1. Kuşak Sülfonilüreler
Daha eski, yan etkileri fazla, hipoglisemi riski yüksek olan Tolbutamid, Klorpropamid, Tolazamid, Asetoheksamid
Klorpropamid, disülfiram benzeri reaksiyon yapar.*****
2. Kuşak Sülfonilüreler
Daha potent, daha düşük doz yeterlidir. Glibenklamid (Glyburide), Glipizid, Gliklazid Glimepirid (bazı kaynaklarda 3. kuşak kabul edilir)
Güncel klinikte en sık Glimepirid, Gliklazid kullanılır.
3. Kuşak
Bazı Kaynaklara Göre Glimepirid bu grupta yer almakla birlikte çoğu modern sınıflamada 2. kuşak içinde değerlendirilir.
Sülfonilüreler, tip 2 diyabet tedavisinde kullanılan ve pankreasın beta hücrelerinden insülin salgılanmasını uyaran (insülin sekretagogları) ilaç sınıfıdır. Bu ilaçlar genellikle geliştirilme süreçlerine ve yapısal özelliklerine göre kuşaklara ayrılarak sınıflandırılır:
Sülfonilürelerin Kuşak Sınıflaması
1. Kuşak Sülfonilüreler
Bu grup günümüzde klinik kullanımda oldukça nadirdir. Genellikle daha düşük potensli olmaları ve yan etki profillerinin yüksekliği nedeniyle yerlerini yeni kuşaklara bırakmışlardır.
- Tolbutamid
- Klorpropamid (Uzun etki süreli)
- Tolazamid
- Asetoheksamid
2. Kuşak Sülfonilüreler
- kuşağa göre çok daha yüksek potense (mg bazında daha düşük dozla aynı etki) sahiptirler ve günümüzde halen en yaygın kullanılan gruptur.
- Glibenklamid (Gliburid): En bilinenlerinden biridir ancak hipoglisemi riski yüksektir.
- Glipizid: Hızlı emilir, kısa etkilidir.
- Gliklazid: Mikrovasküler koruma ve düşük hipoglisemi riski ile öne çıkar.
- Glibornurid
3. Kuşak Sülfonilüreler
Bu sınıflama bazen tartışmalı olsa da, bazı kaynaklar Glimepirid‘i tek başına bu grupta toplar.
Glimepirid, Pankreastan insülin salınımını tetiklemesinin yanı sıra, ekstrapankreatik (insülin duyarlılığını artırıcı) etkilere de sahip olduğu düşünülür. Hipoglisemi riski glibenklamid’e göre daha düşüktür.