Tıbbi Biyokimya

Kolesteril ester transfer proteini ( CETP ), plazma lipit transfer proteini olarak da adlandırılır , lipoproteinler arasında kolesteril esterleri ve trigliseritlerin taşınmasını kolaylaştıran bir plazma proteinidir . Çok düşük yoğunluklu lipoproteinlerden (VLDL) veya Kilomikronlardan trigliseritleri toplar ve bunları yüksek yoğunluklu lipoproteinlerden (HDL) gelen kolesteril esterlerle değiştirir ve tam tersi. Ancak çoğu zaman CETP bir heterodeğişim yaparak bir trigliseridi bir kolesteril esterle veya bir kolesteril esteri bir trigliseritle değiştirir. CETP’nin azalmış işlevine yol açan nadir mutasyonlar hızlandırılmış aterosklerozla ilişkilendirilmiştir . Buna karşılık, daha düşük serum seviyelerine yol açan CETP geninin bir polimorfizmi (I405V) de olağanüstü uzun ömürle ve beslenme müdahalesine metabolik yanıtla ilişkilendirilmiştir. Ancak, bu mutasyon aynı zamanda hipertrigliseridemisi olan hastalarda koroner kalp hastalığının yaygınlığını da artırır . CETP seviyelerini düşüren ve HDL seviyelerini artıran D442G mutasyonu da koroner kalp hastalığını artırır.

yazar

APOD, androjen duyarsızlığı sendromunun (AIS) bir biyobelirtecidir . APOD , tam AIS’li (CAIS) kadınlarda labia majora hücrelerine kıyasla normal skrotal fibroblast hücrelerinde androjen yukarı regüle edilmiş bir gendir. APOD, özellikle miyelin kılıfıyla ilgili olmak üzere nörolojik bozukluklar ve sinir hasarıyla ilişkilidir . APOD’un felçli bir sıçan modelinde yükseldiği gösterilmiştir. APOD, şizofreni, bipolar bozukluk ve Alzheimer hastalığı olan hastalarda yükselir .

yazar

β2-glikoprotein 1 , beta-2 glikoprotein 1 veya Apolipoprotein H (Apo-H)

yazar

Anti-β 2 -GP1 antikorları hem enfeksiyöz hem de bazı sistemik otoimmün hastalıklarda (örn. sistemik lupus eritematozus (SLE) ) bulunur. Otoimmün antifosfolipid sendromu için tanı testlerinde anti-kardiyolipin antikorlarına pozitiflik, kardiyolipin özütünde β 2 -GP1’in varlığını gerektirir . Anti-β 2 -GP1 antikorları, trombotik lupus formlarıyla güçlü bir şekilde ilişkilidir .

Apolipoprotein C, CI , C-II , C-III ve C-IV olarak adlandırılan dört düşük moleküler ağırlıklı apolipoprotein ailesidir . Bunlar kilomikronların , VLDL’nin ve HDL’nin yüzey bileşenleridir. Bir organizma açlık durumunda olduğunda, C apolipoproteinleri esas olarak HDL ile ilişkilidir. Ancak diyet yağının emilimi sırasında, C apolipoproteinleri tercihen trigliserit açısından zengin kilomikronların ve VLDL’nin yüzeyine yeniden dağılır

yazar

Apolipoprotein AI , plazmadaki yüksek yoğunluklu lipoprotein (HDL) parçacıklarının ana protein bileşenidir .

yazar

Bağırsak enterositlerinden salgılanan kilomikronlar da Apo-AI içerir, ancak kan dolaşımında hızla HDL’ye aktarılır. HDL parçacıklarının bir bileşeni olan protein, hücrelerin içinden (oksidize LDL parçacıklarından gelen yutulan yağlarla aşırı yüklenmiş olan atardamar duvarlarındaki makrofajlar dahil) yağları kabul ederek yağ moleküllerinin dışarı atılmasını sağlar (hücrelerin dışındaki su içinde) ve bu taşımayı LDL parçacıklarına veya atılmak üzere karaciğere … Devamını oku

Apolipoprotein A-II, insanlarda APOA2 geni tarafından kodlanan bir proteindir. Yüksek yoğunluklu lipoprotein parçacıklarının en bol bulunan ikinci proteinidir. Protein, plazmada apolipoprotein D ile monomer, homodimer veya heterodimer olarak bulunur. ApoA-II, HDL metabolizmasındaki birçok adımı düzenler ve koroner kalp hastalığındaki rolü belirsizdir. Dikkat çekici bir şekilde, bu gendeki kusurlar apolipoprotein A-II eksikliğine veya hiperkolesterolemiye neden olabilir

yazar