Tıbbi Mikrobiyoloji

WNV ile klinik bir enfeksiyon geliştirmeyle bağımsız olarak ilişkili risk faktörleri arasında baskılanmış bağışıklık sistemi ve hastanın organ nakli öyküsü yer alır. Nöroinvaziv hastalık için ek risk faktörleri arasında ileri yaş (>50+), erkek cinsiyet, hipertansiyon ve diyabet mellitusu yer alır . ****Genetik bir faktör de Batı Nil hastalığına karşı duyarlılığı artırıyor gibi görünüyor. CCR5 geninin mutasyonu HIV’e karşı bir miktar koruma sağlar ancak WNV enfeksiyonunun daha ciddi komplikasyonlarına yol açar. CCR5’in iki mutasyona uğramış kopyasının taşıyıcıları Batı Nil hastalığı olan kişilerin %4,0 ila %4,5’ini oluştururken, genin genel popülasyondaki görülme sıklığı yalnızca %1,0’dır. ABD’de en riskli meslekler, örneğin çiftçiler, ormancılar, peyzajcılar/bahçeciler, inşaat işçileri, boyacılar, yaz kampı işçileri ve kaldırım işçileri gibi açık hava çalışanlarıdır. Enfekte sıvılar veya dokularla çalışan laboratuvar personelinin kazara maruz kalmasına ilişkin iki rapor alındı. Bu nadir görülen bir durum gibi görünse de, enfekte malzemelerin uygun şekilde işlenmesi ihtiyacını vurgulamaktadır. Dünya Sağlık Örgütü, uygun enfeksiyon kontrol önlemlerine uyulduğunda sağlık çalışanlarının enfekte hastalardan virüsü kaptığı bilinen bir vaka olmadığını belirtmektedir

