AEL’nin en yaygın semptomları, yorgunluk , enfeksiyonlar ve mukokutanöz kanama dahil olmak üzere pansitopeni (her türlü kan hücresinin eksikliği) ile ilişkilidir . AEL’li kişilerin neredeyse yarısında tanı anında kilo kaybı , ateş ve gece terlemeleri görülür. AEL’li kişilerin neredeyse tamamı anemiktir ve % 77’sinin hemoglobin seviyesi 10,0 g/dl’nin altındadır. Trombositopeni belirtileri AEL’li kişilerin yaklaşık yarısında görülür.
AEL’nin nedenleri bilinmemektedir. Dünya Sağlık Örgütü’nün 2008’deki yeniden sınıflandırmasından önce , miyelodisplastik sendromlar , miyeloproliferatif neoplazmalar , diğer kanserler için kemoterapi veya toksinlere maruziyetten kaynaklanan vakalar sekonder AEL olarak tanımlanıyordu . Bu vakaların artık miyelodisplazi ile ilişkili değişikliklere sahip akut miyeloid lösemi veya terapi ile ilişkili AML olarak sınıflandırılması muhtemeldir .
Akut eritroid lösemiler şu şekilde sınıflandırılabilir:
M6a (Eritrolösemi)
Tüm çekirdekli kemik iliği hücrelerinin %50’si veya daha fazlası eritroblastlardır , diseritropoez belirgindir ve kalan hücrelerin %20’si veya daha fazlası (eritroit olmayan) miyeloblastlardır .
M6b (Saf eritroid lösemi)
Nadir durumlarda eritroid soy hattı akut löseminin tek belirgin bileşenidir ; miyeloblast bileşeni belirgin değildir. Eritroid bileşen ağırlıklı olarak veya sadece proeritroblastlardan ve erken bazofilik eritroblastlardan oluşur. Bu hücreler kemik iliği elemanlarının %90’ını veya daha fazlasını oluşturabilir. Bu miyeloblast eksikliğine rağmen, bu vakalar akut lösemiler olarak değerlendirilmelidir. WHO’nun bir önerisinde eritroid seriyle sınırlı olan blastik lösemiler saf eritroid maligniteler olarak adlandırılır.
M6c (Eritrolösemi ve Saf eritroid lösemi)
Miyeloblast ve proeritroblast açısından zengin karışık varyant.
Eritrolösemi tedavisi genellikle başka türlü belirtilmeyen diğer AML tiplerine uygulanan tedaviyi takip eder. Sıklıkla sitarabin , daunorubisin ve idarubisinden oluşan kemoterapiden oluşur . Ayrıca kemik iliği naklini de içerebilir .
Prognoz
Prognoz hakkındaki bilgiler, durumun nadirliği nedeniyle sınırlıdır. Diğer risk faktörleri de hesaba katıldığında, prognozun genel olarak AML’den farklı olmadığı görülmektedir. Akut eritroid lösemi (M6) nispeten zayıf bir prognoza sahiptir. 124 hasta üzerinde yapılan 2010 tarihli bir çalışmada ortalama genel sağ kalım süresinin 8 ay olduğu bulunmuştur. 91 hasta üzerinde yapılan 2009 tarihli bir çalışmada eritrolösemi hastaları için ortalama genel sağ kalım süresinin 36 hafta olduğu ve diğer AML hastalarıyla istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. AEL hastalarının hastalıksız sağ kalım süresi önemli ölçüde daha kısaydı, ortalama 32 hafta, ancak bu etki diğer prognostik faktörlerle açıklanmıştır. Yani, AEL genellikle monosomal karyotipler ve miyelodisplastik sendrom öyküsü gibi diğer risk faktörleriyle ilişkilidir . Yaşlı hastalarda, miyelodisplastik sendrom öyküsü olanlarda ve daha önce farklı bir neoplazmın tedavisi için kemoterapi almış hastalarda prognoz daha kötüdür.