Calbindin 1 veya basitçe calbindin’in ilk olarak kuşlarda bağırsakta mevcut olduğu ve daha sonra memeli böbreğinde bulunduğu gösterilmiştir. Ayrıca, özellikle serebellumda olmak üzere bir dizi nöronal ve endokrin hücrede ifade edilir. İnsanlarda CALB1 geni tarafından kodlanan 28 kDa’lık bir proteindir.
Calbindin, 4 aktif kalsiyum bağlayıcı alan ve kalsiyum bağlanma kapasitelerini kaybetmiş 2 modifiye alan içerir. Calbindin, bir kalsiyum tamponu ve kalsiyum sensörü görevi görür ve EF1, EF3, EF4 ve EF5 döngülerinin EF ellerinde dört Ca2+ tutabilir. Sıçan kalbininin yapısı başlangıçta nükleer manyetik rezonansla çözüldü ve o zamanlar bu teknikle belirlenecek en büyük proteinlerden biriydi. Kalbindin dizisi 263 kalıntı uzunluğundadır ve sadece bir zincire sahiptir. Dizi çoğunlukla alfa sarmallarından oluşur ancak beta sayfaları yoktur. NMR PDB’ye (PDB girişi 2G9B) göre, 117 kalıntı içeren 14 sarmal ile %44 sarmal ve 13 kalıntı içeren 9 iplikçik içeren %4 beta tabakadır.
2018’de insan kalbindininin X-ışını kristal yapısı yayınlandı (PDB girişi 6FIE). Sıçan ve insan izoformları arasında %98 dizi özdeşliğine rağmen nükleer manyetik rezonans ve kristal yapı arasında farklılıklar gözlendi. Küçük açılı X-ışını saçılması, kristal yapısının, nükleer manyetik rezonans tarafından belirlenen yapıya kıyasla çözeltideki kalbindin özelliklerini daha iyi tahmin ettiğini gösterir.
Calbindin, kalsiyum emilimine aracılık etmede açık bir işleve sahip olduğu civciv bağırsağı olmak üzere birçok dokuda D vitaminine duyarlı bir gendir. Beyinde sentezi D vitamininden bağımsızdır.
Kalbindin 2 olarak da bilinen kalretinin, calbindin 1’e %58 homolojiye sahip ve esas olarak sinir dokularında bulunan 29 kDA’lık bir proteindir. İnsanlarda CALB2 geni tarafından kodlanır ve daha önce calbindin-D29k olarak biliniyordu.
Kalretinin, Hirschsprung hastalığı ve bazı kanserler de dahil olmak üzere bazı insan hastalıkları için tanısal bir belirteçtir.
S100G, eskiden kalbindin 3 ve kalbindin-D9k, memeli enterositlerinde (bağırsak epitel hücreleri) bulunur. S100G, bazı memeli türlerinde böbrek ve rahimde de bulunabilir. İnsanlarda CALB3 olarak da adlandırılan S100G geni tarafından kodlanır. Bununla birlikte, kalsiyum bağlanma alanları (EF-elleri) dışında, kalbindin 1 ve S100G arasında homoloji yoktur: S100G’nin iki EF eli ve kalbindin 1’in altı eli vardır. Kalbindin 1 ve 2’nin aksine S100G, kalsiyum bağlayıcı proteinlerin S100 ailesinin bir üyesidir.
S100G, girişin kalsiyum kanalı TRPV6 tarafından düzenlendiği apikal taraftan, PMCA1 gibi kalsiyum pompalarının kalsiyumu kana pompalamak için hücre içi adenosin trifosfat kullandığı bazolateral tarafa, kalsiyumun enterositler boyunca taşınmasına aracılık eder. Kalsiyumun enterosit sitoplazması boyunca taşınması, bağırsaktaki kalsiyum emilimi için hız sınırlayıcı gibi görünmektedir; kalbindin varlığı, serbest konsantrasyonu yükseltmeden hücreyi geçen kalsiyum miktarını artırır. S100G ayrıca bazolateral kalsiyum pompalayan ATPazları uyarabilir. S100G’nin ekspresyonu, kalbindin 1’inki gibi, kesin mekanizmalar hala tartışmalı olsa da, aktif D vitamini metaboliti kalsitriol tarafından uyarılır. D vitamini reseptörünün ifade edilmediği farelerde, S100G daha az bulunur, ancak yoktur