Büllöz miringit (BM), dış veya orta kulağın içeriğini etkilemeden timpanik membranda büller veya veziküllerle karakterize nispeten yaygın bir enfeksiyöz durumdur.
BM, dış veya orta kulağın içeriğini etkilemeden timpanik membranda (TM) büller veya veziküllerle karakterize nispeten yaygın bir enfeksiyöz durumdur. Orta kulak etkilenirse, bu sadece büllöz miringit değil, akut orta kulak iltihabı (AOM) ile tutarlı olacaktır. Timpanik membran iyi innerve edildiğinden, orta ila şiddetli ağrı yaygın beklenen bir bulgudur.
Fiziksel bulgular, eritem ve timpanik membranın kalınlaşması, zayıflamış veya yok olmuş ışık refleksi ve azalmış membran hareketliliği dahil olmak üzere akut orta kulak iltihabına benzer olabilir.
Bir bül yırtıldığında kanlı otore meydana gelebilir ve büllöz hemorajik miringit olarak adlandırılır. Büllerin yırtılması genellikle ağrının eş zamanlı olarak azalmasıyla sonuçlanır.
Büllöz miringitin çoğunlukla virüslerden kaynaklandığı düşünülmektedir, ancak
Streptococcus pneumoniae en sık tanımlanan bakteridir. Diğer bakteriyel patojenler arasında
Haemophilus influenzae , Moraxella catarrhalis , Grup A Streptococcus, Staphylococcus aureus bulunur .
Viral etiyolojiler arasında çoğunlukla Respiratuvar Sinsitiyal Virüs (RSV) veya influenza virüsleri bulunur. Tekrarlayan orta kulak iltihabı vakalarında, birden fazla bakteriyel patojenin katılımı veya hem bakteriyel hem de viral bir patojenle koenfeksiyon olabilir. Tanımlanan diğer, daha nadir organizmalar arasında suçiçeği, Epstein-Barr virüsü, kızamık, mikoplazma ve mantarlar bulunur.
Büllöz miringit, aksi takdirde sağlam bir kulak zarındaki orta kulak boşluğunun kimyasal tahrişinden sonra da oluşabilir ve akut orta kulak iltihabı olan BM üretebilir. Streptococcus pneumoniae, AOM ile karşılaştırıldığında büllöz miringit vakalarında nispeten daha yüksek bir yaygınlığa sahiptir.
Büllöz miringitinin en sık görüldüğü dönem kış aylarıdır ve bunun soğuk iklimde östaki borusunun zayıf çalışmasından kaynaklandığı düşünülmektedir. Daha büyük çocuklarda ve ergen popülasyonda, boğa burcu miringit kadınlarda daha yaygın görünmektedir. Ancak, AOM ve boğa burcu miringit erkek küçük çocuklarda daha yaygındır. Boğa burcu miringit vakalarının çoğu 2 ila 8 yaş arasındaki erkeklerde görülürken, AOM en sık iki yaşından küçük çocuklarda görülür. Bir çalışmada, 2 yaşından küçük çocuklarda boğa burcu miringit oranının AOM’li hastaların %5,7’si olduğu ve her 20 AOM vakasına karşılık bir boğa burcu miringit vakası olduğu bulunmuştur. 2017’de, her yıl 5 milyon ABD çocuğunun AOM’den etkilendiği tahmin ediliyordu ve bu da her yıl ulusal çapta yaklaşık 400.000 boğa burcu miringit vakasıyla ilişkilendirilmektedir. Hastaların %16’sına kadarında bilateral büllöz miringit görülebilir. Büllöz miringiti olan hastalarda tekrarlayan AOM riski, büllöz miringiti olmayan AOM’ye göre üç kata kadar daha fazladır.
Büllöz miringit, AOM ile benzer patofizyolojiye sahiptir ve bazı yönleri hala belirsizliğini korumaktadır. Timpanik membranın iltihabı, yabancı cisim, kulak kanalını temizlerken kazara travma, ani yüksek sesler, uçak kabin basıncındaki değişiklikler ve hatta kulağa gelen bir darbe gibi travmaların doğrudan sonucu olarak ortaya çıkabilir. Büllöz miringit ayrıca, solunum yolu enfeksiyonunun bir parçası olarak timpanik membranı etkileyen viral veya bakteriyel enfeksiyonlar veya bitişik epidermisten mantar enfeksiyonunun yayılması sonucu da ortaya çıkabilir. İltihaplandığında, genişleyen büller ve iltihaplı timpanik membran, kabarcık patlayana kadar şiddetli ağrıya neden olabilir ve bu da kanlı kulak akıntısına neden olabilir.
BM tedavisi ve prognozu, bül içermeyen AOM’ye benzerdir; tek fark, ağrı yönetiminin daha agresif tedavi gerektirebilmesidir. Ayrıca, AOM’nin daha yaygın olan “bekle ve izle” yöntemi BM vakalarında uygun olmayabilir, çünkü bunlar daha yüksek bir tekrarlama oranına sahiptir ve hastaların çoğunda orta kulak efüzyonunun pozitif bakteri kültürü vardır.
Sonuç olarak, sistemik antibiyotikler ve yakın ayaktan takip BM’de birinci basamak tedavi olarak kabul edilir. Amerikan Pediatri Akademisi’nin (AAP) AOM kılavuzu, önceki 30 gün içinde amoksisilin kullanılmamış olması koşuluyla birinci basamak ilaç olarak amoksisilin (80 ila 90 mg/kg/gün) önermektedir.
Yüksek doz amoksisilin, orta kulakta yüksek konsantrasyona ulaştığı için önerilen antimikrobiyal tedavidir. Yakın zamanda amoksisilin tedavisi görmüş hastalar arasında (önceki 30 gün), amoksisilin-klavulanik asit tercih edilen tedavidir. Penisilin alerjisi olan hastalarda, AAP bir makrolid (azitromisin veya klaritromisin) veya hastanın alerjisinin şiddetine bağlı olarak sefdinir, sefpodoksim veya sefuroksim önermektedir. Topikal steroidler, topikal antibiyotikler ve sistemik antibiyotikler kullanan bir vaka raporu, işitme kaybı olmadan iyi bir iyileşme gösterdi.
Ciorba, antibiyotik tedavisine sistemik steroidlerin eklenmesinin büllöz miringit hastalarında işitme kaybının yaygınlığını azaltabileceğini ileri sürdü.
Ancak, sistemik steroidler şu anda büllöz miringitin tedavisinde endike değildir.
Miringit için tedavi seçeneklerini değerlendiren yakın tarihli bir inceleme, cerrahinin topikal ajanlara ve lazer destekli tedavilere göre daha iyi tedavi sonuçları göstermesine rağmen, iyi tasarlanmış randomize çalışmalar bulamadı.
Boğa miringiti teşhisi konan bir hastada işitme kaybının yüksek oranda görülmesi nedeniyle, boğa miringiti teşhisi konan tüm hastalarda saf ton odyogramı önerilir. Bu değerlendirme, işitme kaybının belirli türünü ve miktarını belirlemede anahtar rol oynar. İşitme kaybının iyileşmesinde sistemik steroidlerin kullanımını destekleyen güçlü bir kanıt yoktur.
Refrakter vakalarda veya komplikasyon riski olan vakalarda miringotomi gerekebilir.