BPH patogenezinde kullanılan 5-alfa redüktaz inhibitörleri (Finasterid, Dutasterid gibi ilaçlar) veya alfa-blokerlerin etki mekanizmaları

yazar

Benign Prostat Hiperplazisi (BPH) tedavisinde kullanılan farmakolojik ajanlar, doğrudan hastalığın patogenezindeki moleküler yolaklar ve prostat anatomisi hedeflenerek geliştirilmiştir. TUS ve YDUS Farmakoloji/Üroloji sorularında bu ilaçların etki mekanizmaları ve yan etkileri sıkça sorgulanır. BPH medikal tedavisinde kullanılan iki temel ilaç grubu ve etki mekanizmaları şu şekildedir: 1. 5-Alfa Redüktaz İnhibitörleri (Hormonal Yolak) Bu grup, testosteronun daha … Devamını oku

Prostat içindeki temel androjen olan dihidrotestosteron (DHT), testosterondan “tip 2 5-alfa redüktaz” enzimi aracılığıyla dönüştürülür. Bu enzim öncelikle prostatın stromal hücrelerinde bulunur. Tip 1 5-alfa redüktaz karaciğer ve deri gibi prostat dışı alanlarda DHT üretir ve bu DHT kana karışarak prostata ulaşır. DHT, testosterona göre androjen reseptörlerine (AR) daha yüksek afinite gösterir ve daha kararlı bir kompleks oluşturur. AR’ye bağlanan DHT çekirdeğe göç ederek androjen bağımlı genlerin transkripsiyonunu tetikler.

yazar

Benign Prostat Hiperplazisi (BPH), 50 yaş üzerindeki erkeklerde en sık görülen iyi huylu prostat büyümesidir ve kanser öncüsü (premalign) bir lezyon değildir. Histolojik kanıtı 80 yaşına varan erkeklerde %90 oranında görülür. Etiyoloji ve Dihidrotestosteron (DHT) Mekanizması Büyüme Faktörleri ve Hücre Ölümü Dengesi BPH gelişiminin temelinde stromal hücre proliferasyonunun artması ve epitel hücre ölümünün (apoptozun) azalması … Devamını oku

Renal Hücreli Karsinom (RCC / Renal Cell Carcinoma) histolojik alt tipler, genetik mutasyonlar ve karakteristik morfoloji

yazar

TUS ve yandal sınavlarında en çok sorgulanan histolojik alt tipler, genetik mutasyonlar ve karakteristik morfolojik kelimeler şunlardır: 1. Berrak Hücreli (Clear Cell) RCC – En Sık Görülen Tip (%70-80) 2. Papiller RCC – İkinci En Sık Tip (%10-15) 3. Kromofob RCC – En İyi Prognozlu Tip (%5) RCC Histoloji ve Genetik Karşılaştırma Tablosu RCC Alt … Devamını oku

Sağ taraflı izole varikosel ve Renal Hücreli Karsinom (RCC) ilişkisi

yazar

Sağ Taraflı Varikosel Neden Tehlikelidir? (Anatomik Mekanizma) Normal şartlarda varikosel, anatomik nedenlerden dolayı %90 oranında sol tarafta görülür: Klinik İpucu: Eğer orta-ileri yaşlı bir erkekte, hayatında daha önce hiç yokken aniden sağ taraflı izole varikosel gelişirse veya hasta yatma pozisyonuna geçtiğinde bile bu varikosel pakedi küçülmüyorsa, sağ spermatik venin VCI’a döküldüğü yerde bir tıkanıklık var … Devamını oku

Tunika Vaginalis (Tunica Vaginalis) Lezyonları, testisi dıştan saran mezotel kaplı bu boşlukta sıvı, kan veya lenf birikmesiyle karakterize, klinikte skrotal büyümenin en sık nedenleri arasında yer alan patolojilerdir.

yazar

TUS ve YDUS (özellikle Patoloji, Üroloji ve Genel Cerrahi) süreçleri için bu bölgenin lezyonları, ayırt edici özellikleri ve klinik incelikleri şu şekildedir: 1. Hidrosel (Hydrocele) – En Sık Skrotal Şişlik Nedeni Tunika vaginalis yaprakları arasında seröz sıvı birikmesidir. Skrotal kesede (torbada) belirgin büyüme ve gerginliğe yol açar. 2. Hematosel (Hematocele) Tunika vaginalis boşluğunda kan birikmesidir. … Devamını oku

