Çocukluk Çağı Diyabeti (Tip 1 DM ağırlıklı olmak üzere) ile ilgili temel ve ayırt edici bilgileri
ÇOCUKLUK ÇAĞI DİYABETİ
| Özellik | Açıklama |
|---|---|
| En sık tip | Tip 1 Diabetes Mellitus (T1DM) |
| Başlama yaşı | Genellikle 5–15 yaş |
| Etyoloji | Otoimmün (insülin üreten β-hücrelerine karşı antikorlar) |
| Genetik ilişki | HLA-DR3, HLA-DR4 ile ilişki |
| Başlangıç şekli | Genellikle akut; poliüri, polidipsi, kilo kaybı, bazen DKA ile |
| Klinik belirtiler | Poliüri, polidipsi, polifaji, gece altını ıslatma (sekonder enürezis) |
| Laboratuvar tanısı | – Açlık glukoz ≥ 126 mg/dL – OGTT 2. saat ≥ 200 mg/dL – HbA1c ≥ %6.5 |
| Otoantikorlar | – Anti-GAD – Anti-insülin – ICA (Adacık hücresi antikoru) |
| C-peptid düzeyi | Düşük |
| Ketozis eğilimi | Yüksek – DKA sık görülür |
| Tedavi | İnsülin (tek tedavi seçeneği) |
| Tip 2 DM’den farkı | Zayıf vücut yapısı, ani başlangıç, otoantikor pozitifliği |
KLİNİK PEARLS:
- Yeni idrar kaçırmaya başlayan çocuk + kilo kaybı → Akla T1DM getir.
- Anti-GAD pozitifliği + hiperglisemi → Otoimmün diyabet.
- Tip 2 DM genelde obez çocuklarda, yavaş başlangıçlı ve C-peptid normal/↑ olarak seyreder.
- T1DM’de en korkulan komplikasyon: DKA (diyabetik ketoasidoz) → TUS sorusu potansiyeli yüksek.
- İnsülin tedavisinde en sık komplikasyon: Hipoglisemi.
