Ribonükleaz 3 olarak da bilinen eozinofil katyonik protein (ECP) klinik önemi

Eozinofil granülositler, iltihap bölgelerinde ve bazı parazitik enfeksiyonlara yanıt olarak çok sayıda görülür. Bu sitoplazmik granüller, hücreleri karakterize eden pozitif yüklü proteinler içerir. ECP, aktive olmuş eozinofiller degranüle olduğunda çevre dokulara giren dört oldukça bazik proteinden biridir. Dolaşımdaki ECP seviyeleri hastalar arasında büyük ölçüde değişebilse de, bazı çalışmalar serum ECP ölçümlerinin birçok aktif iltihaplı hastalığın izlenmesinde yararlı olduğunu göstermektedir. Plazma ve diğer vücut sıvılarındaki ECP konsantrasyonları, aktive olmuş eozinofillerin işaret ettiği iltihaplı reaksiyonlar sırasında artar.

Serum ECP düzeyleri de astım şiddeti için yararlı ve objektif bir ölçümdür. Artan ECP düzeyleri, semptomların başlangıcına karşılık gelir. Mevsimsel astımlı hastalarda ECP ölçümü, yıl boyunca hastalık aktivitesindeki değişiklikleri yansıtır.

Astım krizine neden olabilecek çeşitli mekanizmalar bir araya gelebilir ; bunlar arasında spesifik IgE antikorları, aktive olmuş inflamatuar hücreler, nörojenik mekanizmalar, aşırı duyarlılık ve bireysel hormonal dengesizlikler bulunur. Akciğerdeki alerjik reaksiyonların genellikle iki fazı vardır. Geç faz, genellikle maruziyetten birkaç saat sonra meydana gelir ve bu fazda eozinofiller bronşlarda birikerek bronşiyal irritabiliteye neden olan granül proteinleri salgılar. ECP ayrıca nöronlar, bazı epitel hücre dizileri ve izole miyokard hücreleri için de toksiktir. Bu durum , ciltte kaşıntı bozukluklarının bir nedeni olabilir.

Serum ECP konsantrasyonları ayrıca atopik dermatit (AD) aktivitesiyle de ilişkilendirilmiştir . ECP, AD semptomlarıyla ( likenifikasyon , uyku yoksunluğu , eritem , papüller , pruritus ve ekskoriasyonlar ) ilişkilidir ve ayrıca toplam klinik skorla da ilişkilidir.

Astım şiddetini değerlendirmek, tedaviyi izlemek ve bazı inflamatuar cilt rahatsızlıklarının şiddetini göstermek için serum ECP ölçümü, özellikle küçük çocuklarda, araştırmacı ve hasta değerlendirmelerinin geniş değişkenliği nedeniyle tutarsızlıklara eğilimli olan öznel klinik ölçümlere göre bir avantaj sağlar.

Eozinofil katyonik protein için kan testlerinde normal referans aralığı 2,3 ile 16 μg/L arasındadır.