Akut afferent loop sendromlu hastalarda safra içermeyen kusma , bulantı ve sağ üst kadranda ani başlayan mide ağrısı yaygın semptomlardır. Kronik afferent loop sendromlu hastalarda ise karın şişliği ve yemek sonrası birkaç dakikadan bir saate kadar süren epigastrik rahatsızlık yaygın semptomlardır. Safra içeren fışkırarak kusma, kronik afferent loop sendromunun tipik bir semptomudur ve semptomları hızla hafifletir. Kalıcı afferent loop sendromlu hastalarda steatore ve ishal bağırsak stazını şiddetlendirebilir. Bakteriler tarafından safra tuzlarının dekonjugasyonu sonucu demir eksikliği anemisi ve/veya B12 vitamini eksikliği ortaya çıkabilir. Yemek sonrası ağrıdan kaçınmak için hastalar sıklıkla yemeyi bırakırlar, bu da önemli kilo kaybına neden olabilir.
Sağ üst kadran karın ve/veya epigastrik hassasiyet, afferent loop sendromlu hastalarda en sık görülen fiziksel bulgudur. Akut afferent loop sendromundan muzdarip kişilerin yaklaşık üçte birinde sağ üst kadranda elle hissedilebilir bir karın şişliği vardır. Hastalar, tıkanıklık sarılığı veya yan veya arka tarafa yayılan karın rahatsızlığı gibi pankreatit belirtileri gösterebilir. Hastalar, peritonit belirtisi olan karın kaslarında gerginlik ve bağırsak perforasyonu meydana gelmişse karın sertliği ile başvurabilirler .
Afferent loop sendromu , tıkayıcı lezyonun tipine bağlı olarak benign veya malign bir etiyolojiye sahip olabilir . Lezyonun bulunduğu yere bağlı olarak, benign etiyolojiye yol açan üç ana yol vardır.
Anastomoz darlığı, yab cisim sıkışması, bezoarlar ve enterolitler , intraluminal tıkanıklığın olası nedenleridir.
Radyasyon enteriti ve marjinal gastrojejunostomi ülserasyonundan kaynaklanan skarlaşma, intramural bölgenin mekanik tıkanmasına neden olur.
Dış kompresyona neden olan durumlar arasında iç fıtık , volvulus , sıkışma, kompresyon, afferent loopun bükülmesi, ameliyat sonrası yapışıklık ve afferent loopun intussusceptionu yer almaktadır.
Antekolik afferent halkanın fazlalığı , bağırsak uzunluğu 30 ila 40 cm’yi aştığında bükülme, volvulus ve yapışıklık kaynaklı uzuv sıkışması tehlikesini artırır . Tersine, retrokolik afferent halkada yanlış kapatılmış mezokolik anormallikler nedeniyle iç fıtıklaşma gelişme riski artar.
Anastomoz bölgesinde veya mide kalıntısında afferent döngüyü engelleyen bölgesel tümör nüksü sıklıkla malign afferent döngü sendromu ile ilişkilidir. Tıkanmaya katkıda bulunan ek faktörler arasında periton karsinomatozu ve bölgesel lenfadenopati yer almaktadır .
Afferent loop sendromunun teşhisinde tercih edilen radyografik incelemenin abdominal BT olduğu düşünülmektedir . Tıkalı bir bağırsak segmenti BT taraması ile doğrudan görüntülenebilir . Ayrıca safra yolları ve pankreas gibi tıkanıklıktan etkilenebilecek diğer organlara da bakmak mümkündür . Afferent loop sendromu ilk ortaya çıktığında, karın orta hattı genellikle süpermezenterik arter ve aort arasında yer alan sıvı dolu tüp şeklinde bir oluşum tarafından kesilir .
Tedavi planını belirleyen üç parametre vardır: tıkayıcı lezyonun tipi, tıkanıklık yeri (inframesokolik veya supramesokolik) ve hepatikojejunostomi ve pankreatikojejunostomi için ana anastomozların açıklığı . Afferent loop sendromlu hastalar için standart tedavi genellikle cerrahidir. Adezyoliz, bypass cerrahisi ve tıkayıcı malign lezyonların onarımı ile birlikte eksizyon, mevcut cerrahi tedavi seçenekleridir.
Erken teşhis konulan ve ameliyat olan hastalar için prognoz iyidir, ancak ileri evre veya tekrarlayan kanser vakaları hariç . Teşhiste gecikme, %30 ila %60 arasında değişen bir ölüm oranıyla ilişkilidir. Afferent loop perforasyonu ve ardından peritonit ve şok geçiren hastaların prognozları kötüdür.
Afferent loopun stomada veya stomaya yakın mekanik parsiyel obstrüksiyonuna bağlıdır. Postprandial kramp şeklinde karın ağrısı, ağrı ile beraber fışkırır tarzda kusma vardır. Ağrı kusma ile geçer.
Kusma gıda artıkları içermez.
Tedavi edilmezse, afferent loopta bakteri kolonizasyonu sonucu oluşan B12 vitamini eksikliğine bağlı anemi ve malabsorpbsiyon gelişir.
Tedavi: Cerrahidir. Billroth II, I’e çevrilebilir, yan yana jejunostomi ya da Roux-en-y diversiyon yapılabilir.
