Bir buçuk sendromu, ilk olarak 1967’de Fisher tarafından bildirilen ve adlandırılan, göz kürelerinin yatay hareket bozuklukları ile karakterize bir sendromdur. İpsilateral konjugat yatay bakış felci (bir) ve ipsilateral internükleer oftalmopleji (INO) (bir buçuk) kombinasyonunu sunar. Bir buçuk sendromu temelinde, bir buçuk sendromu spektrum bozuklukları adı verilen bir dizi ilişkili nadir sendrom vardır.
Bir buçuk sendromu; ipsilateral medial longitudinal fasikül (MLF) ile birlikte altıncı sinir çekirdeğini ve/veya paramedian pontin retiküler formasyonunu (PPRF) içeren tek taraflı bir lezyondan kaynaklanmaktadır. Ponstaki PPRF/ abdusens nükleus lezyonu ipsilateral konjuge bakış felcine ve MLF lezyonu da ipsilateral adduksiyon kısıtlılığına neden olur. Bu yapılar orta ve alt pons tegmentumunda yaklaşık 10 mm’lik bir alanda bulunur ve birlikte etkilenerek sendromun bileşenlerini oluşturabilir.
Hastalarda nistagmus, oküler bobbing, pupilla anomalileri görülebilir. Aynı zamanda bazı olgularda yüz felci, hemiparezi ve/veya hemihipoestezi gibi bulgular da eşlik edebilir.
Diğer taraftan bilinçle ilgili retiküler aktivatör sistem ponsun tegmentumunun paramedian bölgesiyle mezensefalonda yer aldığından lezyonlarında bilinç değişiklikleri ve koma da görülebilir. Bir buçuk sendromu sıklıkla multiple skleroz, beyin sapı vasküler hastalıkları ve arterovenöz malformasyon sonucu gelişir. Oküler miyasteni ise bir buçuk sendromunu taklit edebilir.
Bir buçuk sendromu Fisher tarafından 1967’de bulunmuştur. Aynı tarafta yatay bakış felci ile karakterize edilir. Diğer tarafta ise adduksiyonda bir sınırlanma nedeniyle (1 + ½ = 1 ½) bir buçuk sendromu olarak tanımlanmıştır