Çocukluk çağı femur üst uç kırıkları ve Delbet sınıflaması

Çocukluk çağı femur üst uç (proksimal femur) kırıkları, tüm çocuk kırıklarının %1’inden daha azını oluşturan nadir fakat oldukça ciddi yaralanmalardır. Bu kırıklar genellikle yüksek enerjili travmalar (araç dışı trafik kazaları, yüksekten düşmeler) sonucu meydana gelir ve çocuğun büyüme potansiyeli nedeniyle erişkin kalça kırıklarından çok daha farklı dinamiklere sahiptir. Delbet Sınıflandırması Çocuklarda proksimal femur kırıkları, anatomik … Devamını oku

Konjenital penil kurvatür, hipospadias veya Peyronie hastalığı ile ilişkili olmaksızın ereksiyon halindeki penisin eğriliği olarak tanımlanır. Üretral meatus normal konumundadır ve prepusyum normal şekildedir ve görülme sıklığı %0,4-10 arasında geniş bir aralıkta bildirilmiştir. Başlangıçta, Devine ve Horton tarafından sınıflandırılmış, ardından Kramer ve ark. tarafından modifiye edilmiş, yine Devine ve arkadaşları tarafından sık kullanılan sınıflama geliştirilmiştir. Sing ve ark. operatif bir sınıflama da önermişlerdir. Ayrıca kordinin derecesine ve yönüne göre de sınıflama yapılabilir. Konjenital penil kurvatür cerrahi düzeltilmesi altın standart tedavi yöntemidir ve tedavisi için farklı cerrahi teknikler tanımlanmıştır. Erken yaşta düzeltme önerenler olduğu gibi, okul çaığnda sünnetle birlikte düzeltme önerenler vardır. Genel olarak, bu hastalar cerrahi onarım ile iy sonuçlar ve minimal yan etkiler bekleyebilirler. Cerrahın belirli bir teknikle ilgili kişisel deneyiminin, tedavi seçiminde ve ameliyat sonrası sonuçlarda önemli bir rol oynadığı bilinmektedir.

Doğuştan Penis Eğriliği Nedir? Doğuştan penis eğriliği (konjenital penil kurvatür), penisin dış kabuğunu oluşturan tunika albugineatabakasının doğumsal olarak eşit gelişmemesi sonucu, ereksiyon halinde penisin belirli bir yöne (aşağı, yukarı veya yana) eğilmesi durumudur. Eğriliğin kaynağı ne plak ne de skar dokusudur, yapısal asimetri ile ilişkilidir. Çoğu vakada eğrilik ergenlik tamamlandıktan sonrafark edilir; çünkü gevşek halde penis düz … Devamını oku

“Norwood-Sano Procedure With Neo-aortic Valve Repair on the Beating Heart” (Çalışan Kalpte Neo-Aort Kapak Tamiri ile Norwood-Sano Prosedürü), sol kalp hipoplazisi sendromu (HLHS) gibi kritik doğumsal kalp anomalilerine yönelik, kalbi durdurmadan gerçekleştirilen son derece ileri ve hassas bir cerrahi tekniktir. 

Geleneksel Norwood ameliyatlarında kalp klemplenip durdurulurken (kardiyoplejik arest), bu özel modifikasyonda sürekli koroner perfüzyon yöntemi sayesinde hastanın kalbi normal sinüs ritminde çalışmaya devam eder.  Bu cerrahi yaklaşımın temel bileşenleri ve klinik önemi şu şekildedir: 1. Temel Kavramların Açılımı 2. Çalışan Kalpte Yapılmasının Avantajları Nesi Farklı kılar? 3. Neo-Aort Kapak Tamirinin Önemi Ameliyat sırasında oluşturulan yeni aortanın … Devamını oku

ECMELLA konsepti (Impella + VA-ECLS kombinasyonu), şiddetli kardiyojenik şok tablosunda hem kalbi mekanik olarak dinlendiren hem de tüm vücuda ihtiyaç duyduğu oksijeni sağlayan en güçlü tMCS (geçici mekanik dolaşım desteği) stratejilerinden biridir.

ECMELLA (veya yaygın adıyla ECPELLA), mekanik dolaşım desteğinde çığır açan bir kombinasyon olup, Venoarteriyel Ekstrakorporeal Membran Oksijenasyonu (VA-ECMO / VA-ECLS) ile perkütan sol ventrikül destek cihazı olan Impella’nın eş zamanlı kullanılmasıdır. Bu hibrit yaklaşım, özellikle ağır kardiyojenik şok ve dirençli kalp durması vakalarında sol ventrikülün aşırı yüklenmesini önlemek ve sağkalımı artırmak amacıyla uygulanır ECMELLA (veya bazen kullanılan adıyla ECPELLA), şiddetli … Devamını oku

Pediyatrik Kalp-Akciğer Nakli Endikasyonları

Geçmişte kistik fibrozis ve diğer kronik pediyatrik akciğer hastalıkları için ilk tercih edilen yöntem kalp-akciğer nakli iken; günümüzde bu işlem esas olarak düzeltilemeyen konjenital kalp hastalığı veya bozulmuş sol ventrikül fonksiyonu (ejeksiyon fraksiyonu <%35) ile birlikte seyreden son dönem akciğer hastaları için uygulanmaktadır.   Günümüzde kalp-akciğer nakline en sık yol açan tanılar:    a) Pulmoner hipertansiyonun eşlik … Devamını oku

