Özellikle 60 yaş üzeri kadınlarda görülen ve göğüs radyografisinde yüzük-benzeri opasiteye yol açan kalp kapak hastalığı aşağıdakilerden hangisidir?
A) Triküspit yetmezliği
B) Biküspit aort kapağında kalsifik stenoz
C) Mitral anüler kalsifikasyon **
D) Aort yetmezliği
E) Mitral kapak prolapsusu
Mitral anüler kalsifikasyon adı üzerinde anüler yani dairesel bir hastalıktır. Yani yüzük benzeri dairesel lezyonlar görülür. Özellikle 60 yaş üzeri kadınlarda ve MVP olanlarda görülür. Mitral kapağın etrafında anülüs halkasında kalsiyum birikimidir. Mitral kapak fonksiyonlarını genellikle etkilemez. Embolik inme riski artmıştır.
Mitral anüler kalsifikasyon (MAK), kalsiyumun lipid ile birlikte kalbin mitral kapağının anüler fibroza halkasında biriktiği ( kalsifiye olduğu ) çok faktörlü kronik dejeneratif bir süreçtir . MAK ilk olarak 1908 yılında M. Bonninger tarafından Deutsche Medizinische Wochenschrift dergisinde keşfedilmiş ve tanımlanmıştır . Vakaların çoğunda, etkilenen hastalar asemptomatiktir ve durum yalnızca ekokardiyografi veya bilgisayarlı tomografi (BT) taramalarında tesadüfen fark edilir. Bununla birlikte, mitral anüler kalsifikasyon klinik olarak önemli olmaya devam etmektedir çünkü birçok vakada kalsifikasyon anülüs ve proksimal kapakçık tabanlarıyla sınırlı olsa da kapak yapısına daha da yayılabilir. Bu durum potansiyel olarak mitral yetmezliğe (MR) veya daha nadiren mitral stenoza (MS) neden olabilir ve bu da zamanla bu durumların klasik semptomlarını üretebilir. Ek olarak, anulusun kalsifikasyonu AV düğümünün elektriksel iletimini engelleyebilir ve sonuç olarak çeşitli derecelerde kalp bloğuna neden olabilir . MAK genellikle bağımsız olarak tedaviyi gerektirmese de, anulusta bulunan kalsifikasyon derecesi, özellikle sol ventrikül çıkışının (LVOT) semptomatik tıkanıklığına neden olanlar olmak üzere, müdahale gerektiren çeşitli durumlar için en uygun tedavi modalitesini seçmede önemli bir faktördür.
Patofizyoloji
Çoğu zaman bir distrofik kalsifikasyon türü olan MAK’ın ilk aşaması, anulus fibrozisinin endotel hücrelerinde mikroskobik doku hasarıyla başlayabilir ve bu da ateroskleroz benzeri lipit birikimine ve nihayetinde bu alanların kalsifikasyonuna yol açan değişikliklere neden olur. Bu, MAK’ın neden genellikle ileri yaştaki kişilerde veya doku hasarına yatkınlık oluşturan altta yatan genetik veya inflamatuar bir rahatsızlığı olan kişilerde görüldüğünü açıklar . Ayrıca, muhtemelen kardiyak dokular üzerindeki ortaya çıkan mekanik stresin giderek artan türbülanslı kan akışından kaynaklanan anulus hasarına yatkınlık oluşturması nedeniyle Sol Ventrikül Hipertrofisine neden olan rahatsızlıklarla da ilişkilidir .
Tanı
Çoğu kalsifik kapak hastalığı türünde olduğu gibi, ekokardiyografi MAK’ı tespit etmede ve şiddetini ve komplikasyonlarını, özellikle yukarıda belirtilen mitral yetersizliği ve/veya mitral darlığını derecelendirmede önemli bir rol oynar. Klinik olarak mitral yetersizliğinden şüpheleniliyorsa, transözofageal ekokardiyogram (TEE) gerekebilir, çünkü transtorasik ekokardiyogramda görülen sol atriyumun gölgelenmesi genellikle mevcut kalsifikasyon derecesinin değerlendirilmesini engeller. Ancak, hem MS hem de MR’da, (tercihen renkli) doppler akış gradyanları, MAK’ın neden olduğu işlev bozukluğunun derecesini tahmin etmek için kullanılır. Kalsifikasyonlar oldukça radyoopak olduğundan, MAK bilgisayarlı tomografide de iyi görüntülenebilir. Tipik olarak, kalbin sürekli hareketinden kaynaklanan artefaktı düzeltmek için EKG kapısı ile birlikte kapak yapılarının ayırt edilmesine yardımcı olmak için intravenöz kontrast kullanılır. Buna karşılık, kalsifikasyonlar MRI’da nispeten zayıf bir şekilde görüntülendiğinden, kardiyak MRI genellikle MAK değerlendirmesinde kullanılmaz.
MAK’ın genel yaygınlığı %10 olarak tahmin edilmektedir. İlginç bir şekilde, mitral kapağın iki halkası eşit şekilde etkilenmemiştir ve arka halka, ön halkadan daha sık kalsifikasyon göstermektedir. MAK mitral stenoza (MS) yol açtığında, romatizmal kalp hastalığında görülen komissürlerin klasik füzyonunu üretmez; bu da MS’in bu iki yaygın altta yatan nedeninin ayırt edilmesini sağlar.