Erdheim–Chester hastalığı (ECD), Langerhans dışı histiositozlar (non-Langerhans cell histiocytosis) grubunda yer alan, çok nadir görülen multisistemik klonal miyeloid neoplazidir. Günümüzde inflamatuvar bir hastalıktan ziyade, MAPK (RAS-RAF-MEK-ERK) sinyal yolunu aktive eden somatik mutasyonlarla gelişen neoplastik bir hastalık olarak kabul edilmektedir.
Altın Bilgiler
| Özellik | Bilgi |
|---|---|
| Hastalık grubu | Non-Langerhans histiositoz |
| En sık mutasyon | BRAF V600E (%50-60) |
| İkinci sıklık | MAP2K1, KRAS, NRAS, ARAF |
| İmmünfenotip | CD68+, CD163+, Factor XIIIa+, CD1a−, Langerin− |
| Birbeck granülü | Yok |
| Dev hücre | Touton giant cell |
| Kemik tutulumu | >%90 |
| En sık kemik | Femur ve tibia metafiz-diafiz |
| Görüntüleme | PET-CT altın standart |
| Tedavi | BRAF inhibitörü / MEK inhibitörü |
Epidemiyoloji
- Ortalama yaş:
- 50–70 yaş
- Erkeklerde daha sık
- Dünya çapında yalnızca birkaç bin vaka bildirilmiştir. (ScienceDirect)
Patogenez
Eskiden inflamatuvar hastalık düşünülürken artık;
Klonal hematopoetik kök hücre hastalığı
olarak kabul edilmektedir.
En önemli yol
MAPK pathway
RTK
↓
RAS
↓
RAF (BRAF)
↓
MEK
↓
ERK
↓
Histiyosit proliferasyonu
Yaklaşık %90 olguda MAPK yolunda aktivasyon gösterilmiştir. (Erdheim-Chester Hastalığı Derneği)
Moleküler Mutasyonlar
| Mutasyon | Yaklaşık oran |
|---|---|
| BRAF V600E | %50–60 *** |
| MAP2K1 | %20 |
| KRAS | %5 |
| NRAS | %5 |
| ARAF | nadir |
| PIK3CA | nadir |
Histopatoloji
En karakteristik görünüm
- köpüksü (foamy) histiyositler
- ksantomatöz infiltrasyon
- yoğun fibrozis
- Touton dev hücreleri
İmmünohistokimya
Pozitif
- CD68
- CD163
- Factor XIIIa
Negatif
- CD1a
- Langerin (CD207)
S100 genellikle negatif veya zayıf pozitiftir.
Organ Tutulumları
1. Kemik (%90-95)
En sık bulgu
- diz ağrısı
- tibia
- femur
Özellikle
bilateral simetrik osteoskleroz
çok tipiktir.
2. Retroperitoneum
En klasik bulgu
Hairy Kidney
Perirenal infiltrasyon
↓↓↓
Hairy kidney
BT’de böbreğin etrafını saran yumuşak doku görünümü oluşur.
3. Aort *********************
Coated Aorta
ECD’nin en klasik radyolojik bulgularından biridir.
Aort çevresinde fibrotik infiltrasyon
↓
Coated Aorta
4. Kalp ***********
Oldukça önemlidir.
Tutulum
- sağ atriyum
- AV oluğu
- perikard
- koroner arter çevresi
Klinik
- perikardit
- tamponad
- restriktif fizyoloji
- ileti bozukluğu
5. Endokrin
En klasik
Diabetes insipidus
Hipofiz sapı infiltrasyonu sonucu gelişir.
Bazen hastalığın ilk bulgusudur.
6. MSS
Tutulum
- serebellum
- beyin sapı
- hipotalamus
- hipofiz
Semptom
- ataksi
- diplopi
- dizartri
- nöbet
- diabetes insipidus
7. Göz
Orbital infiltrasyon
↓
Proptozis
↓
Ekzoftalmi
8. Akciğer
- interstisyel infiltrasyon
- plevral kalınlaşma
- nodüller
9. Deri
- ksantom
- papüller
- sarı plaklar
En Önemli Klinik Bulgular
| Bulgular | Sıklık |
|---|---|
| Kemik ağrısı | ++++ |
| Diabetes insipidus | +++ |
| Ekzoftalmi | ++ |
| Ateş | ++ |
| Kilo kaybı | ++ |
| Halsizlik | ++ |
Tanıda Görüntüleme
PET-CT
En önemli inceleme
Gösterir
- aktif kemik lezyonları
- kalp
- retroperitoneum
- MSS
- tedavi yanıtı
PET-CT, hastalığın yaygınlığını değerlendirmede en yararlı görüntüleme yöntemlerinden biridir.
