Doubling time yani ikilenme süresi en kısa olan tümör, Burkitt lenfomadır. (24-36 saat). Ortalama olarak, ***meme kanserleri her 180 günde bir veya yaklaşık her 6 ayda bir iki katına çıkar. Genel ****akciğer kanserinde medyan VDT ​​her zaman ≤ 400 gündür ve bunların yaklaşık üçte ikisi hızlıdır; solidite ve histolojik alt tipler en tutarlı korelasyonları göstermektedir. **** HCC için birleştirilmiş tahmini TVDT 115 gündür (92-145 gün).

Tümör iki katına çıkma süresi , bir tümörün hacminin iki katına çıkması için gereken süreyi ifade eder 
. Bu süre, kanser türüne ve bireysel özelliklere bağlı olarak önemli ölçüde değişebilir.

Burkitt lenfoması (BL) , kısa tümör iki katına çıkma süresi ve hızlı çoğalma oranı olan agresif bir lenfomadır . Birkaç klinik alt tipi bilinmektedir: endemik, sporadik ve immün yetmezlikle ilişkili. Endemik BL ekvatoral Afrika’da görülür ve o bölgedeki en yaygın çocukluk kanseridir. Genellikle 4 ila 7 yaşlarındaki çocukları etkiler, erkek cinsiyeti baskındır ve sıklıkla çene tümörü olarak ortaya çıkar. Sporadik BL dünyanın her yerinde görülür ve batı ülkeleri ve Kuzey Amerika’daki NHL’nin yaklaşık %1’ini oluşturur . Genellikle ekstranodal organlarda (örneğin gastrointestinal sistem , gonadal doku ve meme) ortaya çıkar. 30’lu yaşların ortasındaki erkeklerde baskındır. İmmün yetmezlikle ilişkili BL genellikle HIV enfeksiyonunun sonucudur . Morfolojik olarak kötü huylu hücreler orta büyüklüktedir ve yaygın monoton büyüme paterni vardır. Mitotik figürler çoktur ve yüksek apoptoz oranı da vardır. Apoptotik tümör hücrelerini yutmuş görülen normal makrofajlar karakteristik “yıldızlı gökyüzü” desenini verir. İmmünfenotip CD19/20/22+, CD10+, BCL6+ ve yüzey IgM+’dır. Ki-67 proliferasyonu tümör hücrelerinin %99 ila %100’ünde görülür. BL’lerin çoğunluğu evre IV hastalık olarak görülür. Murphy tarafından önerilen bir evreleme sistemi (veya bunun bir modifikasyonu) büyük ölçüde tümör yüküne dayalı olarak yaygın olarak kullanılmaktadır. 47,48 Kromozom 8q24’te bulunan c-MYC onkogeni, hücresel proliferasyonu ve farklılaşmayı düzenler. Translokasyonu BL’lerin %100’ünde tipik olarak kromozom 14q32’ye (IgH), daha az sıklıkla 2p11’e (Ig k ) ve 22q11’e (Igλ) görülür . EBV enfeksiyonu, endemik BL vakalarının hemen hemen hepsinde ve sporadik vakaların yaklaşık %30’unda sorumludur ve belgelenebilir