İdiyopatik granülomatöz orşit, testis dokusuna sınırlı kalan ve testis kanserlerini klinik/makroskobik düzeyde birebir taklit edebilen, spesifik bir kronik enflamatuar tablodur.

yazar

Klinik Sunum ve “Tümör” Taklidi Histopatolojik Ayırıcı Özellik Patogenez Teorileri Hastalığın gelişim mekanizmasında (patogenezinde) net bir etken gösterilemediği için “idiyopatik” kabul edilir; ancak şu dört mekanizmanın rol oynadığı öne sürülmektedir: Spot İpuçları (Soru Çözdüren Kelimeler) 8 yaşındaki erkek hasta, sol testiste son 3 ayda sinsi bir şekilde büyüyen, ağrısız sert kitle şikayetiyle üroloji polikliniğine başvuruyor. … Devamını oku

Fundik bez polipleri (fundic gland polyps), mide poliplerinin önemli bir grubunu oluşturur ve hem sporadik (rastlantısal) olarak hem de APC (ailesel adenomatöz polipozis – FAP nedeni) veya MUTYH DNA tamir geni mutasyonlarına sahip bireylerde (sendromik) gelişebilir.

yazar

Klinik ve Etiyolojik Özellikler Kritik Patoloji Notu Fundik bez polipleri (fundic gland polyps) tipik olarak midenin korpus (gövde) ve fundus bölgelerinde yerleşen, düzgün yüzeyli ve keskin sınırlı lezyonlardır. Tekil (soliter) veya çok sayıda (multipl) olabilirler. Histopatolojik Özellikleri Neoplazi ve Kanser Riski (TUS için en kritik ayrım) Mide Poliplerinin TUS Karşılaştırma Tablosu Mide poliplerini sorularda ayırt … Devamını oku

Gastrik adenomlar (mide adenomları), APC veya MUTYH germ hattı mutasyonlarıyla ilişkili olanlar hariç, genellikle atrofi ve intestinal metaplazi ile seyreden kronik gastrit zemininde gelişir.

yazar

Tüm mide poliplerinin %10’a kadarını oluştururlar. Görülme sıklığı yaşla birlikte kademeli olarak artar ve toplumlar arasındaki prevelans (görülme) farklılıkları, mide adenokarsinomu (mide kanseri) insidansı ile tam bir paralellik gösterir. Klinik ve Patolojik Özellikler Gastrik adenomlar (mide adenomları) tipik olarak soliter (tekil) ve antrum yerleşimli lezyonlardır. Gastrointestinal (GİS) sistemdeki tüm adenomlar gibi gastrik adenomlar da displazi … Devamını oku

Epiteloid Hemangioendotelioma (EHE) ve Epiteloid Hemanjiyom (ALHE) Farkı

yazar

TUS’ta isim benzerliği nedeniyle bu iki antitite patoloji sorularında çeldirici olarak sıkça yan yana konur. Aralarındaki en kritik farklar şunlardır: Örnek Soru 38 yaşındaki erkek hasta, sağ uyluk derin yumuşak dokusunda son 6 ayda yavaş büyüyen ağrısız kitle şikayetiyle başvuruyor. Yapılan eksizyonel biyopsinin histopatolojik incelemesinde; belirgin vasküler lümen oluşturmayan, miksöhaliyen bir stroma içerisinde kordonlar ve … Devamını oku

Hemangioendotelioma (Hemangioendothelioma), iyi huylu (benign) hemanjiyomlar ile agresif/kötü huylu (malign) anjiyosarkomlar arasında yer alan, “ara davranışlı” (borderline / intermediate) damar tümörleri ailesidir.

yazar

1. Epiteloid Hemangioendotelioma (EHE) Maligniteden ayırt edilmesi zor olan, en karakteristik varyanttır. Yumuşak doku, karaciğer (multifokal tutulum sık), akciğer ve kemikte yerleşebilir. 2. Kaposiform Hemangioendotelioma (KHE) Bebeklik ve çocukluk döneminde izlenen, lokal invaziv gidişatlı bir diğer varyanttır. 3. Retiform Hemangioendotelioma Genellikle genç erişkinlerin distal ekstremitelerinde (el/ayak) plak benzeri lezyonlarla ortaya çıkar. [1] Ortak İmmünohistokimyasal Boyanma … Devamını oku