Gerstmann sendromu, genellikle temporal ve parietal lobların birleşim noktasında veya angular girusun yakınında bir lezyonun varlığını düşündüren bir semptom kümesiyle karakterize edilen bir nöropsikolojik bozukluktur . Gerstmann sendromu tipik olarak dominant yarımkürenin alt parietal lobülünün hasarıyla ilişkilidir . Klasik olarak sol yarımküre bozukluğu olarak kabul edilir, ancak sağ yarımküre hasarı da sendromun bileşenleriyle ilişkilendirilmiştir. Bu bozukluk genellikle temporal ve parietal lob kavşağına yakın angular ve supramarjinal giruslar ( sırasıyla Brodmann alanı 39 ve 40) dahil olmak üzere baskın (genellikle sol) yarımküredeki beyin lezyonlarıyla ilişkilidir . Gerstmann sendromunun gerçekten birleşik, teorik olarak motive edilmiş bir sendromu temsil edip etmediği konusunda bilimsel literatürde önemli tartışmalar vardır. Bu nedenle tanısal faydası nörologlar ve nöropsikologlar tarafından sorgulanmıştır. Angular girus genellikle harflerin ve kelimelerin görsel desenlerini anlamlı bilgilere çevirmekle ilgilidir, örneğin okurken yapılır.