Nazal glioma, nazal glial heterotopi olarak da bilinir, genellikle doğumda veya birkaç yıl sonra ortaya çıkan nadir bir gelişimsel anormalliktir. Bununla birlikte, yetişkinler de dahil olmak üzere her yaştan insanda görülebilir. Bilinen bir genetik duyarlılık yoktur. Bu lezyonların merkezi sinir sistemi (MSS) ile bağlantısı yoktur. Burun gliomları ekstranazal (%60), intranazal (%30) veya karma (%10) olabilir. Ekstranazal formlar nazal dorsumda en sık görülürken, intranazal formlar orta konkanın lateral nazal duvarında en sık görülür. Klinik sunum konuma bağlı olarak değişir ve spesifik değildir. Klinik semptomlar sıklıkla burun tıkanıklığı, nazal polipler, kronik sinüzit ve kronik orta kulak iltihabını içerir. Nazal glial heterotopinin tedavisi total eksizyondur. Rezeksiyon yetersiz olursa, tekrarlama meydana gelebilir

yazar

Nazal gliomalar, lifli ve vaskülarize stroma ve inflamatuar hücrelerle karışık olgun glial dokudan oluşur. Gemistositik astrositler, nöronal hücreler ve daha az tipik olarak ependimal hücreler her yere dağılmış olabilir. Fibrozis ve kalsifikasyon derecesi değişir. Kalın inflamatuar hücreler veya şiddetli fibrozis/skleroz nedeniyle bazı durumlarda glial dokuyu tespit etmek zor olabilir, özellikle uzun süreli ve yetişkin vakalarda. S100 ve GFAP heterotopik glial dokuda immünohistokimyasal olarak pozitiftir.