Mitral kapak embriyolojisi

Mitral kapak embriyolojisi oldukça karmaşıktır. Kapakçıkların (leaflet) ve süspansiyon mekanizmasının oluşumuna dair anlayışımız, günümüzde ağırlıklı olarak immünohistokimya, cushion (yastıkçık) dokusunun in vivo işaretlenmesi ve insan ve kuş embriyolarının taramalı elektron mikrografisine dayalı olacak şekilde gelişmiştir. İnsanlarda mitral kapak, embriyonik yaşamın 5. ile 15. haftaları arasında gelişir.

Beşinci hafta boyunca, atriyoventriküler kanal belirginleşir ve kanalın daha çok sol tarafına doğru iki adet yastıkçıkla (cushion) çevrelenir. Mitral kapağın ön yaprakçığı (anterior leaflet), superior ve inferior yastıkçıkların birleştiği bölgeden köken alırken; arka yaprakçık (posterior leaflet), atriyoventriküler-musküler duvarın içeriye doğru katlanmasından ve lateral bir yastıkçığın gelişiminden köken alır. Aort kökünün üstteki birleştirici yaprakçığa (çoğunlukla superior yastıkçıktan kaynaklanır) yerleşmesi (wedging), gelişmekte olan mitral kapağı septal bağlantılarından ayıracak ve aortomitral devamlılığı oluşturacaktır.

Endokardiyal yastıkçığın kapak dokusuna dönüşmesi için gereken süreç tam olarak anlaşılamamıştır. Kalsinörin ve periostin varlığı bu süreç için gereklidir. Yastıkçık dokusu uzayıp ventriküler kaviteye doğru büyüdükçe, alttaki miyokarddan kademeli olarak ayrılır (delaminasyon) ve yaprakçık, tamamen miyokarda bağlı huni benzeri bir yapı şeklinde giderek biçimlenir. Daha sonra kapak yaprakçığında perforasyonlar (delikler) oluşur ve bunlar büyüyerek korda tendineaları meydana getirir. Yastıkçığın atriyal yüzeyi, süngerimsi atriyal tabakayı oluştururken; ventriküler tabaka, mitral kapağın lifli (fibroz) kısmını ve kordal yapıyı oluşturur. Atriyal ve ventriküler miyokard arasındaki ayrım, bağlantı yerinin epikardiyal tarafında bulunan sulkus dokusuna bağlıdır.

Papiller kasların gelişimi, miyokarddan kaynaklanarak eş zamanlı olarak gerçekleşir. Sol ventrikül içerisinde at nalı şeklinde bir çıkıntı bulunur. Bu çıkıntının ön ve arka kısımları ventrikül duvarıyla olan temasını kaybederek papiller kasları oluşturur ve boyutları büyür; bu sırada papiller kasın ucunda yastıkçık dokusuyla olan yapısal devamlılık korunur. Kas çıkıntısının orta kısmı ise sol ventrikülün apikal trabekülasyonlarına dahil edilir.