MSS de noradrenerjik nöronların büyük kısmı, 4. ventrikül tabanında bulunan locus cereleusda bulunur. Locus coeruleus; locus caeruleus veya locus ceruleus olarak da yazılır, beyin sapının ponslarında bulunan ve stres ve paniğe karşı fizyolojik tepkilerle ilgili bir çekirdektir. Retiküler aktive edici sistemin bir parçasıdır. Latincede “mavi nokta” anlamına gelen locus coeruleus, beyinde norepinefrin (noradrenalin) sentezinin ana yeridir. Locus coeruleus ve ürettiği norepinefrinden etkilenen vücut bölgeleri topluca locus coeruleus-noradrenerjik sistem veya LC-NA sistemi olarak tanımlanır. Norepinefrin ayrıca adrenal medulla’dan doğrudan kana salınabilir. Locus coeruleus klinik depresyon , panik bozukluğu , Parkinson hastalığı , Alzheimer hastalığı ve anksiyetede rol oynayabilir. Norepinefrin geri alım inhibitörleri ( reboksetin , atomoksetin ), serotonin-norepinefrin geri alım inhibitörleri ( venlafaksin , duloksetin ) ve norepinefrin-dopamin geri alım inhibitörleri ( bupropion ) dahil olmak üzere bazı ilaçların bu bölgedeki nöronlar üzerinde etki göstererek etkili olduğuna inanılmaktadır.

Beyinde en fazla asetil kolin üretiminin yapıldığı alan meynert’in bazal çekirdeğidir. İnsan beyninde , Meynert’in nucleus basalis’i veya nucleus basalis magnocellularis olarak da bilinen nucleus basalis , esas olarak bazal ön beynin substantia innominata’sında bulunan bir grup nörondur. Nucleus basalis’in nöronlarının çoğu nörotransmitter asetilkolin açısından zengindir ve neokortekse ve diğer beyin yapılarına yaygın projeksiyonlara sahiptirler. Nucleus basalis nöronları Alzheimer hastalığı , Parkinson hastalığı ve diğerleri gibi yaşa bağlı nörodejeneratif hastalıklara karşı özellikle savunmasızdır. Beyindeki asetilkolin seviyesindeki azalmanın, etkilenen hastaların zihinsel işlevlerindeki düşüşe katkıda bulunduğu düşünülmektedir. Bu nedenle, şu anda mevcut olan demans farmakolojik tedavilerinin çoğu, yapay olarak asetilkolin seviyelerini artırarak nucleus basalis’in bozulan işlevini telafi etmeye odaklanmaktadır. Nörodejeneratif hastalıklarda birçok başka sistem de tehlikeye girdiğinden, kolinerjik işlevi seçici olarak artırmanın faydaları sınırlıdır.

Meynert’in bazal çekirdeği Neokortekse geniş çıkıntıları olan ve asetilkolin ve kolin asetiltransferaz açısından zengin olan substantia innominata’daki bir grup sinir hücresi. Parkinson ve Alzheimer hastalıklarında çekirdek dejenerasyona uğrar.

Beyinde glukoz taşınması

GLUKOZ TAŞINMASI: Glikoz nöronlar için temel enerji kaynağıdır. Beyinde glikoz taşınmasında görevli proteinler; GLUT–1: GLUT–1 55K özellikle beyin kapiller endotelinde yüksek konsantrasyonda bulunur. Kapillerden, BOS’a glikoz taşınmasını sağlar. GLUT–1 45K ise astrositlere glikoz taşınmasında rol alır. Konjenital GLUT–1 yetmezliği olan yenidoğan bebeklerde, normal plazma glukozu olmasına rağmen BOS glikoz seviyesi düşüklüğüne bağlı nöbetler ve gelişme … Devamını oku

Bohr ve Haldene etkisi

Bohr etkisi;Co2 nin artması, pH’nın düşmesidir. Bu süreçte; pH düşer, DPG ve ısı artar Haldene etkisi; O2 ile CO2 nin yer değiştirmesidir. Bu süreçte; pH artar, DPG ve ısı düşer. Haldane etkisi; akciğerde oksijen basıncının artması sonucu oksijenin hemoglobine bağlanması ve karbondioksitin kandan uzaklaşmasına neden olan etki. Tersi, bohr etkisidir.

Hb-oksijen dissosiyasyon eğrisinin sağa kayması Hb inO2 e bağlanma kapasitesindeki azalmayı gösterir. Asidoz,Hb in O2 e afinitesini azaltır. Aynı etki CO2 parsiyelbasıncının artmasıyla da görülür. Bu yüzden H+ ve CO2konsantrasyonlarında artma Hb den O2 salımınına yol açar. Buna Bohr etkisi denir.

Bohr etkisi; biyokimya da hücresel solunumda karbonik asit artışının hemoglobinin oksijen bağlama kapasitesini düşürmesi. Böylece dokularda oksihemoglobinin oksijeni bırakması kolaylasır Hemoglobinin oksijeni bırakmasındaki en önemli faktör doku kılcallarındaki düşük ph’tır (yüksek asitlik). Kanda karbondioksitin kısmi basıncının artması ph’ı düşürür ve hemoglobin oksijeni serbest bırakır. bu olaya bohr etkisi/kayması denir.

Memelilerde PTH1R ve PTH2R olarak adlandırılan bilinen iki paratiroid hormon reseptörü vardır. Bu reseptörler paratiroid hormonunu bağlar ve transmembran proteinlerinin GPCR ailesinin üyeleridir.

Paratiroid hormonu 1 reseptörü (PTH1R) klasik PTH reseptörüdür, kemik ve böbrekte yüksek seviyelerde eksprese edilir ve adenilat siklaz ve fosfolipaz C aktivasyonu yoluyla kalsiyum iyonu homeostazını düzenler. Paratiroid hormon 2 reseptörü (PTH2R) esas olarak merkezi sinir sistemi, pankreas, testis ve plasentada eksprese edilir