Onkogen aktivasyonuna neden olan belli başlı translokasyonlar

Bu tablo, kanser patogenezinde genetik materyalin iki farklı kromozom arasında yer değiştirmesiyle (translokasyon) oluşan ve güçlü onkojenlerin kontrolsüz aktivasyonuna yol açan en önemli olayları özetlemektedir.

Bu translokasyonlar, ya yeni ve hiperaktif bir füzyon proteini oluşturur ya da bir proto-onkogeni, güçlü bir promotör (genellikle immünoglobulin veya T-hücre reseptör genlerinden) kontrolü altına sokar.


Tümör TipiYer değiştirmeFüzyon Geni / Onkogen AktivasyonuMekanizma Detayı
Kronik Miyeloid Lösemi (KML)t(9;22)BCR-ABLPhiladelphia Kromozomu olarak bilinir. ABL (kromozom 9) tirozin kinaz geni ile BCR (kromozom 22) geni birleşir.

Oluşan BCR-ABL füzyon proteini, normal ABL’nin aksine sürekli aktif bir tirozin kinazdır.

Bu, hücre çoğalmasını sürekli uyarır.
AML, ALLt(4;11), t(6;11)AF4/MLL, AF6/MLLMLL (KMT2A) geni (kromozom 11), lösemi gelişiminde sıkça translokasyonlara katılır.

MLL, normalde gen transkripsiyonunu düzenleyen bir proteindir.

Translokasyon, MLL’in başka bir genle birleşerek anormal füzyon proteinleri oluşturmasına ve kontrolsüz hematopoietik hücre gelişimine yol açar.
Burkitt Lenfoma, T Hücreli ALLt(8;14)c-MYC / IgHKromozom 8’deki c-MYC proto-onkogeni, kromozom 14’teki güçlü İmmünoglobulin Ağır Zincir (IgH) geninin promotörünün kontrolü altına girer.

Bu, c-MYC’nin aşırı ve uygunsuz biçimde ifade edilmesine neden olur. c-MYC, hücre çoğalmasının ana düzenleyicisidir.
Manto Hücreli Lenfomat(11;14)Siklin D / IgHKromozom 11’deki CYCLIN D1 (CCND1) geni, yine kromozom 14’teki IgH promotörü kontrolüne girer.

Bu, B hücrelerinde Siklin D’nin aşırı üretimine yol açar ve hücre döngüsünün G1/S fazı geçişini sürekli hızlandırır.
Foliküler Lenfomat(14;18)IgH / BCL-2Kromozom 18’deki BCL-2 geni (güçlü bir anti-apoptotik gen), IgH promotörü kontrolüne geçer.

Aşırı üretilen BCL-2, B hücrelerinin apoptoza gitmesini engeller ve bu hücrelerin birikimine yol açar. BCL-2, hücre ölümünü değil, hayatta kalmayı teşvik eden bir onkogendir.
T-Hücreli ALLt(8;14), t(10;14)c-MYC / TCR- ; Hox 11 / TCR-Bu translokasyonlarda onkogenler, T hücrelerinde çok aktif olan T Hücre Reseptörü (TCR) geninin güçlü promotörünün kontrolüne girer.

t(8;14) c-MYC’yi aktive ederken,
t(10;14) ise Hox gibi transkripsiyon faktörlerini aşırı aktive eder.
Ewing Sarkomut(11;22)FLI-1 / EWSBu, yumuşak doku ve kemik tümörlerinin en yaygın translokasyonudur.

Kromozom 11’deki FLI-1 transkripsiyon faktörü (ETS gen ailesinden) ile kromozom 22’deki EWS geni birleşerek EWS-FLI1 füzyon proteini oluşturur.

Bu anormal protein, tümör gelişimini sağlayan genlerin transkripsiyonunu kontrolsüzce değiştirir.