Membranöz nefropati (MN), yetişkinlerde nefrotik sendromun en sık nedenlerinden biridir ve etiyolojinin primer mi yoksa sekonder mi olduğunun ayırt edilmesi klinik yönetim için kritiktir.
1. Primer Membranöz Nefropati (PMN)
- Antikor: Anti-PLA2R (Fosfolipaz A2 Reseptör) antikorları.
- Klinik Önemi: Vakaların yaklaşık %70-80’inde sorumludur. Anti-PLA2R antikorlarının titreleri, hastalığın aktivitesi ile doğrudan korelasyon gösterir. Tedaviye yanıtı izlemek ve remisyon/relaps takibi için bu antikor düzeyleri kullanılır.
2. Sekonder Membranöz Nefropati (Malignite İlişkili)
- Antikor: Anti-THSD7A (Trombospondin tip-1 domain içeren 7A proteini) antikorları.
- Klinik Önemi: Bu antikor varlığı, altta yatan bir okült malignite (gizli kanser) için yüksek bir uyarı işaretidir. Özellikle yaşlı hastalarda veya klasik PMN tedavisine yanıt vermeyen durumlarda bu antikor pozitifliği, detaylı bir malignite taraması yapılmasını zorunlu kılar.
Klinik İpuçları: - Tanısal yaklaşım: Bir hastada nefrotik sendrom ve biyopside membranöz nefropati paterni görüldüğünde, serolojik olarak mutlaka Anti-PLA2R bakılmalıdır.
- Malignite taraması: Eğer hastada Anti-PLA2R negatifse ve klinik tablo sekonder nedenleri düşündürüyorsa (özellikle yaş, kilo kaybı, malignite öyküsü), Anti-THSD7A antikorlarının araştırılması ve yaşa uygun kanser tarama protokollerinin (kolonoskopi, BT, vb.) hızlıca devreye sokulması gerekir.
Bu antikorların glomerüler bazal membranda oluşturduğu “spike ve dome” (çivi ve kubbe) görünümü veya elektron mikroskobundaki subepiteliyal birikimler patopnömoniktir