SPINA-GBeta, Referans aralığı 0,64–3,73 pmol/s
SPINA-GBeta, pankreas beta hücresi fonksiyonu için hesaplanmış bir biyobelirteçtir . Beta hücrelerinin zaman birimi başına (örneğin bir saniyede) üretebileceği maksimum insülin miktarını temsil eder .
İndeks, insülin-glikoz homeostazının matematiksel bir modelinden türetilmiştir . Tanısal amaçlar için, açlık insülin ve glikoz konsantrasyonlarından şu şekilde hesaplanır :
Klinik önemi
Geçerlilik
SPINA-GBeta, glikoz kelepçesi çalışmalarında M değeriyle ve ( HOMA-Beta’dan daha iyi ) oral glikoz tolerans testi (OGTT) iki saatlik değeriyle , OGTT’deki glikoz artışıyla, subskapular deri kıvrımıyla , gövde yağ içeriğiyle ve HbA1c fraksiyonuyla önemli ölçüde ilişkilidir.
Açlık glikoz konsantrasyonunun 3,5 mmol/L (63 mg/dL) veya altında olması durumunda HOMA-Beta hesaplamasını imkansız kılan HOMA-kör bölgesini atlatması gibi ek bir avantajı vardır. [HOMA-Beta’nın aksine, SPINA-Beta tüm ölçüm aralığında mantıklı bir şekilde hesaplanabilir.
Tekrarlanan ölçümlerde SPINA-GBeta, homeostaz modeli değerlendirmesinden beta hücre fonksiyonu için bir ölçüm olan HOMA-Beta’dan daha yüksek yeniden test güvenilirliğine sahipti.
Klinik fayda
Almanya’dan 300 kişiyi kapsayan gözlemsel bir vaka-kontrol dizileme çalışması olan FAST çalışmasında, SPINA-GBeta, diyabetli ve diyabetsiz denekler arasında karşılık gelen HOMA-Beta indeksine göre daha belirgin bir şekilde farklılık gösterdi.
Yeniden yapılandırılmış insülin reseptör kazanımı ( SPINA-GR ) ile birlikte SPINA-GBeta , insülin-glikoz homeostazının açlık bazlı bir eğilim endeksinin (SPINA-DI) tanımlanması için temel oluşturur .
SPINA-GR ve tüm ekzom dizilemesiyle birlikte, SPINA-GBeta’nın hesaplanması, birincil insülin direnciyle karakterize edilen ve tip 2 ryanodin reseptörü ( RyR2 ) geninin (p.N2291D) yanlış anlamlı bir varyantından kaynaklanan yeni bir monogenetik diyabet ( MODY ) formunun tanımlanmasına yardımcı oldu.
Patofizyolojik çıkarımlar
Birkaç popülasyonda, SPINA-GBeta, oral glikoz tolerans testinde glikoz eğrisi altındaki alan ve 2 saatlik glikoz, insülin ve proinsülin konsantrasyonları, serbest yağ asitleri, grelin ve adiponektin konsantrasyonları ve HbA1c fraksiyonu ile korelasyon gösterdi.