Acanthamoeba’nın dört türü ( Acanthamoeba culbertsoni , Acanthamoeba polyphaga , Acanthamoeba castellanii ve Acanthamoeba rhysodes ) ve Balamuthia mandrillaris, bağışıklık sistemi zayıflamış bireylerde granülomatöz amip ensefalite ( GAE ) neden olabilir .
Acanthamoeba aynı zamanda oküler keratitin de etkenidir. Bu nedenle fırsatçı serbest yaşayan amipler olarak düşünülebilirler. Acanthamoeba’nın çeşitli türlerinden bazılarının tek bir türün, A. castellanii’nin suşlarını temsil etmesi mümkündür. Ayrıca, yakın zamanda yapılan genomik çalışmalar Acanthamoeba’nın birkaç genotipini tanımlamıştır . Bunlardan, tek bir moleküler genotipin bir alt birimi olan T4’ün Acanthamoeba keratitinden sorumlu olduğu bildirilmiştir.
Acanthamoeba castellanii
Acanthamoeba, yaşam döngüsünde iki faz gösteren serbest yaşayan amiplerdir: kistler (direnç formu) ve trofozoitler (çoğalma aşaması). Çeşitli ortamlarda (deniz ve tatlı su, havuzlar, kontakt lens ve diş ekipmanları ve solüsyonları, klima sistemleri, hayvan dokuları) bulunmuşlardır. Sağlıklı bireylerde (özellikle kontakt lens kullanıcıları) şiddetli keratite ve bağışıklık sistemi zayıflamış bireylerde amipli ensefalite, yaygın hastalığa veya cilt lezyonlarına neden olabilir.
Acanthamoeba türleri üç morfolojik gruba ayrılır.
Grup I’de, iç duvarlardan (endokistler) açıkça ayrılmış, yuvarlak dış duvarlara (ektokistler) sahip büyük kistler bulunur.
Grup II kistleri daha küçüktür ve değişken endokist şekilleri vardır.
Grup III kistleri, Grup II kistlerinden daha küçüktür ve duvarları zayıf bir şekilde ayrılmıştır. Başlıca insan patojenleri Grup II’ye aittir, ancak Grup III’ten A. culbertsoni de tanınan bir patojendir.
Sekiz Acanthamoeba türü Acanthamoeba keratitinde etiyolojik ajan olarak izole edilmiştir : A. castellanii, A. polyphaga, A. culbertsoni, A. hatchetti, A. rhysodes, A. lugdunensis, A. quina ve A. griffini .
Klinik özellikler : Korneanın potansiyel olarak kör edici bir enfeksiyonu olan A. canthamoeba keratitinin klinik sunumu büyük ölçüde değişir. Etkilenen kişiler tek taraflı yabancı cisim hissi, fotofobi, görme keskinliğinde azalma, sulanma ve gözde ağrı veya kızarıklıktan şikayet edebilirler. Her iki gözü de içeren enfeksiyon meydana gelebilir. Klinik bulgularla orantısız ağrı, Acanthamoeba keratitinin klasik bir özelliğidir ; ancak, özellikle hastalığın erken döneminde, ağrı eksikliği tanıyı engellemez. Viral, fungal veya bakteriyel kornea enfeksiyonunun klinik görünümleriyle benzerlikler nedeniyle, kişiler yanlış teşhis konabilir ve uygunsuz antimikrobiyal veya kortikosteroid tedavisiyle tedavi edilebilir. Bu tür bir tedavi başlangıçta semptomları hafifletebilir ve klinik tabloyu ve tanıyı daha da belirsizleştirebilir.
Tanı : Acanthamoeba keratitini teşhis etmenin ilk adımı , özellikle Herpes simpleks virüsü keratiti gibi başka bir keratit türü tanısı almış ve tedaviye yanıt vermeyen bir kontakt lens kullanıcısında yüksek derecede şüpheye sahip olmaktır. Tanı, klinik tabloya ve kornea kültüründen organizmaların izolasyonuna veya histopatolojide trofozoitlerin ve/veya kistlerin saptanmasına dayanarak yapılır. Ancak, negatif bir kültür Acanthamoeba enfeksiyonunu mutlaka dışlamaz. Acanthamoeba’yı tespit etmek için konfokal mikroskopi ve polimeraz zincir reaksiyonu testleri de tanıya yardımcı olabilir.
Tedavi: Acanthamoeba keratitinin etkili tedavisi için erken tanı önemlidir . Kist formunun dirençli yapısı nedeniyle enfeksiyonun tedavisi zor olabilir. Mevcut tedavi rejimleri genellikle topikal katyonik antiseptik içerir. Terapi süresi altı aydan bir yıla kadar sürebilir. Topikal siklopegik solüsyonlar ve oral nonsteroid ilaçlar ağrı kontrolüne yardımcı olabilir. Kortikosteroidlerin inflamasyonu kontrol etmek için kullanımı tartışmalıdır. Penetran keratoplasti görme keskinliğini geri kazandırmaya yardımcı olabilir.