, araknodaktili, skolyoz, pektus ekskavatum veya karinatum, genu valgum, pes kavus, yüksek damak, diş sayısında fazlalık gibi) gelişir. Röntgende jeneralize … Devamını oku

Plekstrin, plateletlerde bulunan bir proteindir. Aktifleştirilmiş trombositlerde protein kinaz C için bir substrattır. Pleckstrinler, trombositlerde ve diğer hücrelerde bulunan bir protein ailesidir. Adı, trombosit ve lökosit C kinaz substratı ve KSTR amino asit dizisinden türemiştir . Şimdi pleckstrin – 1 olarak adlandırılan prototip protein , ilk olarak 1979’da trombositlerdeki protein kinaz C’nin ana substratı olarak tanımlanmıştır. Homolog pleckstrin-2, dokularda daha yaygın olarak ifade edilir. Pleckstrinler, trombosit aktivasyonu , eritropoez ve filopodia ve lamellipodiaların uzatılmasıyla hücre yayılması gibi süreçlerde aktin sitoskeletonunun yeniden düzenlenmesinde rol oynar . Pleckstrin-1’in, membran lipidi fosfatidilinositol 3,4-bisfosfatın bağlanmasıyla sonuçlanan protein kinaz C fosforilasyonu ile aktive olduğuna inanılmaktadır . Daha sonra integrinler ve Rac GTPaz ile etkileşimler aktin sitoskeletonunun yeniden düzenlenmesine yol açar. Pleckstrin-2 ayrıca inozitol fosfolipitlerine bağlanır , ancak pleckstrin-1’in aksine doğrudan F-aktin ile etkileşime girer. Pleckstrin-2 daha çeşitli hücre tiplerinde ifade edildiğinden, biyolojik rolleri pleckstrin-1’in rollerinden daha çeşitlidir. Pleckstrin-1, trombosit aktivasyonu sırasında meydana gelen membran yeniden şekillendirme süreçlerinde önemli bir proteindir. Ayrıca makrofajlar ve nötrofiller gibi bağışıklık hücrelerinde de meydana gelir  ve burada fagozomların oluşumunda ve proinflamatuar sitokinlerin salgılanmasında rol oynar . Pleckstrin-2 hücre yayılmasında, inflamasyonda, eritropoezde ve tümör oluşumunda rol oynar . Lenfositlerde PI3 kinaz aracılı bağışıklık sinaps oluşumunda rol oynar. Pleckstrin-2 ayrıca eritropoezin erken evrelerinde eritroblastların proliferasyonunda rol oynayan sitoskeletal değişiklikleri de aracılık eder . Ayrıca tümör metastazında epitelden mezenkimale geçişte önemli olduğuna inanılır ve pleckstrin-2’nin çeşitli kanserlerde aşırı ifade edildiği bilinmektedir

yazar

Obezite ile ilişkisi gösterilmiş bir protein olan ****perilipin birçok dokuda bulunur ve triaçilgliserollerin lipit*damlacıkları şeklinde depolanmasında görevlidir. Beyaz*yağ dokuda bulunan perilipin-1 trigliseritleri hormon*duyarlı lipazın hidrolizine karşı korur. Perilipin , lipid damlacıklarıyla ilişkili protein , perilipin 1 veya PLIN olarak da bilinir , insanlarda PLIN geni tarafından kodlanan bir proteindir . Perilipinler, lipid damlacıklarının yüzeyiyle ilişkili bir protein ailesidir . Perilipinin fosforilasyonu, yağ dokusundaki yağların harekete geçirilmesi için gereklidir. Perilipin ekspresyonu obez hayvanlarda ve insanlarda yüksektir . İnsan perilipin (PLIN) genindeki polimorfizmler vücut ağırlığı düzenlemesindeki farklılıklarla ilişkilendirilmiştir ve insanlarda obezite riski üzerinde genetik bir etki olabilir. Bu protein, O-bağlı asetilglukozamin ( O-GlNac ) kısımları tarafından modifiye edilebilir ve müdahale eden enzim O-GlcNAc transferazdır (OGT). OGT’nin bolluğu lipolizi engeller ve diyet kaynaklı obeziteye ve tüm vücut insülin direncine fayda sağlar.