Kemik Sintigrafisi
Klasik
Her iki tibia ve femurda
simetrik uptake
BT
Gösterir
- coated aorta
- hairy kidney
- retroperitoneal fibrozis
MRI
MSS
Hipofiz
Kalp
değerlendirilir.
Tanı
Tanı için üç bileşenin birlikte değerlendirilmesi gerekir:
- Klinik bulgular
- Radyolojik görünüm
- Biyopsi + immünohistokimya + moleküler analiz (özellikle BRAF ve diğer MAPK yolu mutasyonları).
Ayırıcı Tanı
| Hastalık | Ayırıcı özellik |
|---|---|
| Langerhans histiositozu | CD1a+, Langerin+ |
| Rosai-Dorfman | S100 kuvvetli+, emperipolezis |
| IgG4 hastalığı | IgG4 plazma hücresi artışı |
| Retroperitoneal fibrozis | Histiyosit infiltrasyonu yok |
| Sarkoidoz | Nonkazeifiye granülom |
| Takayasu arteriti | Büyük damar vasküliti |
Tedavi
1. BRAF mutasyonu pozitif
İlk tercih:
- Vemurafenib
- Dabrafenib
Vemurafenib, BRAF V600E pozitif ECD için onay almış ilk hedefe yönelik tedavidir ve özellikle kardiyak veya nörolojik tutulumda ilk seçenek olarak önerilir. (Ash Publications)
2. BRAF negatif
MEK inhibitörleri
- Cobimetinib
- Trametinib
- Selumetinib
- Binimetinib
Bu ajanlar BRAF negatif ancak MAPK yolu aktivasyonu olan hastalarda etkilidir.
3. Eski Tedaviler
- İnterferon-α
- Anakinra
- Kladribin
- Kortikosteroid (yalnızca semptom kontrolü için)
Kortikosteroidler tek başına hastalığı kontrol etmek için yeterli kabul edilmez.
Prognoz
Prognoz en çok aşağıdaki organ tutulumlarına bağlıdır:
- MSS
- Kalp
- Akciğer
Hedefe yönelik tedavilerin kullanıma girmesiyle sağkalım belirgin şekilde iyileşmiştir.
TUS İçin Ezberlenmesi Gereken Klasik Bulgular
| Bulgular | Hastalık |
|---|---|
| Hairy kidney | Erdheim–Chester |
| Coated aorta | Erdheim–Chester |
| BRAF V600E | Erdheim–Chester |
| Diabetes insipidus | Erdheim–Chester |
| Bilateral tibia osteosklerozu | Erdheim–Chester |
| Touton dev hücresi | Erdheim–Chester |
| CD68+, CD163+, Factor XIIIa+ | Erdheim–Chester |
| CD1a−, Langerin− | Erdheim–Chester |
| PET-CT en değerli görüntüleme | Erdheim–Chester |
| Vemurafenib | BRAF pozitif ECD |
TUS Sorusu
Soru:
52 yaşındaki erkek hasta, uzun süredir devam eden bilateral diz ağrısı, poliüri, polidipsi ve kilo kaybı nedeniyle değerlendiriliyor. PET-BT’de femur ve tibialarda simetrik metabolik aktivite artışı, abdominal BT’de perirenal yumuşak doku infiltrasyonu (“hairy kidney”) ve toraks BT’de aort çevresinde konsantrik yumuşak doku kalınlaşması (“coated aorta”) izleniyor. Lezyon biyopsisinde köpüksü histiyositler ve Touton tipi dev hücreler saptanıyor. İmmünohistokimyada CD68(+), CD163(+), CD1a(−), Langerin(−) bulunuyor. Moleküler analizde BRAF V600E mutasyonu gösteriliyor.
Bu hasta için en uygun ilk basamak sistemik tedavi aşağıdakilerden hangisidir?
A) Rituksimab
B) Siklofosfamid
C) Vemurafenib
D) İnterferon-γ
E) Metotreksat
Doğru cevap: C) Vemurafenib
Açıklama: Bu olgu Erdheim–Chester hastalığının klasik multisistemik tutulumunu göstermektedir. BRAF V600E mutasyonu pozitif hastalarda, özellikle kardiyak, nörolojik veya diğer önemli organ tutulumlarında BRAF inhibitörü (vemurafenib) ilk tercih edilen hedefe yönelik tedavidir. İnterferon-α geçmişte sık kullanılmış olsa da günümüzde hedefe yönelik tedaviler standart yaklaşım haline gelmiştir.