Miller-Dicker sendromu

Aşağıdaki mikrodelesyon sendromlarından hangisine lizensefali eşlik eder?

A) Williams sendromu
B) Prader Willi sendromu
C) DiGeorge sendromu
D) Miller-Dieker sendromu*****
E) Alagille sendromu

Lizensefali girusların yokluğu ile karakterizedir. Miller-Dicker sendromunun en karakteristik bulgusu lizensefalidir. Miller-Dicker sendromunda lizensefaliden başka mikrosefali, pakigiri, nöbetler, hipogenitaliya ve mental retardasyon görülebilir.

Miller–Dieker Sendromu (Lissensefali Tip 1)
https://medlineplus.gov/images/PX0003ER_PRESENTATION.jpeg
https://www.mdpi.com/brainsci/brainsci-12-00056/article_deploy/html/images/brainsci-12-00056-g001.png

Miller–Dieker sendromu, ağır bir klasik (tip 1) lissensefali tablosudur. Temel özellik; Beynin yüzeyinin düz olması (agiri–pakigiri) + tipik yüz görünümü gösterir.

Genetik Temel

Kromozom, 17p13.3 delesyonudur. Bu noktada rol alan kritik gen; LIS1 (PAFAH1B1) dir.

Nöronal migrasyon bozukluğuna bağlı Korteks düzgün kıvrım yapamaz.

Patogenez; Normalde 12–24. gebelik haftasında nöronlar ventriküler zon’dan kortekse göç eder. Miller–Dieker’de ise Nöronal migrasyon bozulur, 6 katlı korteks oluşamaz ve Beyin yüzeyi düz kalır
Klinik Bulgular
BulgularAçıklama
Şiddetli mental retardasyonAğır
Epilepsiİnfantil spazm sık
HipotoniErken dönemde
Beslenme güçlüğüSık
MikrosefaliOlabilir
Tipik Yüz Görünümü; Yüksek alın, Bitemporal daralma, Küçük çene (mikrognati), Yukarı dönük burun ve İnce üst dudak şeklinde tanımlanır.
Görüntüleme Bulguları

MRI de Agiri (gyrus yokluğu), Pakigiri, Kortikal kalınlaşma ve Düz beyin yüzeyidir.

Ayırıcı Tanı
HastalıkFark
İzole lissensefaliYüz dismorfisi yok
Walker-WarburgGöz anomalisi + kas distrofisi
ZellwegerPeroksizomal hastalık
TUS İpuçları

17p delesyonu → Miller–Dieker

Düz beyin (smooth brain) → Lissensefali

İnfantil spazm → Sık eşlik eder

Tipik yüz + lissensefali → Sendromik form

Klinik Mini Vaka

3 aylık bebekte İnfantil spazm, Şiddetli hipotoni, MRI de agiri ve Dismorfik yüz var ise Tanı: Miller–Dieker sendromu

Prognoz; Ağır nörogelişimsel gerilik gösterir. Erken çocuklukta mortalite yüksektir.