yazar

Triparanol, desmosterolden kolesterol 142.sentezini katalizleyen Delta 24-redüktaz enziminin inhibitörüdür. Kolesterol biyosentezinin son adımı olan desmosterolün kolesterole dönüşümünü katalize eden 24-dehidrokolesterol redüktazı inhibe ederek etki eder. Kolesterol seviyelerini düşürmede etkili olmasına rağmen, bu desmosterolün dokuda birikmesine neden olur ve bu da triparanolün yan etkilerinden sorumludur. Statinlerin aksine , triparanol kolesterol biyosentezindeki hız sınırlayıcı enzim olan HMG-CoA redüktazı inhibe etmez ve triparanolün aksine statinler desmosterol gibi ara maddelerin birikmesine neden olmadan kolesterol seviyelerini düşürebilir.

yazar

COPI , Golgi kompleksinin cis ucundan orijinal olarak sentezlendikleri pürüzlü endoplazmik retikuluma (ER) ve Golgi bölmeleri arasına protein taşıyan vezikülleri kaplayan bir koatomer , bir protein kompleksidir . Bu tip taşıma , COPII proteini ile ilişkili anterograd taşımanın aksine, retrograd taşımadır . “COPI” adı, cis -Golgi membranında tomurcuklanma sürecini başlatan spesifik kaplama protein kompleksini ifade eder. Kaplama, α, β, β’, γ, δ , ε ve ζ olmak üzere yedi farklı protein alt biriminden oluşan büyük protein alt komplekslerinden oluşur .

yazar

Fungal bir metabolit olan brefeldin A, ADP ribozilasyon faktör-1 ‘in aktivasyonunu inhibe ederek karaciğerde çok düşük dansiteli lipoprotein(VLDL) oluşumunu inhibe eder. Brefeldin A, Penicillium brefeldianum mantarı tarafından üretilen bir lakton antivirali . Brefeldin A, COP-I kaplamasının Golgi zarına bağlanmasını önleyerek endoplazmik retikulumdan golgi kompleksine protein taşınmasını dolaylı olarak engeller . Brefeldin A, başlangıçta antiviral bir ilaç olma umuduyla izole edildi ancak şu anda öncelikle protein taşınmasını incelemek için araştırmalarda kullanılıyor. Memeli ve maya hücrelerinde , brefeldin A’nın ana hedefi GBF1 adı verilen bir guanin nükleotid değişim faktörü (GEF) gibi görünmektedir . GBF1, Golgi zarlarına alınan Arf GEF ailesinin bir üyesidir. Arf1p GTPaz’ın düzenlenmesinden sorumludur .  Bunu, Arf1p’nin inaktif GDP-bağlı formunu aktif GTP-bağlı forma dönüştürerek yapar.  Nükleotid değişimi GBF1’in katalitik Sec7 alanında gerçekleşir. Aktifleştirilmiş Arf1p daha sonra COP-I kompleksinin bir alt birimi olan kılıf proteini β-COP’u zar üzerindeki kargo bağlı reseptörlere alır.  Kılıf proteininin alımı, uygun vezikül oluşumu ve taşınması için gereklidir. Brefeldin A , GDP-bağlı Arf1p ile oluşturduğu komplekse bağlanarak ve GTP-bağlı forma dönüşümü önleyerek GBF1’in işlevini geri dönüşümlü olarak rekabetsiz bir şekilde engeller. Aktif Arf1p’nin eksikliği, kılıf protein toplanmasını önler ve bu da nihayetinde vezikül oluşumunun olmaması nedeniyle komşu ER ve Golgi zarlarının füzyonuna neden olur. Bunun nedeni, vezikül oluşumunun olmamasının Golgi’de SNARE proteinlerinin birikmesine neden olmasıdır ; bu proteinler aksi takdirde kılıf protein kaplı veziküllere bağlanır ve tomurcuklandıklarında veziküllerle birlikte uzaklaştırılır. SNARE proteinleri zar füzyonuna aracılık eder ve Golgi’de açıklanan SNARE birikiminin Golgi zarının ER zarıyla anormal füzyon şansını artırdığı varsayılmaktadır. Golgi’nin ER’ye çökmesi, katlanmamış protein tepkisinin (UPR) (veya ER stresi ) aktivasyonunu tetikler ve bu da apoptoza yol açabilir .

yazar