En sık görülen belirtiler arasında ateş, taşikardi (hızlı kalp atışı), ishal, kusma, hipotansiyon (düşük kan basıncı), taşipne (hızlı nefes alma) ve titreme yer alır; ancak bunlar aynı zamanda Ebolavirüs enfeksiyonunun da yaygın belirtileridir.

Ansuvimab, Aralık 2020’de Amerika Birleşik Devletleri’nde tıbbi kullanım için onaylandı

Ansuvimab, tek bir monoklonal antikor (mAb) içerir ve başlangıçta 1995 yılında Demokratik Kongo Cumhuriyeti’ndeki Kikwit’te Ebola virüsü hastalığının bir salgınından kurtulan birinden elde edilen ölümsüzleştirilmiş B hücrelerinden izole edilmiştir . Amerika Birleşik Devletleri Ulusal Sağlık Enstitüleri ve Savunma İleri Projeler Ajansı tarafından desteklenen çalışmada , ansuvimab mAb’nin ağır ve hafif zincir dizileri Çin hamster yumurtalık hücre hatlarına klonlanmış ve ilk üretim çalışmaları Medimmune ile yapılan sözleşme kapsamında Cook Phamica dba Catalent tarafından üretilmiştir .

Etki mekanizması

1-Nötralizasyon

Ansuvimab, Ebola virüsü hastalığı olan kişilere intravenöz olarak infüze edilen bir monoklonal antikor tedavisidir . Ansuvimab , nötralize edici bir antikor olup  , hücreleri enfekte etmek için gerekli olan Ebola virüsünün yüzeyindeki bir proteine ​​bağlanır . Özellikle, ansuvimab, ansuvimab yokluğunda virüsün hücre reseptörü proteini Niemann -Pick C1 (NPC1) ile etkileşime girecek olan Ebola virüsü zarf glikoproteininin bir bölgesine bağlanarak enfeksiyonu nötralize eder . Ansuvimab’ın bu “rekabeti”, Ebola virüsünün NPC1’e bağlanmasını engeller ve virüsün hedeflenen hücreyi enfekte etme yeteneğini “nötralize eder”.

2-Etkileyici fonksiyon

Antikorlar , antijen bağlayıcı fragman (Fab) bölgeleri ve sabit fragman (Fc) bölgelerine sahiptir . Virüs enfeksiyonunun nötralizasyonu, antikorların Fab bölgelerinin enfeksiyonu bloke edecek şekilde virüs antijenlerine bağlanmasıyla gerçekleşir. Antikorlar ayrıca virüs partiküllerini doğrudan “öldürebilir” ve/veya opsonizasyon, kompleman bağımlı sitotoksisite , antikor bağımlı hücre aracılı sitotoksisite ve antikor bağımlı fagositoz gibi antikor aracılı “etkileyici işlevler” kullanarak enfekte hücreleri öldürebilir. Bu efektör işlevler, antikorların Fc bölgesinde bulunur, ancak aynı zamanda Fab bölgesinin antijene bağlanmasına da bağlıdır. Etkileyici işlevler ayrıca serumdaki tamamlayıcı proteinlerin veya hücre zarlarındaki Fc reseptörlerinin kullanımını gerektirir . Ansuvimab’ın, antikor bağımlı hücre aracılı sitotoksisite yoluyla hücreleri öldürebildiği bulunmuştur.

——————————-

Ansuvimab (mAb114)

ANSUVIMAB (mAb114) – Ebola Tedavisi için Monoklonal Antikor

Ansuvimab (ticari adı: Ebanga™) → Ebola virüs hastalığı (EBOV, Zaire türü) tedavisi için geliştirilmiş insan kaynaklı IgG1 monoklonal antikordur.

Kökeni

• 1995 Kongo Ebola salgınında hayatta kalan bir kişinin B hücrelerinden klonlanarak elde edilmiştir.
  → Bu nedenle tamamen insan monoklonal antikoru olmasıyla diğerlerinden ayrılır.

Mekanizma

Ebola virüsünün glikoproteinine (GP) bağlanarak:

Virüsün konak hücreye girişini engeller
Viral füzyonu inhibe eder
Antiviral nötralizasyon sağlar

Özellikle Zaire Ebola virüsüne (EBOV) karşı etkilidir. (Sudan Ebola, Bombali veya Reston türlerinde etkisiz)

Klinik Etkinlik

Ansuvimab’ın etkinliği PALM randomize klinik çalışmasında gösterildi (NEJM, 2019):

En düşük mortaliteyi gösteren iki ilaçtan biridir:

• Ansuvimab
• REGN-EB3 (Inmazeb)

Erken kullanım → mortalite %35
Geç başvuru → mortalite ~%60

Not: Tedavi ne kadar erken başlanırsa viral yük o kadar düşük → sağkalım daha yüksek.

Onay Durumu

• FDA onayı: Aralık 2020
• Endikasyon: Zaire Ebola virüs hastalığının tedavisi (yetişkin + pediatrik).

Kullanım Şekli

• IV infüzyon
• Tek doz (50 mg/kg)
• Gerektiğinde destek tedavileri ile birlikte uygulanır

Diğer anti-Ebola tedavileri ile karşılaştırma

Güncel rehber: Ansuvimab / REGN-EB3 = birinci seçenek

Yan Etkiler

Genelde iyi tolere edilir:

• Ateş
• Titreme
• Bulantı
• Hipotansiyon
• İnfüzyon reaksiyonları
• Nötropeni (nadir)

EZBER CÜMLESİ

“Ansuvimab = Ebola (Zaire) için insan kaynaklı monoklonal antikor; en etkili tedavilerden biri.”