SAPHO (sinovit, akne, püstüloz, hiperostoz ve osteit) sendromu kemik, eklem ve deri tutulumuyla seyreden, kronik inflamatuvar bir antitedir. İlk kez 1987 yılında, Fransada, Chamot ve ark. tarafından tanımlanmıştır. SAPHO sendromunun en belirgin özelliği steril, inflamatuvar osteittir. En sık sternum, kosta ve klavikulalarda hiperostoz ve genişlemeyle karakterize, göğüs ön duvarı tutulumu görülür.
Aksiyel iskelet (omurga, sakroiliak eklem) ve periferal kemikler de tutulmuş olabilir. Klinik olarak hastalar, ağrı, hassasiyet ve şişme ile gelirler. Deri tutulumu; palmoplantar püstüloz, püstüler psoriazis, akne konglobata, akne fulminans, süpüratif hidradeniti içerir. SAPHO sendromlu hastalarda, deri ve kemik tutulumlarının seyirleri genelde paralel gitmez. Başlangıçta akne ve püstülozun olmaması SAPHO sendromu tanısını ekarte ettirmez.
SAPHO sendromunun tedavisi semptomatiktir. Non steroid antiinflamatuvar ilaçlar, kortikosteroidler, kolşisin, sülfasalazin, metotreksat, kalsitonin, antibiyotikler, pamidronat ve anti tümör nekrozis faktör ?nın da içinde bulunduğu çeşitli ilaçlar tedavi amacıyla kullanılmaktadırlar. SAPHO sendromunun alevlenmeler ve iyileşmeler ile giden dalgalı bir seyri vardır. Erken tanı, gereksiz araştırma ve tedavileri engeller. Hastalar, hastalıklarının kronik, ağrılı ama selim seyrinden haberdar edilmelidirler.