Bu sendrom, genetik bir bozukluk olup, kromozom 15’teki belirli bir bölgedeki mikrodelesyon (küçük bir DNA dizisi kaybı) sonucu ortaya çıkar.
15q11.2 BP1–BP2 mikrodelesyonu (Burnside–Butler sendromu), otizm spektrum bozuklukları (ASD) olan ve genetik laboratuvar testleri için başvuran 10.351 ardışık hastada nörogelişimsel bozukluklar için optimize edilmiş ultra yüksek çözünürlüklü kromozomal mikrodizi analizi kullanılarak yapılan son bir çalışmada bulunan en yaygın sitogenetik anormallikti.
Bu, çoğu kromozom mikrodizi analizi ile tanımlanabilen birçok nadir genetik bozukluğun yaygın bir klinik belirtisi olan ASD’nin küresel yaygınlığına yeterince tanınmayan bir katkıda bulunabilir . 15q11.2 BP1-BP2 mikrodelesyonunun, nörogelişimsel bozukluklarla ilişkili ilk 85 genetik bulgunun %9’unu oluşturduğu, bunu proksimal 16p11.2 delesyon sendromunun (%5) izlediği bildirilmiştir.
Ancak, etkilenmemiş popülasyon kontrollerinde delesyonun çok yüksek sıklığı, önemli bir tespit yanlılığı olduğunu ve nörogelişimsel bir rahatsızlığı ve delesyonu olan çoğu kişinin semptomları için muhtemelen alternatif bir nedeni olduğunu göstermektedir. Geniş bir popülasyona dayalı çalışmada, genel popülasyondaki 292 kişiden 1’inde bu delesyon vardı. Delesyon vakalarda kontrollere kıyasla aşırı temsil edilmiş olsa da (126 vakada 1’inde delesyon vardı), bazı bireylerde nörogelişimsel sorunlara katkıda bulunma olasılığının yüksek olduğunu göstermektedir, ancak penetrasyonun çok düşük olması muhtemeldir. Bu noktayı anlamak için, etkilenen bireylerin popülasyonun yalnızca küçük bir bölümünü oluşturduğunu hatırlamak önemlidir. Örneğin, %1’inin zihinsel engelli olduğunu varsayarsak, bu delesyon için ~%1,3’lük bir penetrasyon anlamına gelir – yani delesyonu olan kişilerin %98,7’sinin sonuç olarak hiçbir semptomu olmayacaktır.
Bu, “Burnside-Butler sendromu” teriminin, eğer kullanılacaksa, dikkatli kullanılması gerektiğini göstermektedir. Çok yaygın bir varyant için düşük penetrans bağlamında, silinmeye atfedilen özelliklerin oldukça değişken ve tutarsız olması şaşırtıcı değildir. Bir sendromu adlandırmak için olağan kriterleri karşılayacak tutarlı bir özellik kümesi tanımlanmamıştır ve terimin kullanımı muhtemelen kafa karışıklığına neden olacaktır.
Burnside-Butler Sendromu:
- Genetik Köken: Burnside-Butler Sendromu, kromozom 15’in q kolundaki 15q11.2 BP1-BP2 bölgesindeki bir mikrodelesyondan kaynaklanır. “BP1-BP2” ifadesi, bu delesyonun iki spesifik kırılma noktası (BreakPoint 1 ve BreakPoint 2) arasında meydana geldiğini belirtir. Bu bölge, insan genomunun oldukça karmaşık ve yeniden düzenlenmelere yatkın bir kısmıdır.
- Etkilenen Genler: Bu mikrodelesyon, genellikle dört önemli nörogelişimsel geni içerir. Bunlar:
- TUBGCP5 (Tubulin Gamma Complex Associated Protein 5): Mikrotübül oluşumu ve fonksiyonunda rol oynayan bir proteinin kodlandığı gen. Mikrotübüller, hücre iskeletinin önemli bileşenleridir ve özellikle nöronal göç ve sinaps oluşumu gibi beyin gelişim süreçlerinde kritik rol oynarlar.
- CYFIP1 (Cytoplasmic FMR1-Interacting Protein 1): Fragile X sendromu ile ilişkili FMR1 proteinini bağlayan ve aktin sitoiskeleti düzenlemesinde rol oynayan bir proteinin kodlandığı gen. Sinaptik plastisite ve nörogelişim için önemlidir.
- NIPA1 (Non-Imprinted in Prader-Willi/Angelman Syndrome Region Protein 1): Magnezyum taşınmasında rol oynayan bir proteinin kodlandığı gen. Magnezyum, nöronal fonksiyon ve sinyal iletimi için hayati öneme sahiptir.
- NIPA2 (Non-Imprinted in Prader-Willi/Angelman Syndrome Region Protein 2): NIPA1’e benzer şekilde magnezyum homeostazında rol oynayan bir gen.
- Klinik Bulgular (Fenotip): Bu dört genin kaybı, geniş bir klinik tabloya yol açabilir ve sendromun spektrumu oldukça değişkendir. Genel olarak, Burnside-Butler Sendromu ile ilişkilendirilen başlıca özellikler şunlardır:
- Gelişimsel Gecikme: Çoğu etkilenmiş bireyde motor becerilerde, konuşmada ve bilişsel gelişimde gecikmeler görülür.
- Bilişsel Yetersizlik: Öğrenme güçlükleri ve farklı derecelerde zihinsel engellilik görülebilir.
- Davranışsal Sorunlar: Otizm spektrum bozukluğu özellikleri, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) veya diğer davranışsal zorluklar gözlenebilir. Özellikle sosyal etkileşimde ve iletişimde zorluklar ön planda olabilir.
- Dismorfik Özellikler: Bazı vakalarda belirgin yüz özellikleri (örneğin, yüksek alın, geniş burun köprüsü) rapor edilmiştir, ancak bunlar sendroma özgü değildir ve her zaman görülmez.
- Hipotonisite (Kas Tonusu Azlığı): Özellikle bebeklik döneminde düşük kas tonusu görülebilir.
- Epilepsi: Bazı bireylerde nöbetler gelişebilir.
- Teşhis: Tanı, genetik testlerle konur. Özellikle Array Comparative Genomic Hybridization (aCGH) veya Kromozomal Mikrodizi Analizi gibi teknikler, bu tür küçük delesyonları tespit etmek için kullanılır.
- Yönetim: Burnside-Butler Sendromunun yönetimi, semptomatiktir ve multidisipliner bir yaklaşım gerektirir. Konuşma terapisi, fizik tedavi, mesleki terapi ve özel eğitim gibi destekleyici tedaviler, etkilenen bireylerin gelişimini ve yaşam kalitesini artırmayı hedefler. Davranışsal sorunlar ve epilepsi gibi ek tıbbi durumlar için uygun farmakolojik tedaviler uygulanabilir.
Bu sendromun anlaşılması, genetik danışmanlık, erken tanı ve etkilenen bireylere yönelik uygun müdahale stratejilerinin geliştirilmesi açısından kritik öneme sahiptir.