Mandibular Distraksiyon Osteogenezisi (MDO); mikrodil (glosoptöz), mikrognati (küçük alt çene) ve buna bağlı ağır üst havayolu tıkanıklığı olan bebek ve çocuklarda (özellikle Pierre Robin Sekansı), trakeostomi ihtiyacını önlemek ya da mevcut trakeostomiyi kapatabilmek (dekanülasyon) amacıyla uygulanan, bir cerrahi prosedürdür. *Cerrahi kemik kesisinden (osteotomi) sonra, kesi hattında fibrovasküler köprünün oluşması için beklenilen süreye Latent Dönem denir. Erişkinlerde bu süre 5-7 günken, yenidoğanların kemik iyileşme ve metabolizma hızı olağanüstü yüksek olduğu için latent dönem 1-2 gün gibi çok kısa tutulur. Çok erken kemikleşme (erken füzyon) riskini önlemek için yenidoğanlarda cihaz hızlıca aktive edilir. **Distraksiyon Döneminde kemiğin uzatılma hızı çok kritiktir. Eğer günde 1 mm’den çok daha hızlı uzatılırsa aradaki doku kemikleşemez, fibröz psödoartroz (yalancı eklem) gelişir. Eğer günde 1 mm’den çok daha yavaş uzatılırsa kemik erkenden kaynar ve hedeflenen uzunluğa ulaşılamaz. Ayrıca gün içindeki distraksiyon tek seferde değil, doku gerilimini azaltmak için günde 2 veya 4 seansa (örneğin 4 x 0.25 mm) bölünerek yapılır. ***Heddeflenen çene uzunluğuna ve havayolu açıklığına ulaşıldığında uzatma işlemi durdurulur. Yeni oluşan “örgüsel kemiğin” (woven bone), yük taşıyabilen “lamellar kemiğe” dönüşmesi ve kalsifiye olması için cihaz aylarca (genellikle distraksiyon süresinin 2 katı kadar) sabit tutulur. Bu evreye Konsolidasyon Dönemi denir. ****Sinirlerin anatomik fonksiyonları ters verilmiştir. Mandibula cerrahisinde yaralanma riski taşıyan duyu siniri İnferior Alveoler Sinir’dir (V3’ün dalı, alt dişler ve çene ucu duyusu); yaralanma riski taşıyan motor sinir ise Fasial Sinir’in marjinal mandibular dalıdır (N. Facialis – VII, alt dudak motor fonksiyonu).

Temel mantığı; cerrahi olarak kesilen (osteotomi) kemik segmentlerinin, distraktör adı verilen cihazlarla günde ortalama 1 mm hızla birbirinden uzaklaştırılması ve bu gerilim altında aradaki boşlukta yeni kemik dokusu oluşumunun (kallus distraksiyonu) tetiklenmesidir. Aşağıda, MDO’nun biyolojik evrelerini ve kritik klinik parametreleri MDO süreci genel anestezi altında yapılan bir cerrahi ameliyatla başlar ve üç temel evreden oluşur: … Devamını oku

Pierre Robin Sekansı tanısı konulan bu hastanın klinik yönetimi ve cerrahi planlamasında; Havayolu obstrüksiyonu konservatif yöntemlerle (yüzükoyun/lateral pozisyon veya nazaofarengeal airway) düzeltilemeyen ağır olgularda cerrahi olarak Mandibular Distraksiyon Osteogenezisi (MDO) tercih edilen güncel ve efektif bir yöntemdir.

YDUS PLASTİK CERRAHİ SORUSU Soru:Doğumunda mikrognati (küçük alt çene) ve glossoptosis (dilin geriye kaçması) saptanan, pozisyona bağlı solunum sıkıntısı yaşayan 2 aylık bir kız bebekte aynı zamanda geniş bir sekonder damak yarığı izleniyor. Pierre Robin Sekansı tanısı konulan bu hastanın klinik yönetimi ve cerrahi planlaması ile ilgili aşağıda verilen ifadelerden hangisi DOĞRUDUR? A) Bebekteki havayolu … Devamını oku

