Hızlı üreyen Tüberküloz dışı Mikobakteriler; M.abscessus, M.chelonae, M.fortuitum, M.mucogenicum

I-Yavaş büyüyen Mikobakteriler

Runyon I: Fotokromojenler

Runyon I organizmaları ( fotokromojenler ) yavaş büyür ve ışığa maruz kaldıklarında sarı-turuncu bir pigment üretirler. Bu grup Mycobacterium kansasii , Mycobacterium intermedium , Mycobacterium marinum , Mycobacterium asiaticum ve Mycobacterium simiae’yi içerir . Mycobacterium szulgai , 24 derecede yetiştirildiğinde bir fotokromojen, 37 derecede ise bir skotokromojendir. Buna karşılık, Runyon III’ten IV’e kadar olan sınıflandırmalar , ışığa maruz kalmanın karanlık yetiştirme koşullarında geliştirmeyecekleri pigmenti üretmelerine neden olmaması nedeniyle fotokromojen olmayanlar olarak kabul edilir .

Runyon II: Skotokromojenler

Runyon II organizmaları ( skotokromojenler ), karanlıkta veya ışıkta yetiştirilmelerine bakılmaksızın yavaş büyür ve sarı-turuncu bir pigment üretirler. Bu grup, Mycobacterium scrofulaceum ve Mycobacterium gordonae gibi türleri içerir. Yukarıda belirtildiği gibi, Mycobacterium szulgai , 37 derecede yetiştirildiğinde bir skotokromoj endir.

Runyon III: Kromojen Olmayanlar

Runyon III organizmaları (kromojen olmayanlar) yavaş büyür ve kültür koşullarından bağımsız olarak asla pigment üretmezler. Bu grup, Mycobacterium avium ve Mycobacterium intracellulare’yi (birlikte MAC kompleksi olarak bilinir), Mycobacterium ulcerans’ı ve çok sayıda başka organizmayı içerir. Mycobacterium xenopi de bir kromojen olmayandır.

II-Hızlı büyüyen mikobakteriler

Runyon IV: Hızlı Büyüyenler

Runyon IV organizmaları mikobakteri açısından hızlı bir şekilde büyüyor (5 günde koloniler). Pigment üretmezler. Mycobacterium fortuitum , Mycobacterium peregrinum , Mycobacterium abscessus , Mycobacterium chelonae , Mycobacterium thermoresistibile , Mycobacterium smegmatis .

Hızla büyüyen bazı mikobakteriler “geç pigmentasyonlu” olarak kabul edilir

Runyon Sınıflandırması, atipik mikobakterilerin (yani Mycobacterium tuberculosis dışındaki mikobakterilerin, “NTM – Non-tuberculous mycobacteria” veya “MOTT – Mycobacteria Other Than Tuberculosis” olarak da bilinir) laboratuvar özelliklerine göre yapılan klasik bir sınıflandırmasıdır.
Bu sınıflama, pigment üretimi ve üreme hızına dayanır.

Runyon Sınıflandırması (Klasik 4 Grup)

Ek Bilgiler

• “Fotochromogen” → photo = ışık → sadece ışıkta pigment.
• “Skotochromogen” → scoto = karanlık → karanlıkta da pigment.
• “Nonchromogen” → pigment yok.
• “Rapid grower” → <7 günde koloni.

Tanısal Özellikler

Klinik Örnek Hatırlatmaları

• M. kansasii → Akciğer TB benzeri, fotochromogen.
• M. marinum → Havuz/akvaryum granülomu, fotochromogen.
• M. scrofulaceum → Çocuklarda servikal lenfadenit, skotochromogen.
• M. avium complex → AIDS’li hastalarda yaygın infeksiyon, nonchromogen.
• M. fortuitum / M. chelonae → Cilt, kateter, protez infeksiyonu, hızlı üreyen.

Tüberküloz dışı mikobakteriler ( NTM ), çevresel mikobakteriler , atipik mikobakteriler ve tüberküloz dışındaki mikobakteriler ( MOTT ) olarak da bilinir ve tüberküloza veya cüzzam/Hansen hastalığına neden olmayan mikobakterilerdir . NTM, tüberküloza benzeyen akciğer hastalıklarına neden olabilir.