yazar

Batı Nil virüsünün (WNV) yayılmasının başlıca yöntemi dişi sivrisinektir. Avrupa’da, kediler Batı Nil virüsü için konakçı olarak tanımlanmıştır . Önemli sivrisinek vektörleri bölgeye göre değişir; Amerika Birleşik Devletleri’nde Culex pipiens (Doğu Amerika Birleşik Devletleri ve Amerika Birleşik Devletleri’nin 36–39°K kuzeyindeki kentsel ve yerleşim alanları), Culex tarsalis (Ortabatı ve Batı) ve Culex quinquefasciatus (Güneydoğu) ana vektör türleridir. Avrupa’da Culex pipiens ana vektördür. WNV ile en sık enfekte olan sivrisinek türleri öncelikle kuşlarla beslenir. Farklı sivrisinek türleri farklı omurgalı konakçılardan kan emer . Sivrisinekler daha fazla seçicilik göstererek farklı kuş türlerine tercih gösterir . Amerika Birleşik Devletleri’nde WNV sivrisinek vektörleri öncelikli olarak Corvidae ve pamukçuk ailesinin üyeleriyle beslenir . Bu aileler içinde tercih edilen türler arasında Amerikan kargası , bir kargagiller ve Amerikan kızılgerdanı ( Turdus migratorius ) bulunur. Bazı kuş türleri enfekte olduktan sonra enfeksiyonu ısıran sivrisineklere bulaştırmak için yeterli viral seviyeler (>~10 4.2 log PFU/ml; ) geliştirirler ve bu sivrisineklerin de diğer kuşları enfekte etmesiyle sonuçlanır. WNV’den ölen kuşlarda ölüm genellikle 4 ila 6 gün sonra gerçekleşir. Memelilerde ve çeşitli kuş türlerinde virüs kolayca çoğalmaz ve bu nedenle enfeksiyon sırasında yüksek viremi geliştirmez . Bu tür konakçıları ısıran sivrisineklerin enfekte olmak için yeterli virüs yutmadıklarına inanılmaktadır ve bu da onları sözde çıkmaz konakçılar yapar . Konakçıların farklı bulaşıcılığı sonucunda sivrisineklerin beslenme düzenleri WNV bulaşmasında önemli bir rol oynar ve bir tür içinde bile kısmen genetik olarak kontrol edilirler.  Başlangıçta, doğrudan insandan insana bulaşmanın yalnızca laboratuvar ortamı gibi mesleki maruziyet veya enfekte kana konjonktival maruziyet yoluyla gerçekleştiğine inanılıyordu. ABD’deki salgın, kan nakli, organ nakli, rahim içi maruziyet ve emzirme yoluyla ek bulaşma yöntemlerini tanımladı. 2003’ten beri, ABD’deki kan bankaları bağışçıları arasında rutin olarak virüs taraması yapıyor. Önlem amaçlı olarak, İngiltere Ulusal Kan Servisi başlangıçta ABD, Kanada veya İtalya’nın kuzeydoğu eyaletlerine bir ziyaretten sonraki 28 gün içinde bağış yapan bağışçılarda bu hastalık için bir test yaptı ve İskoç Ulusal Kan Transfüzyon Servisi , olası bağışçılardan Kuzey Amerika veya İtalya’nın kuzeydoğu eyaletlerinden döndükten sonra bağış yapmadan önce 28 gün beklemelerini istiyor. Ayrıca, virüsün hamilelik veya emzirme döneminde anneden çocuğa bulaştığına dair raporlar da var ya da laboratuvarda virüse maruz kalındığı bildiriliyor; ancak bunlar nadir görülen vakalar ve kesin olarak doğrulanmadı.  Son zamanlarda, sivrisinek tükürüğünün WNV hastalığının seyrini etkileme potansiyeli gösterildi. Sivrisinekler kan alırken tükürüklerini deriye aşılarlar. Sivrisinek tükürüğü, esas olarak proteinler olmak üzere salgılanan moleküllerin farmakolojik bir kokteylidir ve damar daralmasını, kan pıhtılaşmasını , trombosit agregasyonunu , iltihabı ve bağışıklığı etkileyebilir . Bağışıklık yanıtını , bir virüs için avantajlı olabilecek şekilde açıkça değiştirir . Çalışmalar, bunun erken virüs enfeksiyonu sırasında bağışıklık yanıtını özel olarak düzenleyebileceğini göstermiştir ve sivrisinek beslenmesi WNV enfeksiyonunu şiddetlendirerek daha yüksek viremiye ve daha şiddetli hastalık biçimlerine yol açabilir.

yazar

WNV , virüslerin Japon ensefaliti antijenik sero komplekslerinden biridir . Görüntü yeniden yapılandırmaları ve kriyo elektron mikroskobu, nispeten pürüzsüz bir protein yüzeyiyle kaplı 45-50 nm’lik bir viryonu ortaya koymaktadır. Bu yapı, dang humması virüsüne benzer ; her ikisi de Flaviviridae ailesindeki Flavivirus cinsine aittir . WNV’nin genetik materyali, 11.000 ila 12.000 nükleotid uzunluğunda, pozitif yönlü , tek iplikli bir RNA’dır ; bu genler yedi yapısal olmayan protein ve üç yapısal protein kodlar. RNA ipliği, 12 kDa protein bloklarından oluşan bir nükleokapsid içinde tutulur ; kapsid , iki viral zar proteini tarafından değiştirilmiş, konakçıdan türetilen bir zar içinde yer alır. 

yazar

Batı Nil virüsünün daha yüksek sıcaklıklarda daha hızlı çoğaldığı ve kuşlara daha kolay yayıldığı görüldü; iklim değişikliğinin bu hastalığın epidemiyolojisini etkileyebileceği yollardan biridir

