Ekstraglomerüler mezanjiyal hücreler (ayrıca Lacis hücreleri , Polkissen hücreleri veya Goormaghtigh hücreleri olarak da bilinir ) , böbrekte glomerülün dışında , vasküler kutba yakın bulunan ışıkla boyanan perisitlerdir .
Düz kas hücrelerine benzerler ve böbreğe kan akışının renal otoregülasyonunda ve renin-anjiyotensin sistemi aracılığıyla sistemik kan basıncının düzenlenmesinde rol oynarlar . Ekstraglomerüler mezanjiyal hücreler , distal kıvrımlı tübülün makula densa hücreleri ve afferent arteriyolün juxtaglomerüler hücreleri ile birlikte juxtaglomerüler aparatın bir parçasıdır .
Lacis hücreleri, ekstraglomerüler mesangial hücreler olarak da adlandırılır, makula densa yakınında bulunan düz ve uzun hücrelerdir.
Lacis hücreleri, afferent ve efferent arterioller arasında yer alan ve tabanı makula densa üzerinde, tepesi ise glomerüler mezanjiyumla devam eden bir piramit oluşturur .
Ekstraglomerüler mezanjiyal hücrelerin spesifik fonksiyonu tam olarak anlaşılmamış olmasına rağmen, eritropoietin ve renin salgılanmasıyla ilişkilendirilmiştir .
Glomerulus içindeki bazal membran ve epitel hücreleri arasında yer alan intraglomerüler mezanjiyal hücrelerden ayırt edilirler .
Goormaghtigh hücreleri ile ilişkili patoloji Psödo-Bartter sendromdur.
Goormaghtigh hücre alanının sınırındaki glomerüler arteriollerin medya hücreleri ile Goormaghtigh hücreleri (G-hücreleri) arasında ayrım yapmak zordur.
Çalışmalar, psödo-Bartter sendromlu hastalardan alınan seri böbrek biyopsileri üzerinde immünohistokimyasal ve elektron mikroskobik deneyler ile Lacis cell azalmasına dikkat çekmiştir.
RAS’ın uzun süreli uyarılmasıyla tüm renin-negatif (“salgısal dinlenme”) G-hücrelerinin nihayetinde renin üreten granüler hücrelere dönüştüğünü güçlü bir şekilde göstermektedir.