Mikobakteriyoz , genellikle tüberkülozu dışlamak için kullanılan bu hastalıklardan herhangi biridir. İnsanlar da dahil olmak üzere birçok hayvanda görülürler ve genellikle toprakta ve suda bulunurlar

Mikobakteriler, tanı ve tedavi açısından üç ana gruba ayrılabilen küçük, çubuk şeklinde bir basil ailesidir:

Tüberküloza neden olabilen Mycobacterium tuberculosis kompleksi : M. tuberculosis , M. bovis , M. africanum , M. microti ve M. canettii

Hansen hastalığına (cüzzam olarak da bilinir) neden olan M. leprae ve M. lepromatosis

Tüberküloz dışı mikobakteriler (TTM), tüberküloz, lenfadenit, cilt hastalığı veya yaygın hastalığa benzeyen akciğer hastalıklarına neden olabilen diğer tüm mikobakterilerdir. 150’den fazla farklı TTM türü tanımlanmış olsa da, akciğer enfeksiyonları en sık Mycobacterium avium kompleksi (MAC), Mycobacterium kansasii ve Mycobacterium abscessus’tan kaynaklanır

Taksonomi

1959 yılında botanikçi Ernest Runyon, insan hastalıklarıyla ilişkili bu bakterileri dört gruba ayırdı ( Runyon sınıflandırması ):

1-Fotokromojenler ışığa maruz kaldıklarında veya sonrasında pigment geliştirirler. Örnekler arasında M. kansasii , M. simiae ve M. marinum bulunur .

2-Skotokromojenler karanlıkta pigmentli hale gelir. Örnekler arasında M. scrofulaceum ve M. szulgai bulunur .

3-Kromojen olmayanlar, M. avium kompleksi (MAC) adı verilen yaygın fırsatçı patojenlerden oluşan bir grubu içerir . Diğer örnekler arasında M. ulcerans , M. xenopi , M. malmoense , M. terrae , M. haemophilum ve M. genavense bulunur .

4-Hızlı büyüyenler arasında dört iyi bilinen, patojenik, hızla büyüyen, kromojenik olmayan tür bulunur: M. chelonae , M. abscessus , M. fortuitum ve M. peregrinum . Diğer örnekler nadiren hastalığa neden olur, örneğin M. smegmatis ve M. flavescens .

Tanımlanan ve kataloglanan NTM türlerinin sayısı hızla artmakta olup, 1997’de yaklaşık 50’den Ocak 2007’ye kadar 125’in üzerine çıkmıştır. Bu artışın başlıca nedeni izolasyon ve tanımlama tekniklerinin iyileştirilmesidir.

Ancak bu yeni tekniklere rağmen, bazen mikobakterileri kategorilere ayırmak için Runyon sınıflandırması kullanılıyor.

Epidemiyoloji

NTM’ler, özellikle ıslak toprak, bataklık, dere, nehir ve haliçlerde olmak üzere çevrede yaygın olarak bulunur. Farklı NTM türleri, farklı ortam türlerini tercih eder. İnsan hastalıklarının çevresel maruziyetlerden kaynaklandığı düşünülmektedir. Tüberküloz ve cüzzamın aksine, NTM’nin hayvandan insana veya insandan insana bulaşması nadiren görülür.

NTM hastalıkları, insidans oranlarının 100.000 kişide 1,0 ila 1,8 vaka arasında değiştiği çoğu sanayileşmiş ülkede görülmüştür. Kanada, Ontario’da yapılan bir çalışma da dahil olmak üzere son çalışmalar, insidansın çok daha yüksek olduğunu göstermektedir.

Alanında uzman bazı kişiler, akciğer NTM’sinin ABD’de tüberkülozdan en az on kat daha yaygın olduğunu ve yılda en az 150.000 vaka görüldüğünü tahmin etmektedir.

Çoğu NTM hastalığı vakası Mycobacterium avium kompleksi veya kısaca MAC olarak bilinen türleri , M. abscessus , M. fortuitum ve M. kansasii’yi içerir . M. abscessus giderek artan bir sıklıkta görülmektedir ve tedavisi özellikle zordur.

