İnisiyal
65 yaşın altındakiler için tercih edilen tedavi, genellikle bortezomib bazlı rejimlerle birlikte yüksek doz kemoterapi ve bir kök hücre nakli ile takip edilecek lenalidomid-deksametazondur. 2016 yılında yapılan bir araştırma, kök hücre naklinin multipl miyelomun tercih edilen tedavisi olduğu sonucuna varmıştır. Multipl miyelomu tedavi etmek için iki tür kök hücre nakli vardır. Otolog hematopoetik kök hücre naklinde (ASCT) – hastanın kendi kök hücreleri hastanın kendi kanından toplanır. Hastaya yüksek doz kemoterapi verilir ve hastanın kök hücreleri daha sonra hastaya geri nakledilir. Süreç iyileştirici değildir, ancak genel sağkalımı ve tam remisyonu uzatır. Allojenik kök hücre naklinde, sağlıklı bir donörün kök hücreleri etkilenen kişiye nakledilir. Allojenik kök hücre nakli bir tedavi potansiyeline sahiptir, ancak insanların çok küçük bir yüzdesinde kullanılır (ve ilk tedavinin bir parçası olarak değil, nükseden ortamda). Ayrıca, %5-10’luk bir tedaviyle ilişkili ölüm oranı, allojenik kök hücre nakli ile ilişkilidir.
65 yaş üstü insanlar ve önemli eşzamanlı hastalıkları olan kişiler genellikle kök hücre nakline tolerans gösteremezler. Bu insanlar için bakım standardı melfalan ve prednizon ile kemoterapi olmuştur. Bu popülasyon arasındaki son çalışmalar, örneğin bortezomib ile yeni kemoterapi rejimleri ile iyileştirilmiş sonuçlar olduğunu göstermektedir. Bortezomib, melfalan ve prednizon ile tedavinin tahmini toplam sağkalımı 30 ayda %83, lenalidomid artı düşük doz deksametazon 2 yılda %82 sağkalım ve melfalan, prednizon ve lenalidomid 2 yılda %90 sağkalıma sahipti. Bu rejimleri karşılaştıran kafa kafaya çalışmalar 2008 yılı itibariyle yapılmamıştır.
Transplanta uygun olmayan multipl miyelom için başlangıç tedavisi olarak antimiyelom ilaçları bortezomib, lenalidomid ve talidomid’in çoklu ilaç kombinasyonları ile sürekli tedaviler için destek vardır. Bu ilaçların potansiyel zararlarını ve kişinin yaşam kalitesi üzerindeki etkisini belirlemek için daha fazla klinik çalışmaya ihtiyaç vardır. 2009 yılında yapılan bir gözden geçirme, “Derin venöz tromboz ve pulmoner emboli, talidomid ve lenalidomidin başlıca yan etkileridir. Lenalidomid daha fazla miyelosupresyona, talidomid ise daha fazla sedasyona neden olur. Kemoterapi kaynaklı periferik nöropati ve trombositopeni bortezomibin başlıca yan etkileridir.” Bortezomib, lenalidomid ve deksametazon ile indüksiyon ve konsolidasyon tedavisine ve lenalidomid idame tedavisine deri altı daratumumabın eklenmesi, yeni teşhis edilen multipl miyelomlu transplantasyona uygun hastalar arasında ilerlemesiz sağkalım sağlımını iyileştirdi.
Nörolojik semptomları veya böbrek yetmezliğini önlemek için ilgili hiperviskozite sendromunun tedavisi gerekebilir.
Bakım ve onarım
ASCT ile tedavi edilenler de dahil olmak üzere çoğu insan, ilk tedaviden sonra nüks eder. Uzun süreli düşük toksisiteli ilaçlar kullanan bakım tedavisi genellikle nüksü önlemek için kullanılır. 2017 yılında yapılan bir meta-analiz, lenalidomid ile post-ASCT bakım tedavisinin, standart risk altındaki kişilerde ilerleme-free sağkalımı ve genel sağkalımı iyileştirdiğini gösterdi. 2012 yılında yapılan bir klinik çalışma, orta ve yüksek riskli hastalığı olan kişilerin bortezomib bazlı bir idame rejiminden yararlandığını gösterdi.
