
Çoğu ilaç tedavisi, örneğin “üçlü” veya “dörtlü” tedaviler gibi birden fazla ajan kullanır. Bu tür grupların çoğu, bir steroidle kombinasyon halinde bir veya daha fazla monoklonal antikor (örneğin, isatuximab veya daratumumab), bir immünomodülatör ajan (örn. lenalidomid veya pomalidomid) ve bir proteazom inhibitörü (örneğin veya bortezomib, carfilzomib veya ixazomib) içerir.
Üçlü tedaviler uzun yıllar bakım standardı iken, mevcut uygulama daha yaygın olarak dörtlü ilaç uygular. Bu tür kombinasyon tedavileri, ilaç marka isimleri için büyük harfler ve jenerik ilaç isimleri için küçük harfler, örneğin Velcade için VRd (bortezomib için marka adı), Revlimid (lenalidomid için marka adı) ve deksametazon kullanılarak baş harflerle yaygın olarak baş harflerle başvurulur. Benzer şekilde DKRd ile Darzalex’i (daratumumab için marka adı) temsil eden D ve Kyprolis’i (carfilzomib için marka adı) temsil eden K ile. (Gelişen uygulama, bu tür ilaçları “kemoterapi” olarak adlandırmak değildir, çünkü bunlar mitozu inhibe eden veya DNA hasarını indükleyen klasik “kemo” tarzında çalışan geleneksel spesifik olmayan hücre içi zehirler değildir.)
Genellikle, kanser klonal evrim veya genetik mutasyonlar gibi ilaç direnci mekanizmaları geliştirdiğinden, her ilacın etkinliği zamanla azalır. Kısmen bu nedenle, multipl miyelom “yanma” aşamasındayken tarihsel olarak tedavi edilmemiştir, çünkü kullanılan ilaç(lar) hastalık semptomatik bir aşamaya ilerlerse azalmış etkinliğe sahip olabilir. Böylece, hastalık için yanarken bakım standardı “dikkatli bekleme” idi. Bununla birlikte, yanma aşamasında uygulanan ilaç tedavilerinin hastalığın aktif aşamaya ilerlemesini engelleyip engellemeyeceğini araştırmak için giderek daha fazla çaba sarf etmektedir. Örnek olarak GEM-CESAR, ASCENT ve Immuno-PRISM klinik çalışmaları örnektir.
İlaç tedavisi bir hastanın kanser yükünü azalttıktan sonra, bazı hastalar hastalığı daha da bastırmak için kemik iliği nakline (daha doğru bir şekilde otolog hematopoetik kök hücre nakli veya ASCT olarak adlandırılır) tabi tutulur. Bununla birlikte, bu prosedür kırılgan hastalar için mevcut değildir, çünkü esasen bağışıklık sisteminin yönlerini sıfırlar ve çocukluk aşılarının uygulanması gibi doğal savunmaların yeniden geliştirilmesini gerektirir.
Giderek artan bir şekilde, hassas tıp tedavileri araştırılıyor ve araştırmalar, hastalığın belirli varyantlarının ve genetik alt tiplerinin bazı ilaç tedavilerine diğerlerinden daha olumlu yanıt verdiğini gösteriyor. Örneğin, bazı araştırmalar, t(11,14) genetik translokasyonu olan hastaların (multipl miyelom hastalarının yaklaşık 15-20’sinde mevcut) özellikle Venetoclax tedavisinden (diğer kan kanserleri için FDA onaylıdır, ancak klinik çalışmalar dışında multipl miyelom hastaları için henüz mevcut değildir) fayda sağlayabileceğini göstermektedir.
İlaç tedavileri genellikle aylar veya yıllarca tedavi gerektirirken, CAR-T tedavisi tek bir tedavinin alternatifini sunar (uzun süreli hastanede kalışı içerse de). Dahası, CAR-T tedavisi mevcut ilaçlardan daha derin, daha uzun süreli bir hastalık remisyonu sağlıyor gibi görünüyor. Bununla birlikte, şu anda, bu tür bir tedavi yalnızca hastalığın sonraki aşamalarındaki hastalar için FDA onaylıdır ve yalnızca belirli tıp merkezlerinde mevcuttur.
T-hücresi bağışıklık tepkisini de kullanan yaklaşan bir tedavi, bispesifik T-hücre nişangörleri (BITE) veya bazen sadece bispesifik antikorlar olarak adlandırılan ilaç sınıfıdır. Multipl miyelom için onaylanan bu sınıftaki ilk ilaç Teclistamab’dır, ancak yine de kullanımı şu anda hastalığın sonraki aşamalarındaki hastalar için ayrılmıştır. Başka bir BITE ilacı olan Talquetamab inceleniyor; diğerleri boru hattında. (Devam eden klinik çalışmalar, yanan ve yeni teşhis edilen hastalar için BITE tedavisini araştırıyor.)
Bazı hastalar, diğer klinik ortamlarda mevcut olmayan bir dereceye kadar tıbbi gözetim sağladığından, mevcut tedaviler üzerinde umut vaat ediyor gibi görünen yeni ilaçlara erişimden bahsetmiyorum bile. Bazı hastalar geçici olarak bu tür çalışmaların mevcut olduğu kentsel alanlara taşınıyor.
Büyük kanser araştırma enstitüleri en çok klinik denemeyi sunar, ancak bazı denemeler (özellikle sonraki aşama, Faz 3, denemeler) yüzlerce hastaneye kadar uzanan uydu ağlarında mevcuttur. ABD Ulusal Sağlık Enstitüleri, klinik araştırmaların bir dizinini tutar. ABD’de New York, Boston, Houston ve Rochester gibi şehirler önde gelen multipl miyelom araştırma çabalarına ev sahipliği yapıyor; küresel olarak, diğer üst düzey miyelom araştırma programları, İspanya Salamanca Üniversitesi’nde ve Vrije Universiteit Brussels’de bulunmaktadır.
Tıbbi bilgiler, multipl miyelom için tedaviler gibi hızlı hareket eden tıbbi arenalarda kısa sürede modası geçmiş hale gelir, bu nedenle daha küçük tıp merkezlerindeki onkologlar, ilgili tüm disiplinlerdeki literatürle güncel kalamayabilir. Bu, hastaları hastalıktaki en son gelişmeler konusunda eğitmek için çalışan kuruluşlara yol açmıştır, örneğin, multipl miyeloma odaklanan önde gelen araştırmacıları ve uygulayıcıları içeren web seminerleri sunarak; bu tür kuruluşlara örnek olarak Uluslararası Miyelom Vakfı ve Multipl Miyelom Araştırma Vakfı’dır. En son gelişmeleri takip etmekle ilgilenen bazı hastalar, Amerikan Hematologlar Derneği (ASH) Konferansı, Amerikan Klinik Onkoloji Derneği (ASCO) Konferansı, IMF IMWG Zirvesi ve Avrupa Hematoloji Derneği (EHA) Yıllık Konferansı gibi büyük hematolojik kanser konferanslarından elde edilen tutanakları gözden geçirir.
Tedavi, miyelomda semptomlarla birlikte endikedir. Herhangi bir semptom yoksa, ancak miyeloma özgü bir paraprotein ve tanısal kemik iliği uç organ hasarı olmadan mevcutsa, tedavi genellikle ertelenir veya klinik çalışmalarla sınırlıdır. Multipl miyelom tedavisi, klonal plazma hücresi popülasyonunu azaltmaya ve sonuç olarak hastalık semptomlarını azaltmaya odaklanmıştır.