Aşağıdakilerden hangisine yönelik antikorlar, idyopatik membranöz nefropatili hastaların çoğunda serumda artmış olarak saptanır?
A) İnterlökin-2 reseptörü
B) M tipi fosfolipaz A2 reseptörü
C) ADAMTS13
D) Anjiyotensin-II tip 1 reseptörü
E) SPEB/zymogen
İdiyopatik membranöz nefropati (İMN), glomerüler bazal membranda immün kompleks birikimi ile karakterize, böbreğin en yaygın otoimmün hastalıklarından biridir. Son yıllardaki araştırmalar, bu hastalığın patogenezinde belirli antikorların rolünü ortaya koymuştur.
Yapılan çalışmalar, idiyopatik membranöz nefropatili hastaların büyük çoğunluğunda (%70-80 kadarında) serumda M tipi fosfolipaz A2 reseptörü (PLA2R)’ne karşı gelişmiş antikorların (anti-PLA2R antikorları) artmış olarak saptandığını göstermiştir. Bu antikorlar, podositlerin yüzeyindeki PLA2R proteinine bağlanarak immün kompleks oluşumuna ve ardından glomerül hasarına yol açar. Bu keşif, İMN’nin tanısında, prognoz takibinde ve tedaviye yanıtın değerlendirilmesinde önemli bir dönüm noktası olmuştur.
Diğer seçeneklere bakacak olursak:
A) İnterlökin-2 reseptörü: Bu antikorlar genellikle transplant reddi veya T hücre aktivasyonu ile ilişkili durumlarda görülür, İMN ile doğrudan ilişkili değildir.
C) ADAMTS13: Bu enzim, trombotik trombositopenik purpura (TTP) patogenezinde rol oynar ve eksikliği veya buna karşı antikorlar TTP’ye yol açar. İMN ile bağlantısı yoktur.
D) Anjiyotensin-II tip 1 reseptörü: Bu reseptöre karşı antikorlar, bazı hipertansiyon formları veya preeklampsi gibi durumlarla ilişkilendirilmiştir, ancak İMN’nin birincil belirteci değildir.
E) SPEB/zymogen: Bu, Streptococcus pyogenes’ten izole edilen bir enzimdir ve bazı post-streptokoksik hastalıklarda rol oynayabilir, ancak İMN ile spesifik bir ilişkisi yoktur.
Bu nedenle, idiyopatik membranöz nefropatili hastaların çoğunda serumda artmış olarak saptanan antikorlar M tipi fosfolipaz A2 reseptörü’ne yöneliktir.
Bu soruda idyopatik (primer) membranöz nefropati ile en sık ilişkili otoantikor sorulmaktadır.
İdyopatik Membranöz Nefropati: Yetişkinlerde nefrotik sendromun en sık nedenlerinden biridir.
Otoimmün bir süreç söz konusudur.
En yaygın bulunan antikor hedefi: M tipi fosfolipaz A2 reseptörü (PLA2R)
PLA2R, glomerüler podositlerin yüzeyinde yer alır.
Hastaların %70-80’inde anti-PLA2R antikorları serumda yüksek saptanır.
Bu antikor düzeyleri hastalığın aktivitesiyle de koreledir ve tanı/takipte klinik olarak kullanılır.Şıkların analizi:
A) İnterlökin-2 reseptörü → T hücre aktivitesinin göstergesidir; membranöz nefropatiyle ilişkili değil.
B) M tipi fosfolipaz A2 reseptörü (PLA2R) → ✅ Doğru cevap
C) ADAMTS13 → Trombotik trombositopenik purpura (TTP) ile ilişkilidir.
D) Anjiyotensin-II tip 1 reseptörü → Transplant rejeksiyonlarında önemlidir; burada alakasız.
E) SPEB/zymogen → Streptokokkal antijenler; post-streptokoksik glomerülonefrit ile ilişkilidir, membranöz nefropatiyle değil.
Doğru cevap: B) M tipi fosfolipaz A2 reseptörü