Bertin sütunları, piramitleri ayıran renal kortikal dokunun uzantısını temsil eder ve bu nedenle normal yapılardır. Alışılmadık şekilde genişlediklerinde radyografik öneme sahip olurlar ve renal kitle ile karıştırılabilirler .
Bu tür genişlemiş kolonların isimlendirilmesi biraz kafa karıştırıcıdır, bazen septa olarak adlandırılır (ancak bu normal kolonlara da atıfta bulunabilir). İdeal olarak, karışıklığı önlemek için hipertrofik Bertin kolonu veya belirgin Bertin kolonu terimi kullanılmalıdır.
Epidemiyoloji
Bertin kolonları sağlıklı popülasyonun yaklaşık %50’sinde bulunur ve %20’si bilateraldir. Bir böbrekte çift Bertin kolonları daha az yaygındır ve sadece %4’ünde görülür .
Bertin’in hipertrofik kolonları daha sıklıkla bilateraldir ve %60 oranında görülür .
Embriyoloji
Böbrekler , her biri korteksin bir mantosuyla çevrili, merkezi bir medüller doku çekirdeği içeren birden fazla lobülün füzyonuyla oluşur . Bitişik lobüllerin füzyonu, piramitler arasında kortikal doku kalmasına yol açar, her sütun korteksin iki katmanının füzyonuyla oluşur . Bu nedenle fetal lobüllerin altında bulunurlar (genellikle yetişkinlerde görünmez) .
Radyografik özellikler
Bertin hipertrofik kolonunun doğru tanımlanmasının anahtarı, normal renal korteks parankimi ile devamlılık içinde olması ve normal renal korteks parankimine benzer görünümde olması ve renal konturun korunmuş olmasıdır.
Genellikle böbreğin orta kısmında yerleşirler ve daha sıklıkla sol tarafta bulunurlar .
İntravenöz ürografi IVU
IVU sırasında , Bertin sütunları kaliksleri açarak ve bozarak bir kitleyi taklit edebilir. Ancak böbrek ana hatları normaldir (genellikle RCC mevcut olduğunda durum böyle değildir) ve sütunun üzerinde daha önceki fetal lobülasyonun yerini temsil eden hafif bir girinti görülebilir.
Tanı BT veya MR ile doğrulanabilir.
Ultrason
Ultrasondaki görünümler kafa karıştırıcı olabilir, ancak genel olarak, psödokütlenin ekojenitesi homojendir ve renal korteksle süreklidir. Kitle renal sinüsü “ayırıyor” veya “girinti yapıyor” olarak tanımlanmıştır.
Tanı BT veya MR ile doğrulanabilir veya kontrastlı ultrasonografi ile normal kortekstekine benzer kontrastlanma gösterilebilir.
BT ve MRI
BT ve MRI, hipertrofik kolonun, bitişik normal korteksle aynı görüntüleme özelliklerine sahip olduğunu kesin olarak gösterebilir.
Kontrastsız BT’de normal parankime izodens görünürler ve kontrast verilmesinden sonra böbrek korteksi ile aynı oranda artarlar ve gecikmiş görüntülerde normal parankime izodens kalırlar.
Benzer şekilde MRI’da tüm dizilerde kortekse izointens görünürler ve benzer şekilde artarlar