Kalbin Frank -Starling yasası (ayrıca Starling yasası ve Frank-Starling mekanizması olarak da bilinir), atım hacmi ile diyastolik sonu hacim arasındaki ilişkiyi temsil eder . Yasa, kalbin atım hacminin , diğer tüm faktörler sabit kaldığında, kasılmadan önce ( diyastolik sonu hacim ) ventriküllerdeki kan hacmindeki artışa yanıt olarak arttığını belirtir.
Ventriküle daha fazla kan hacmi aktığında, kan kalp kasını gerer ve bu da kasılma kuvvetinde bir artışa yol açar.
Frank-Starling mekanizması, kalp çıktısının venöz dönüş, arteriyel kan temini ve humoral uzunluk ile senkronize olmasını sağlar , değişiklikler yapmak için harici düzenlemeye bağlı kalmadan. Mekanizmanın fizyolojik önemi, esas olarak sol ve sağ ventrikül çıktısının eşitliğini korumasında yatmaktadır.
Erken ventriküler kasılma
Erken ventriküler kasılma, sol ventrikülün (LV) aortaya erken boşalmasına neden olur . Bir sonraki ventriküler kasılma normal zamanında gerçekleştiğinden, LV için dolum süresi artar ve bu da artmış bir LV diyastolik hacmine neden olur. Frank-Starling mekanizması nedeniyle, bir sonraki ventriküler kasılma daha güçlüdür ve normalden daha büyük kan hacminin atılmasına ve LV sistol sonu hacminin başlangıç seviyesine geri dönmesine neden olur.
Diyastolik disfonksiyon – kalp yetmezliği
Diyastolik disfonksiyon, ventrikül duvarının azalmış uyumu veya artmış sertliği ile ilişkilidir. Bu azalmış uyum, ventrikülün yetersiz bir şekilde dolmasına ve diyastolik hacimde bir azalmaya neden olur. Azalmış diyastolik hacim daha sonra Frank-Starling mekanizması nedeniyle inme hacminde bir azalmaya yol açar.