Diğer mitokondriyal hastalıklar gibi, MNGIE de çoklu sistem bozukluğudur. MNGIE öncelikle gastrointestinal ve nörolojik sistemleri etkiler. Gastrointestinal semptomlar arasında, yetersiz peristalsis nedeniyle gastrointestinal dismotilite yer alabilir ; bu da psödo-tıkanıklığa ve besin emiliminde bozukluğa neden olabilir.
Ayrıca, MNGIE hastalarında bağırsak sesleri , erken doyma, ishal, kabızlık, gastroparezi , bulantı, kusma, kilo kaybı ve divertikülit gibi gastrointestinal semptomlar da görülebilir. Nörolojik semptomlar arasında diffüz lökensefalopati , periferik nöropati ve miyopati yer alabili . Göz semptomları arasında retinal dejenerasyon, oftalmopleji ve ptozis yer alabilir .
MNGIE’li kişiler genellikle zayıftır ve sürekli kilo kaybı yaşarlar. MNGIE hastalarının karakteristik zayıflığı, gastrointestinal semptomlar ve rahatsızlık nedeniyle yetersiz kalori alımı, azalan hareketlilik nedeniyle bakteriyel aşırı çoğalmadan kaynaklanan besin emiliminin bozulması ve mitokondriler tarafından ATP üretiminin verimsizliği nedeniyle artan metabolik talep gibi birçok faktörden kaynaklanmaktadır.
Genetik
TYMP geninde, mitokondriyal nörogastrointestinal ensefalopati sendromunun başlangıcına yol açan çeşitli mutasyonlar keşfedilmiştir. TYMP geni nükleer bir gendir, ancak TYMP genindeki mutasyonlar mitokondriyal DNA’yı ve işlevini etkiler. Bu gendeki mutasyonlar timidin fosforilaz aktivitesinin kaybına neden olur . Timidin fosforilaz, TYMP geninin enzimatik ürünüdür ve timidin nükleositlerini timin ve 2-deoksiriboz 1-fosfata parçalamaktan sorumludur. Normal timidin fosforilaz aktivitesi olmadan, timidin nükleositleri hücrelerde birikmeye başlar. Yüksek nükleosit seviyeleri mitokondriyal DNA için toksiktir ve solunum zincirinin işlev bozukluğuna ve dolayısıyla hücrelerde yetersiz enerji üretimine yol açan mutasyonlara neden olur . Bu mitokondriyal etkiler, hastalıkla ilişkili semptomatolojiden sorumludur.
Teşhis
Hastalık çoğu durumda yaşamın erken dönemlerinde ortaya çıksa da, hastalığın teşhisi genellikle oldukça gecikir. Etkilenen hastaların gösterdiği semptomlar değişmekle birlikte, en yaygın görülen semptomlar mide bulantısı, kusma, karın ağrısı ve ishal gibi gastrointestinal sorunlar ve işitme kaybı, güçsüzlük ve periferik nöropati gibi nörolojik veya oküler semptomlardır.Bu gastrointestinal semptomlar, MNGIE’li hastaların çok zayıf olmasına ve sürekli kilo kaybına neden olur ve bu da MNGIE’nin sıklıkla yeme bozukluğu olarak yanlış teşhis edilmesine yol açar. Bu semptomların, yeme bozukluğu ve çarpık vücut imajı olmaksızın ortaya çıkması, MNGIE tanısı olasılığına yönelik daha fazla araştırma yapılmasını gerektirir. Bu semptomların ortaya çıkması ve yeme bozukluğunun olmaması tanı için yeterli değildir. Hipoperistalsis, büyük atonik mide, genişlemiş duodenum, divertiküller ve beyaz madde değişikliklerini gösteren radyolojik çalışmalar tanıyı doğrulamak için gereklidir. Yüksek kan ve idrar nükleozit seviyeleri de MNGIE sendromunun göstergesidir. Anormal sinir iletimi ve karaciğer, bağırsak, kas ve sinir dokusundan mitokondri analizi de tanıyı desteklemek için kullanılabilir.
MNGIE için henüz başarılı bir tedavi bulunamamıştır, ancak farmakoterapi ve çölyak pleksus nörolizi kullanılarak semptomatik rahatlama sağlanabilir. Çölyak pleksus nörolizi, gastrointestinal sistemin çeşitli kısımlarından sinir iletiminin kesilmesini içerir. Sinir iletiminin engellenmesiyle ağrı hafifler ve gastrointestinal hareketlilik artar. Kök hücre tedavileri şu anda hastalığın bazı hastaları için potansiyel bir tedavi olarak araştırılmaktadır, ancak başarıları, doktorların çok fazla organ hasarı oluşmadan önce hastalığı erken teşhis etmelerine bağlıdır.