Mayo Clinic araştırmacıları, Minnesota Olmsted County sakinleri üzerinde yaptıkları nüfus temelli bir çalışmada, 1980 ile 2009 yılları arasında kutanöz NTM enfeksiyonunun görülme sıklığının üç kat arttığını buldular. En yaygın türler , vakaların %45’ini oluşturan M. marinum ve hastaların %32’sini oluşturan M. chelonae ve M. abscessus’tu . Enfekte mürekkeple dövme yapılması sonucu oluşan M. chelonae enfeksiyon salgınları, Birleşik Krallık ve Amerika Birleşik Devletleri’nde bildirilmiştir .

Hızla büyüyen NTM’ler kateter enfeksiyonları, LASIK sonrası, cilt ve yumuşak doku (özellikle kozmetik cerrahi sonrası) ve akciğer enfeksiyonlarında rol oynar.

Patogenez

NTM hastalığının en yaygın klinik görünümü akciğer hastalığıdır, ancak lenfatik, deri/yumuşak doku ve yaygın hastalıklar da önemlidir.

NTM’nin neden olduğu akciğer hastalığı en sık menopoz sonrası kadınlarda ve kistik fibroz , bronşektazi ve daha önce tüberküloz geçirmiş hastalarda görülür. Alfa 1-antitripsin eksikliği , Marfan sendromu ve primer siliyer diskinezi hastalarında pulmoner NTM kolonizasyonu ve/veya enfeksiyonu görülmesi nadir değildir . Pulmoner NTM, AIDS ve malign hastalığı olan kişilerde de bulunabilir . Bölgeye bağlı olarak birçok NTM türünden kaynaklanabilir, ancak en sık MAC ve M. kansasii’dir .

Klinik semptomlar kapsam ve yoğunluk bakımından değişiklik gösterir ancak genellikle kronik öksürük ve sıklıkla pürülan balgam içerir. Hemoptizi de görülebilir. Sistemik semptomlar arasında halsizlik, yorgunluk ve ileri hastalıkta kilo kaybı bulunur. M. abscessus akciğer enfeksiyonunun tanısı , semptomların, radyolojik anormalliklerin ve mikrobiyolojik kültürlerin varlığını gerektirir.

Lenfadenit, bölgeden bölgeye farklılık gösteren çeşitli türlerden kaynaklanabilir, ancak yine de dünya genelinde en sık görülen neden MAC’dir. Hastaların çoğu 5 yaşın altındadır, ancak BCG aşısı olan çocuklarda görülme sıklığı nadirdir . Hastalığın tedavi edilebilirliği yüksektir.

NTM enfeksiyonuna bağlı yumuşak doku hastalıkları arasında travma sonrası apseler (hızlı büyüyenlerin neden olduğu), yüzme havuzu granülomu ( M. marinum’un neden olduğu ) ve Buruli ülseri ( M. ulcerans veya M. shinshuense’nin neden olduğu ) bulunur. Travma sonrası apseler en sık enjeksiyondan sonra ortaya çıkar. [ 17 ]

Yaygın mikobakteriyel hastalık, 1980’lerde ve 1990’ların başında ABD ve Avrupa’daki AIDS hastalarında yaygındı; ancak yüksek etkili antiretroviral tedavinin uygulamaya girmesiyle gelişmiş ülkelerde görülme sıklığı azaldı. Böbrek nakli geçirmiş kişilerde de görülebilir.

Tanı

Fırsatçı mikobakterilerin tanısı, uyumlu klinik ve radyolojik özelliklere sahip patojenin tekrarlanan izolasyonu ve tanımlanmasıyla yapılır. M. tuberculosis’e benzer şekilde , çoğu tüberküloz dışı mikobakteri mikroskobik olarak tespit edilebilir ve Löwenstein-Jensen besiyerinde büyüyebilir . Birçok referans merkezi artık türleri tanımlamak için 16S ribozomal RNA’yı kodlayan gendeki dizi farklılıklarının tespiti gibi nükleik asit bazlı bir yöntem kullanmaktadır .

Akciğer NTM hastalığının tanısı, hastanın akciğerinde mikobakteri tanımlanmasının yanı sıra akciğerlerin yüksek çözünürlüklü BT taramasını gerektirir.

Araştırma

Fransız araştırmacılar M. abscessus’un genom dizisini Mart 2008’de tamamladılar