İNSÜLİN ETKİLERİNİ ARTTIRAN HORMONLAR
İnce bağırsaklardan birçok farklı hormon veya hormon benzeri madde salgılanır. Bu maddelere “inkretinler” veya “sekretinler” denir.
İnkretinler genellikle insülin üretimini ve aktivitesini artırır ve dokuların insüline karşı direncini azaltırlar.
Metabolik cerrahi için en önemli inkretinler, yani Tip 2 Diyabet, GLP-1 ve GIP’dir. Bu iki inkretin, etkileri daha iyi incelenmiş ve ortaya çıkarılmış hormonlardır. İnsülin direncini farklı yollarla azaltır, hatta ortadan kaldırırlar.
1-GLP-1: Glucagon Like Polypeptide-1’in kısaltmasıdır. İleumdaki “L” hücrelerinden salgılanır. Sindirilemeyen ve safra ile karışan besinler ileum’a geldiğinde güçlü bir şekilde tetiklenir. Adından da anlaşılacağı gibi GLP-1, Glucagon hormonuna moleküler olarak benzerdir. Bu nedenle özellikle karaciğer, yağ dokusu ve kaslarda bulunan Glucagon’u tanıyan reseptörlere Glucagon gibi bağlanır. Ancak Glucagon’un uyardığı hiçbir etkiyi uyarmazlar. Reseptörleri bloke ederek Glucagon’un bağlanmasını engellerler. Glucagon’un tam tersi işlevi görürler.
GLP-1 hormonu, Pankreastaki beta hücre sayısını artırır.Beta hücre aktivitesini arttırır.İnsülin üretimini arttırır.Erken insülin yanıtını geri kazandırır.Karaciğer, kas ve yağ dokusundaki insülin direncini ortadan kaldırır.
GLP-1’in bu etkileriyle insülin direnci tamamen çözülebilir. GLP-1 hormonunun tam işlevi için pankreas beta hücre rezervinin korunması gerekir. Bu nedenle Tip 2 Diyabetli her hastaya İleal İnterpozisyon ameliyatı uygulanamaz. Rezervleri tükenen veya azalan hastalarda GLP-1 etkisi çok sınırlıdır. Aslında GLP-1 bu hastalarda da uyarımını gerçekleştirir. Ancak uyarılacak ve aktive edilecek beta hücresi yoksa hiçbir şekilde beklenen etki elde edilemez.
2-GIP: Gastrointestinal Polipeptid veya Glukoz Bağımlı İnsülintropik Polipeptid olarak bilinen bir hormondur. Aslında duodenumdan salgılanır. GLP-1 ile benzer etkilere sahiptir. Tip 2 Diyabetli hastalarda düzeyi çok düşmez. Ancak Tip 2 Diyabette bir şekilde etkinliğini kaybeder. İleal interpozisyondan sonra GIP aktivitesi artar. İnsülin direncinin kırılmasında rol oynar. Pankreası uyarır ve insülin salgılanmasının artmasını sağlar.
Tip 2 Diyabette GIP etkinliğinin azalmasının duodenumdan salgılanan ancak inkretinlerin etkilerini baskılayan anti-inkretinlerden kaynaklandığı düşünülmektedir. Bu olumsuz etkilenen inkretinlerin (anti-inkretin) salgılanması, gıdanın duodenuma girmesiyle gerçekleşir. İleal interpozisyon ameliyatı ile gıdanın duodenuma geçişi engellenir. Bu nedenle anti-inkretinlerin salgılanmasının azaldığı düşünülmektedir.
İleal İnterpozisyon ameliyatı, Tip 2 Diyabet’in patofizyolojik mekanizmalarını doğrudan ve hemen bu mekanizmalar aracılığıyla kontrol eder ve düzeltir ve bu mekanizmalar bugün ortaya çıkarılabilir. Gelecekte, ameliyatın metabolik etkilerini daha fazla ortaya çıkaracak bulgular ve bu gelişme ilaç endüstrisini de etkileyecektir.
Bugün için, ileal interpozisyonun bu dramatik terapötik etkileri sayesinde, diyabetin hiçbir ilaç veya insülin tedavisinin başaramayacağı kadar güçlü bir şekilde tedavi edilebileceği tek seçenektir. Bu güçlü tedavi seçeneğini elde eden hastalar herhangi bir malabsorpsiyon yaşamadıkları için, ömür boyu vitamin-mineral eksikliği için herhangi bir bedel ödemezler.