Batı Nil virüsü (WNV) ile enfekte olanların yaklaşık %80’inde hiçbir belirti görülmez ve bildirilmez. Enfekte kişilerin yaklaşık %20’sinde belirtiler gelişir. Bunların şiddeti değişir ve ısırıldıktan 3 ila 14 gün sonra başlar. Hafif WNV belirtileri gösteren çoğu kişi tamamen iyileşir, ancak yorgunluk ve halsizlik haftalar veya aylar sürebilir. Belirtiler ateş gibi hafiften felç ve menenjit gibi şiddetliye kadar değişebilir . Şiddetli bir enfeksiyon haftalarca sürebilir ve nadiren kalıcı beyin hasarına neden olabilir . Merkezi sinir sistemi etkilenirse ölüm meydana gelebilir. Kanser ve diyabet gibi tıbbi rahatsızlıklar ve 60 yaşın üzerindeki yaş, şiddetli belirtiler geliştirme riskini artırır. Baş ağrısı WNV ateşi, menenjit, ensefalit, meningoensefalitin belirgin bir belirtisi olabilir ve poliomyelit benzeri sendromda mevcut olabilir veya olmayabilir. Bu nedenle, baş ağrısı nöroinvaziv hastalığın yararlı bir göstergesi değildir.Vakaların yüzde 20’sinde görülen Batı Nil Ateşi (WNF), grip benzeri semptomlara neden olan ateşli bir sendromdur . WNF’nin çoğu karakterizasyonu, semptomların başlamasından sonra 3 ila 6 gün süren hafif, akut bir sendrom olarak tanımlamaktadır. WNF’li hastalar üzerinde sistematik takip çalışmaları yapılmadığından, bu bilgiler büyük ölçüde anekdot niteliğindedir . Olası semptomlar arasında yüksek ateş, baş ağrısı, titreme, aşırı terleme , halsizlik, yorgunluk, şişmiş lenf düğümleri , uyuşukluk, eklem ağrısı ve grip benzeri semptomlar bulunur. Bulantı , kusma , iştahsızlık ve ishal gibi gastrointestinal semptomlar olabilir. Hastaların üçte birinden azında döküntü gelişir .Vakaların yüzde 1’inden azında görülen Batı Nil nöroinvaziv hastalığı (WNND), virüsün merkezi sinir sistemini enfekte ederek menenjit , ensefalit , meningoensefalit veya poliomiyelit benzeri bir sendroma yol açmasıdır . WNND’li birçok hastanın nörolojik görüntüleme çalışmaları normaldir, ancak bazal ganglionlar , talamus , serebellum ve beyin sapı dahil olmak üzere çeşitli serebral bölgelerde anormallikler bulunabilir . Batı Nil virüsü ensefaliti (WNE), WNND’nin en yaygın nöroinvaziv belirtisidir. WNE, ateş, baş ağrısı ve değişen mental durumla diğer viral ensefalitlere benzer semptomlar gösterir. WNE’de belirgin bir bulgu, kas güçsüzlüğüdür (ensefalitli hastaların %30 ila %50’si), genellikle alt motor nöron semptomları, gevşek felç ve duyusal anormallik olmadan hiporefleksi ile birliktedir . Batı Nil menenjiti (WNM) genellikle ateş, baş ağrısı, sert boyun ve pleositozis , beyin omurilik sıvısında beyaz kan hücrelerinin artışı ile karakterizedir. Bilinç değişiklikleri genellikle görülmez ve mevcut olduğunda hafiftir.Batı Nil meningoensefaliti, hem beynin (ensefalit) hem de meninkslerin (menenjit) iltihaplanmasıdır.Batı Nil poliomyelit (WNP), WNV enfeksiyonuyla ilişkili akut bir flaksid paralizi sendromudur ve WNM veya WNE’den daha az yaygındır. Bu sendrom genellikle duyusal kayıp olmadan asimetrik uzuv güçsüzlüğünün veya felcin akut başlangıcıyla karakterizedir. Bazen ağrı felce öncülük eder. Felç, ateş, baş ağrısı veya WNV enfeksiyonuyla ilişkili diğer yaygın semptomların yokluğunda ortaya çıkabilir. Bazen akut solunum yetmezliğine yol açan solunum kaslarının tutulumu meydana gelir. Batı Nil geri dönüşümlü felci, WNP gibi, zayıflık veya felç asimetriktir. Bildirilen vakalarda, saf ön boynuz tutulumu için beklenmeyen, derin tendon reflekslerinin başlangıçta korunduğu not edilmiştir. Muhtemelen miyelit veya glutamat eksitotoksisitesi nedeniyle ön boynuz hücreleri üzerindeki üst motor nöron etkilerinin bağlantısının kesilmesi, mekanizmalar olarak önerilmiştir. İyileşme prognozu mükemmeldir.Nadiren görülebilen WNV enfeksiyonunun nörolojik olmayan komplikasyonları arasında fulminan hepatit , pankreatit , miyokardit , rabdomiyoliz , orşit , nefrit , optik nörit ve koagülopati ile birlikte kardiyak disritmiler ve hemorajik ateş yer alır . Koryoretinit de daha önce düşünülenden daha yaygın olabilir.  Cilt belirtileri, özellikle döküntüler yaygındır; ancak, vaka raporlarında birkaç ayrıntılı açıklama vardır ve birkaç görüntü mevcuttur. WNV vakalarında en belirgin olan noktalı eritematöz, maküler ve papüler döküntüler gözlemlenmiştir ve bazı vakalarda histopatolojik bulgular, viral döküntülerde sıklıkla görülen bir belirti olan seyrek yüzeysel perivasküler lenfositik infiltrat göstermiştir. Bir literatür incelemesi, bu noktalı döküntünün WNV enfeksiyonunun yaygın bir cilt sunumu olduğunu desteklemektedir.

