Corynebacterium urealyticum

Mesane kanserli ve kemoterapi gören bir hastada taş ve titremeyle yükselen ateş dizürü mevcuttur. İdrar kültüründe üreyi parçalayan, gram pozitif basiller üremiş ise aşağıdakilerden hangisi etken olabilir?

A) Serratia marscesnens

B) Proteus vulgaris

C) Corynebacterium urealyticum

D) Ureaplasma urealyticum

E) Klebsiella pneumoniae

Cevap C

Corynebacterium urealyticum

Gram + basil

İmmün süprese hastalarda üriner enfeksiyona neden olur.

Üreaz pozitiftir.

İdrar yollarında taş oluşumuna neden olur.

Birçok antibiyotiğe dirençlidir.

Vankomisinle tedavi edilir

———-

Corynebacterium urealyticum, Corynebacterium cinsinin bir bakteri türüdür. Sağlıklı insanlarda yaygın olarak bulunmaz. Bununla birlikte, bir idrar yolu enfeksiyonu ile birlikte bulunduğunda önemli bir izolattır.

Escherichia coli gibi asit üreten bakterilerin aksine, C. urealyticum , adından da anlaşılacağı gibi, idrarı alkali hale getirmek için yeterince güçlü olabilen üreaz enzimini salgılar . Bu, strüvit taşlarının veya böbrek taşlarının oluşumuna yol açabilir .

Bu bakteri ile ilişkili risk faktörleri arasında bağışıklık baskılanması, altta yatan genitoüriner bozukluklar ve antibiyotik tedavisi yer alır.

İdrar yolu enfeksiyonları ile ilişkili olan başka üreaz üreten korynebakteriler de vardır, ancak C. urealyticum en yaygın olanıdır.

Corynebacterium urealyticum, difteroid morfolojiye sahip, Gram pozitif, yavaş büyüyen, lipofilik, çoklu ilaca dirençli, üreaz pozitif bir mikroorganizmadır. Fırsatçı bir hastane patojeni ve sistit, piyelonefrit ve bakteremi gibi çeşitli hastalıkların nedeni olarak bildirilmiştir.

Corynebacterium urealyticum (eskiden coryneform CDC 79 grup D2 olarak bilinirdi) ilk olarak 80 yıl önce insan enfeksiyonlarında yer aldığı tespit edildi. Gram pozitif, yavaş büyüyen, asakkarolitik, lipofilik, çoklu ilaca dirençli, difteroid morfolojiye sahip üreaz pozitif bir mikroorganizmadır. Üreyi parçalamadaki güçlü yeteneğini vurgulamak için C. urealyticum olarak adlandırılmıştır. 

C. urealyticum, geniş spektrumlu antibiyotikleri nispeten sık kullanan yaşlı hastaların kasıklarından izole edilir ve bu durum, özellikle eşlik eden hastalıklar (travma, tümör veya inflamasyon) varlığında, idrar kateterlerinin kolonizasyonu ve buna bağlı olarak mesane mukozasının enfeksiyonu için ideal bir ortam oluşturur.

C. urealyticum, esas olarak akut sistit, piyelonefrit, alkali kabuklu sistit ve kabuklu piyelite neden olan fırsatçı bir nozokomiyal patojendir ve kronik ürolojik hastalığı olan hastalarda öncelikli olarak bakteriyemiye neden olabilir.

C. urealyticum izolatları genellikle rutin idrar kültürlerinde gözden kaçar çünkü bir gecelik inkübasyondan sonra iyi büyümez. Ancak C. urealyticum , 35°C–37°C’de tercihen %10 CO2’de, çoğunlukla kanlı agarda 48 saatlik inkübasyondan sonra izole edilebilir. Koloniler karakteristik olarak iğne ucu büyüklüğünde, beyazımsı, opak, pürüzsüz, dışbükey, dairesel ve hemolitik değildir.

C. urealyticum’un tanımlanması laboratuvarın karşılaştığı en büyük zorluklardan biridir. Ev yapımı ortamlar veya ticari sistemler (API Coryne) kullanılarak yapılan fenotipik çalışmalar doğru tanımlama için kullanılabilir.  Tanımlama ayrıca polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) amplifikasyonu ile de doğrulanabilir.

C. urealyticum suşlarının çoğunluğu aminoglikozitler, B-laktamlar ve makrolidler de dahil olmak üzere çok sayıda antibiyotiğe karşı oldukça dirençlidir, ancak teikoplanin ve vankomisin bu izolatlara karşı evrensel olarak aktiftir. 

C. urealyticum, hastanede yatan hastalarda sepsisin hafife alınan bir nedeni olarak düşünülebilir. Ancak, yeterli tanımlama ve tedavi hayat kurtarıcı olabilir. 

Pagnoux ve diğerlerine göre,  C. urealyticum enfeksiyonu için risk faktörleri şunlardır:

  1. idrar sondasının uzun süreli kullanımı.
  2. Uzun süreli hastanede yatmak.
  3. Bağışıklık sistemi baskılanmış hastalar.
  4. Böbrek nakli.
  5. Yakın zamanda geçirilmiş ürolojik bir işlem.
  6. Kronik, güçten düşürücü hastalık.
  7. Geniş spektrumlu antibiyotik tedavisi.
  8. Sitotoksik ilaç kullanımı.
  9. Daha önce idrar yolu enfeksiyonu geçirmiş olmak.

En yüksek risk altında olan hastaların, daha önce idrar yolu anomalisi olan veya yakın zamanda ürolojik işlem geçiren hastalar ile uzun süreli cerrahi girişim geçiren yaşlı hastalar olduğu belirtilmelidir

Piyelonefrit geliştirme risk faktörleri arasında immünosüpresyon ve böbrek nakli yer alır. Kabuklu sistit geliştirme risk faktörleri arasında ürolojik hastalıklar ve kronik zayıflatıcı rahatsızlıkları olan hastalarda daha önce geçirilmiş İYE’ler ve travma, tümör veya sitotoksik ilaçların intravezikal uygulanmasıyla hasar görmüş mesaneler yer alır. 

C. urealyticum nedeniyle İYE’ler açısından taranan 163 böbrek nakli alıcısından oluşan bir kohort, enfeksiyonun obstrüktif üropati ile yakından ilişkili olduğunu ortaya koydu. C. urealyticum, böbrek alıcılarının %10’unda bildirilmiştir.