Batı Nil Virüsü flaviviridae ailesinden zarflı RNA virüsüdür. İnsanlara sivrisineklerle (culex) bulaşır. Çoğu zaman
asemptomatiktir. Grib benzeri tabloya neden olabilir.
Ateş, eklem, kas ağrıları, yorgunluk, cilt döküntüleri, hepotomegali ile kendini gösterir. Yaşlılarda (% 1) ensefalite neden olabilir.
Semptomatik tedavi yeterlidir
2023’te Orthoflavivirus olarak yeniden adlandırılan Flavivirus, Flaviviridae familyasındaki pozitif iplikçikli RNA virüslerinin bir cinsidir. Cins, Batı Nil virüsü, dang virüsü, kene kaynaklı ensefalit virüsü, sarı humma virüsü, Zika virüsü ve ensefalite neden olabilecek diğer birçok virüsün yanı sıra hücre kaynaştırma ajanı virüsü (CFAV), Palm Creek virüsü (PCV) ve Parramatta River virüsü (PaRV) gibi böceğe özgü flavivirüsleri (ISF’ler) içerir.
Çift konakçı flavivirüsleri eklembacaklıların yanı sıra omurgalıları da enfekte edebilirken, böceğe özgü flavivirüsler yetkili eklembacaklılarıyla sınırlıdır. Flavivirüslerin yetkin vektörlerinde kalıcı enfeksiyon oluşturma ve insanlarda hastalığa neden olma araçları, flavivirüs kodlu bağışıklık antagonistleri ve konakçı antiviral doğuştan gelen bağışıklık efektör molekülleri arasındaki karmaşık etkileşim de dahil olmak üzere birkaç virüs konakçı etkileşimine bağlıdır.
Flavivirüsler, sarı humma virüsünün adını almıştır; flavus kelimesi Latince’de “sarı” anlamına gelir ve sarı humma, kurbanlarda sarı sarılığa neden olma eğiliminden dolayı adlandırılır.
Flavivirüsler birkaç ortak yönü paylaşır: ortak boyut (40-65 nm), simetri (zarflı, ikosahedral nükleokapsid), nükleik asit (pozitif duyu, 10.000-11.000 baz civarında tek iplikli RNA) ve elektron mikroskobu altında görünüm. [alıntı gerekli]
Bu virüslerin çoğu öncelikle enfekte olmuş bir eklembacaklıdan (sivrisinek veya kene) ısırarak bulaşır ve bu nedenle arbovirüsler olarak sınıflandırılır. Bu arbovirüslerin çoğuyla insan enfeksiyonları tesadüfidir, çünkü insanlar virüsü yaşam döngüsüne devam etmek için gereken eklembacaklıları yeniden enfekte etmek için virüsü yeterince yüksek titrelere kadar çoğaltamazlar – insanlar daha sonra çıkmaz bir konakçıdır. Bunun istisnaları sarıhumma virüsü, dang virüsü ve zika virüsüdür. Bu üç virüs hala sivrisinek vektörlerine ihtiyaç duyar, ancak insanlara mutlaka hayvan konakçılarına bağlı olmayacak kadar iyi adapte olmuşlardır (önemli hayvan bulaşma yollarına da sahip olmaya devam etmelerine rağmen).
Arbovirüsler için diğer virüs bulaşma yolları arasında enfekte hayvan karkaslarının ele alınması, kan nakli, cinsiyet, doğum ve pastörize edilmemiş süt ürünlerinin tüketimi yer alıyor. İnsan olmayan omurgalılardan ara vektör eklembacaklı olmayan insanlara bulaşma, ancak çoğunlukla düşük olasılıkla gerçekleşir. Örneğin, sarıhumma ile yapılan erken testler hastalığın bulaşıcı olmadığını göstermiştir.
Flavivirüs ailesinin bilinen arbovirüs olmayanları, eklembacaklılarda veya omurgalılarda çoğalır, ancak her ikisinde değil, cinsin tek bir üyesi bir nematodu etkiler.