Bu biyokimyasal yöntemin işleyişi ve klinik laboratuvardaki önemi şu şekildedir:
1. Temel İlke (NADH ve \(NAD^{+}\) Farkı)
- NADH (İndirgenmiş Form): Yapısındaki nikotinamid halkasının değişimi nedeniyle 340 nm dalga boyundaki ultraviyole (UV) ışığı güçlü bir şekilde soğurur.
- \(NAD^{+}\) (Okside Form): 340 nm dalga boyundaki ışığı kesinlikle soğurmaz. Her iki form da ortak olarak 260 nm dalga boyunda pik verirken, 340 nm sadece indirgenmiş forma (NADH ve NADPH) özeldir.
2. Enzim Tayinlerinde Nasıl Kullanılır?
Laboratuvarda bir enzimin miktarını veya aktivitesini ölçmek için reaksiyona \(NAD^{+}\) veya NADH eklenir ve spektrofotometre ile 340 nm’deki absorbans değişimi zamana karşı izlenir:
- Absorbansın Azalması: Eğer reaksiyon sırasında NADH molekülü oksitlenerek \(NAD^{+}\) formuna dönüşüyorsa, 340 nm’deki absorbans azalır. (Örn: Laktat Dehidrojenaz – LDH testi: Piruvat \(\rightarrow \) Laktat yönünde ölçülürken).
- Absorbansın Artması: Eğer reaksiyon \(NAD^{+}\)’nin indirgenerek NADH oluşturmasını sağlıyorsa, 340 nm’deki absorbans artar.
3. Hangi Rutin Testlerde Kullanılır?
Hastanelerin biyokimya laboratuvarlarında otomatik analizörler, bu UV absorbans ilkesini (Kinetik Ölçüm) kullanarak şu önemli panelleri çalışır:
- ALT ve AST (Karaciğer fonksiyon testleri)
- LDH (Doku hasarı ve tümör belirteci)
- CK (Kreatin Kinaz) (Kas ve kalp hasarı belirteci)
- Glukoz Ölçümü (Hekzokinaz referans yöntemi)