Tapia sendromu, etkilenen tarafta ( ipsilateral ) ve karşı tarafta ( karşı tarafta ) yumuşak damak , farenks arka duvarı , ses teli ve dilin felci ile dikdörtgen omurilik hasarı ve motor hemiparezi ile birlikte beyin sapı sendromunun bir şeklidir.
Palato-faringo-laringeal hemipleji olarak da bilinir.
Bu isim, İspanyol nörolog Antonio García Tapia’nın 1905’teki ilk tanımının yazarına atıfta bulunmaktadır .
Altta yatan neden , hipoglossal sinir ve rekürren laringeal sinirin çekirdek alanından seyir boyunca herhangi bir noktada sınırlı beyin sapı lezyonudur .
Klinik belirtiler
Klinik kriterler şunlardır:
Homolateral damak, farinks ve larinks felci
Dil felci ve dil atrofisi
Sıklıkla kontralateral spastik hemipleji
Nadiren sendrom her iki tarafta da ortaya çıkabilir.