Spino-bulbo-spinal refleks yayı (kompleks), mesanenin dolum ve boşaltım döngüsünü kontrol eden, afferent (yükselen) sinyallerin omurilikten beyin sapına (bulbus/pons) çıktığı, burada işlenip entegre edildikten sonra efferent (inen) sinyallerle tekrar omuriliğe döndüğü en üst düzey otonomik koordinasyon döngüsüdür. **Döngünün adı üzerinde: Spino (spinal korda giriş), Bulbo (beyin sapı/pons/Barrington çekirdeğine yükseliş) ve Spinal (omuriliğe geri dönüş). Mesane doldukça pelvik sinirle giren afferent bilgi yukardaki Barrington çekirdeğini (PMC) açar. Korteksten de “sosyal olarak uygun” onayı gelirse işeme başlar. *** PMC’den aşağı inen efferent lifler, sakral (S2-S4) pregangliyonik parasempatik motor nöronları glutamat (uyarıcı nörotransmitter) salgılayarak aktive eder. Bu da mesanenin kasılmasını sağlar. ****Bebeklerde henüz merkezi sinir sistemi ve yollar miyelinize (matüre) olmadığı için bu spino-bulbo-spinal döngü çalışmaz. Bebekler mesaneleri dolduğunda, beyne bilgi gitmeden doğrudan sakral omurilik seviyesindeki ilkel spinal refleksle (sakral refleks arkı) işerler. Bu yüzden bebeklerde dissinerji görülmez, işemeleri estetiktir ve sinerjiktir ancak tamamen istemsizdir. *****Eğer omurilik T12 seviyesinden kesilirse, alt üriner sistem (mesane) ile beyin sapındaki Barrington çekirdeği arasındaki anatomik bağ tamamen kopar. Bilgi yukarı çıkamaz (Spino- kesilir), yukarıdan koordinasyon emri aşağı inemez (-Spinal kesilir). Dolayısıyla spino-bulbo-spinal kompleks tamamen çöker. Bunun sonucunda işeme sinerjisi kaybolur ve tehlikeli bir tablo olan Detrusor-Sfinkter Dissinerjisi (DSD) gelişir.

Örnek YDUS Sorusu Sağlıklı bir erişkinde miksiyon (işeme) eylemi, alt üriner sistem ile beyin sapı arasında çalışan “spino-bulbo-spinal refleks yayı” aracılığıyla koordine edilir. Bu döngüsel kompleksin fizyolojik basamakları dikkate alındığında, aşağıdaki ifadelerden hangisi yanlıştır? A) Mesane dolumu kritik bir eşiğe ulaştığında, detrusor mekanoreseptörlerinden kalkan afferent uyarılar pelvik sinir (S2-S4) ve spinotalamik traktus yoluyla pontin işeme … Devamını oku

Ürodinami Grafi; Detrusor Basıncı (Pdet) Eğrisi ve Sfinkter EMG Eğrisi

Ürodinami (Sistometrogram) grafikleri, YDUS ve TUS’ta nöro-üroloji ve çocuk cerrahisi olgularını sorgulamak için kullanılan en spesifik görsel araçlardır. Bir ürodinami grafiğinde en kritik iki parametre Detrusor Basıncı (\(P_{det}\)) ve eş zamanlı yapılan Sfinkter Elektromiyografisi (EMG) verileridir. Bu iki eğrinin birbiriyle olan zamansal ilişkisi, hastanın işeme bozukluğunun anatomik seviyesini (Pons üstü, Pons-Sakral arası veya Sakral altı) … Devamını oku

Pontin İşeme Merkezi (Barrington Çekirdeği) ve Miksiyon (işeme) ile depolama fazları arasındaki koordinasyon mekanizmaları; T8-T9 seviyesindeki lezyon suprasakral-infraponte (Pons’un altı, sakral kordun üstü) bir lezyondur. Bu durumda Pontin İşeme Merkezi’nin (Barrington çekirdeği) detrusor kasılırken sfinkteri gevşetmesini sağlayan sinerjik koordinasyonu tamamen kaybolur. Detrusor kasılırken, eksternal sfinkter de eş zamanlı olarak (paradoksikal) kasılır. Bu tablo ürodinamik olarak Detrusor-Sfinkter Dissinerjisi (DSD) olarak tanımlanır.DSD tablosunda mesane, önü kapalı (sfinkter kasılı) bir duvara karşı kasılmaya çalışır. Bu durum mesane içi basıncını aşırı yükseltir ( intravezikal basınç > 40 cmH2O). Yüksek basınç, üst üriner sistemi koruyan vezikoureteral valf mekanizmasını bozar; idrar böbreklere geri kaçar (VUR), böbrekler şişer (hidronefroz) ve tedavi edilmezse kronik böbrek yetmezliği gelişir. Bu yüzden DSD, ürolojide en tehlikeli nörojenik mesane tipidir.Tedavinin ana hedefi böbrekleri korumak için mesane içi yüksek basıncı düşürmektir. Bu amaçla detrusor kasılmalarını baskılayan antikolinerjikler veya beta-3 agonistler verilir. Mesane kasılması baskılandığı için hasta kendi kendine idrar yapamaz hale gelir, bu nedenle mesane Temiz Aralıklı Kateterizasyon (TAK) ile düzenli aralıklarla boşaltılır.

Barrington çekirdeği ile sakral merkezler arasındaki bağın koptuğu durumu ve ürodinami dinamikleri Vaka Sorusu Trafik kazası sonrası T8-T9 seviyesinde tam kat spinal kord yaralanması (komplet transvers miyelit) gelişen 28 yaşındaki erkek hastada, spinal şok tablosu düzeldikten sonra nörojenik mesane semptomları baş göstermiştir. Hastaya yapılan ürodinamik incelemede (sistometri); mesane dolum fazı sırasında düşük hacimlerde istemsiz detrusor … Devamını oku