Anksiyete bozuklukları, klinik pratikte belirtilerin doğasına ve tetikleyici unsurlara göre çeşitli alt başlıklara ayrılır. Güncel psikiyatrik sınıflandırma sistemlerinde (DSM-5) bu bozukluklar şu şekilde kategorize edilmektedir:
1. Yaygın Anksiyete Bozukluğu (YAB); Kişinin günlük yaşamındaki birçok farklı olay veya etkinlik hakkında (iş, sağlık, ailevi meseleler) en az 6 ay boyunca süregelen, aşırı ve kontrol edilemeyen bir endişe halidir. Bu durum sıklıkla odaklanma güçlüğü ve uyku bozuklukları ile birlikte görülür.
2. Panik Bozukluk; Aniden ortaya çıkan, yoğun korku ve fiziksel belirtilerin (çarpıntı, nefes darlığı, ölüm korkusu) eşlik ettiği tekrarlayan panik ataklarla karakterizedir. Kişi, “beklenti anksiyetesi” adı verilen, bir sonraki atağın ne zaman geleceğine dair sürekli bir endişe yaşar.
3. Sosyal Anksiyete Bozukluğu (Sosyal Fobi); Bireyin başkaları tarafından yargılanma, eleştirilme veya küçük düşürülme korkusu nedeniyle sosyal etkileşimlerden kaçınması durumudur. Sosyal ortamlarda belirgin bir huzursuzluk ve işlevsellikte bozulma (impairment) ile kendini gösterir. *****
4. Özgül Fobiler; Belirli bir nesneye (örneğin; örümcek, yükseklik, uçuş) veya duruma karşı duyulan mantıksız ve aşırı korku halidir. Kişi bu tetikleyiciden kaçınmak için hayatını ciddi şekilde kısıtlayabilir.
5. Agorafobi; Kişinin yardım alamayacağını veya kaçamayacağını düşündüğü alanlarda (kalabalıklar, açık alanlar, toplu taşıma) bulunmaktan duyduğu yoğun korkudur. Genellikle panik bozukluk ile ilişkilendirilse de bağımsız bir tanı olarak da ele alınabilir.
6. Ayrılık Kaygısı Bozukluğu; Genellikle çocukluk döneminde görülse de yetişkinlerde de rastlanabilen; bağlanılan kişiden ayrılmaya dair gelişimsel olarak uygun olmayan, aşırı korku ve kaygı duyulmasıdır.