yazar

Batı Nil ateşi , genellikle sivrisinekler tarafından yayılan Batı Nil virüsünün neden olduğu bir enfeksiyondur . Enfeksiyonların yaklaşık %80’inde kişilerde çok az veya hiç semptom görülmez .  İnsanların yaklaşık %20’sinde ateş , baş ağrısı, kusma veya döküntü gelişir. İnsanların %1’inden azında ensefalit veya menenjit görülür ve bunlara boyun tutulması, kafa karışıklığı veya nöbetler eşlik eder. İyileşme haftalar veya aylar sürebilir. Sinir sistemi etkilenen kişilerde ölüm riski yaklaşık %10’dur.

yazar

Batı Nil virüsü (WNV) genellikle enfekte kuşları yiyerek enfekte olan sivrisinekler tarafından yayılır ve bu kuşlar da genellikle hastalığı taşır . Nadiren virüs kan transfüzyonu, organ nakli veya hamilelik, doğum veya emzirme sırasında anneden bebeğe bulaşır ancak bunun dışında doğrudan insanlar arasında yayılmaz. Hastalığın şiddetli seyretmesi için 60 yaşın üzerinde olmak ve başka sağlık sorunlarına … Devamını oku

Human metapneumovirus “HMPV yada hMPV”; burun ve akciğerdeki hava yolu epitel hücrelerini enfekte eder. HMPV’nin hedef hücreye glikoprotein (G) proteininin heparan sülfat ve diğer glikozaminoglikanlar ile etkileşimleri yoluyla bağlandığı düşünülmektedir. HMPV füzyon (F) proteini, hücresel reseptörler olarak RGD bağlayıcı integrinleri kullanan bir RGD (Arg-Gly-Asp) motifini kodlar, daha sonra hücre zarının ve viral zarfın pH’tan bağımsız bir şekilde, muhtemelen endosomlar içinde füzyonunu sağlar . Daha sonra HMPV, IL-6, IFN-alfa, TNF-alfa, IL-2 ve makrofaj inflamatuar proteinleri gibi kemokinlerin ve sitokinlerin yanıtını indükler, bu da peribronşiyal ve perivasküler infiltrasyona ve inflamasyona yol açar. Henüz bilinen bir tedavi yok, ancak ribavirin bir hayvan modelinde etkililiğini göstermiştir