Nüksetme
Nüksetmenin nedenleri arasında, tedavi tarafından uygulanan seçici basınçtan veya de novo mutasyonları tarafından uygulanan ve/veya hastalığın ilk biyopside yetersiz bir şekilde temsil edilmesi durumunda hastalık evrimi bulunur. Tanının ilk 18 ayında nüks, fonksiyonel yüksek riskli multipl miyelom olarak kabul edilir. Kişinin durumuna, kullanılan önceki tedavi modalitelerine ve remisyon süresine bağlı olarak, nükseden hastalık için seçenekler arasında orijinal ajanla tekrar tedavi, diğer ajanların kullanımı (melfalan, siklofosfamid, talidomid veya deksametazon gibi, tek başına veya kombinasyon halinde) ve ikinci bir ASCT bulunur.
Hastalığın ilerleyen seyrinde, eskiden etkili tedaviye dirençli (dirençli) hale gelir. Bu aşama nükseden/refrakter multipl miyelom (RRMM) olarak adlandırılır. RRMM’yi tedavi etmek için yaygın olarak kullanılan tedavi modaliteleri arasında deksametazon, proteazom inhibitörleri (örn. bortezomib ve carfilzomib), immünomodülatör imid ilaçları (örn. talidomid, lenalidomid ve pomalidomid) ve belirli monoklonal antikorlar (örn. CD38’e karşı isatuximab veya CD319’u hedefleyen antikorlar) bulunur. Hayatta kalma beklentisi son yıllarda arttı ve yeni tedaviler geliştirilme aşamasında.[tıbbi alıntı gerekli]
Multipl miyelomda böbrek yetmezliği akut (tersinir) veya kronik (geri dönüşümsüz) olabilir. Akut böbrek yetmezliği tipik olarak kalsiyum ve paraprotein seviyeleri kontrol altına alındığında düzelir. Kronik böbrek yetmezliğinin tedavisi böbrek yetmezliğinin türüne bağlıdır ve diyaliz içerebilir.
İlerlemiş hastalığın yönetimi için birkaç yeni seçenek onaylanmıştır:
Belantamab mafodotin: CD269 olarak da bilinen B-hücresi olgunlaşma antijenine (BCMA) karşı bir monoklonal antikor, bir anti-CD38 monoklonal antikor, bir proteazom inhibitörü ve bir immünomodülatör ajan dahil olmak üzere en az dört önce tedavi almış olan nükseden veya refrakter multipl miyelomlu yetişkinlerin tedavisi için endikedir.
Carfilzomib: belirtilen bir proteazom inhibitörü:
Bir veya daha fazla terapi almış kişilerde tek bir ajan olarak
Bir ila üç tedavi hattı almış kişilerde deksametazon veya lenalidomid ve deksametazon ile kombinasyon halinde
Daratumumab: bir proteazom inhibitörü ve bir immünomodülatör ajan da dahil olmak üzere en az üç tedavi hattı almış veya bir proteazom inhibitörü ve bir immünomodülatör ajan için çift refrakter olan kişilerde belirtilen CD38’e karşı monoklonal bir antikor
Elotuzumab: daha önce bir ila üç tedavi almış kişilerde lenalidomid ve deksametazon ile kombinasyon halinde endike olan SLAMF7’ye (CD319 olarak da bilinir) karşı immünostimülatör hümanize monoklonal antikor
Isatuximab: lenalidomid ve bir proteazom inhibitörü de dahil olmak üzere en az iki önce tedavi almış multipl miyelomlu yetişkinlerin tedavisi için pomalidomid ve deksametazon ile kombinasyon halinde CD38’e karşı bir monoklonal antikor.
Ixazomib: daha önce en az bir tedavi almış kişilerde lenalidomid ve deksametazon ile kombinasyon halinde belirtilen oral olarak mevcut bir proteazom inhibitörü
Panobinostat: bortezomib ve bir immünomodülatör ajan da dahil olmak üzere daha önce en az iki kemoterapi rejimi almış kişilerde bortezomib ve deksametazon ile kombinasyon halinde kullanılan oral olarak mevcut bir histon deasetilaz inhibitörü
Selineksor: en az dört tedavi almış ve hastalığı en az iki proteazom inhibitörüne, iki immünomodülatör ajana ve bir anti-CD38 monoklonal antikora yanıt vermeyen kişilerde deksametazon ile kombinasyon halinde belirtilen oral olarak mevcut bir nükleer ihracat inhibitörü
Idecabtagene vicleucel: ilk hücre bazlı gen tedavisi, daha önce en az dört tedavi almış nüks veya refrakter multipl miyelomlu yetişkinlerin tedavisi için 2021’de FDA tarafından onaylandı
Talquetamab (Talvey) ve elranatamab (Elrexfio) Ağustos 2023’te Amerika Birleşik Devletleri’nde tıbbi kullanım için onaylandı.