yazar

Human metapneumovirus soğuk algınlığı ( %30 olgu otit ile komplike şekilde) ve alt solunum yolu enfeksiyonları (bronşiolit, pnömoni, krup, reaktif hava yolu hastalıklarında alevlenme) ile prezente olur. Klinik bulgu ve semptomları RSV’ye çok benzer. 1-Sık olan semptomlarAteşÖksürükRinit, korizaWheezingTeşipne, interkostal çekilmelerHipoksi (SaO2 <%94)Akciğer grafisinde hiperaerasyon ve infiltrasyon 2-Orta sıklıkta olan semptomlarOtitis mediaFarenjit 3-Nadir olan semptomlarKonjonktivitHorlamaEnsefalitÖlümcül akciğer … Devamını oku

Entomobea histolitica akut kanlı ishale neden olan bir protozondur. Sıklıkla kolonu tutar. İnvaziv gastroenterit yapar. ****Dışkıda eritrosit görülmesine rağmen lökosit görülmemesi önemli bir özelliğidir. **** Dışkıda eritrositleri fagosite etmiş trofozoidler görülebilir. Nadiren ekstraintestinal yayılım göstererek karaciğerde amip apsesine neden olabilir. Tedavide metronidazol kullanılır

yazar

Entomobea histolitica’ya bağlı gastroenterit için aşağıdaki ifadelerden hangisi yanlıştır? A) Kolonu enfekte ederek kanlı ishale neden olur.B) Karaciğer tutulumuda eşlik ediyorsa eozinofili de görülebilir.C) Dışkıda bol eritorit ve bol lökosit görülür.D) Dışkıda trofozoidlerin gösterilebilinirE) Tedavide metronidazol kullanılabilinir. Cevap C

Chagas hastalığı parazitik protozoa Trypanosoma cruzi tarafından meydana gelir . Chagas hastalığı enfeksiyonu, Rhodnius’un kan emmesinden hemen sonra dışkısında protozoalar salmasıyla oluşur. Parazit, insan konakçı ısırığı kaşıdıktan sonra ısırık yarasından kurbana girer. Enfeksiyon ayrıca kan nakli ve öpücük böceği dışkısıyla kirlenmiş yiyeceklerin tüketilmesiyle de meydana gelebilir. Kan emen bir böcek olan Rhodnius prolixus , konak hemoglobinin sindirimi sırasında hemozoin (Hz) oluşturur. Hemozoin sentezi, α-glukozidazın substrat bağlanma bölgesine bağlıdır.

yazar

endemi, epidemi, pandemi

yazar

1-Endemi: Literatürde sıklıkla epidemi ile karıştırılan endemi kavramı esasında bir hastalığın veya enfekte edici ajanın (infectious agent) belirli bir coğrafi alanda veya popülasyon grubunda sürekli olarak var olması anlamına gelmektedir. Dolayısıyla burada bu kavram ile hastalığın sonlanmaması, sürekli var olması ifade edilmektedir. Endemik hastalıklar holoendemik (holoendemic) veya hiperendemik (hyperendemic) olabilmektedir. a-Holoendemik hastalıklarda enfeksiyon yaygın olmasına … Devamını oku

Çiçek aşıları

yazar

1-Birinci nesil; Dryvax, Lyster/Elstree, Ikeda, Dairen I 2-İkinci nesil; Vaccinia, ACAM 1000, ACAM 2000, CCSV, Elstree-BN 3-Üçüncü nesil a-MVA “Modified vaccinia Ankara”; Değiştirilmiş Ankara çiçek hastalığı b-MVA-BN “modified vaccinia Ankara-Bavarian Nordic”; Avrupa Birliği’nde Imvanex ; Kanada’da Imvamune ; ve Jynneos c-LC16m8; Japonya’daki Kaketsuken tarafından üretilen, çoğalan zayıflatılmış bir vaccinia suşudur . 4-Dördüncü nesil; LC16m8 , … Devamını oku