Glomus hücreleri ( tip I) , esas olarak karotis cisimcikleri ve aort cisimciklerinde bulunan , vücudun solunumu düzenlemesine yardımcı olan periferik kemoreseptörlerdir . Kanın pH’ında bir düşüş , oksijenin kısmi basıncında (pO2) bir düşüş veya karbondioksitte (pCO2) bir artış olduğunda, karotis cisimleri ve aort cisimleri , özellikle medulla oblongata’nın dorsal inspiratuar merkezinde bulunan medulla oblongata’ya solunum hacmini ve hızını artırması için sinyal gönderir. Glomus hücreleri yüksek metabolik hıza sahip, iyi kan perfüzyonuna sahip hücrelerdir ve bu nedenle arteriyel kandaki gaz gerginliğindeki değişikliklere duyarlıdırlar. Bu hücreler yapısal olarak nöronlara çok benzerler ve aslında nöral kretten türerler, tip II hücreler ise işlev olarak nöroglialara benzerler .
Otonom ganglionlar glioma hücrelerini ve bazı presinaptik sempatik ganglionları innerve eder. Sinir lifleri, glomus hücreleri tarafından gönderilen sinyalleri toplar ve tedavi için merkezi sinir sistemine iletir .
Kemoreseptörlerdeki bilgi, dopamin , norepinefrin , asetilkolin , madde P, vazoaktif intestinal peptit ve enkefalinler dahil olmak üzere glioma hücrelerinden nörotransmitterlerin salınmasıyla aracılık edilir . Vazopressin, glomus hücrelerinin hipoksiye yanıtını engeller ; bunun nedeni muhtemelen hipoksiye karşı olağan yanıtın vazodilatasyon olmasıdır ve hipovolemi durumunda bundan kaçınılmalıdır. Ayrıca, glomus hücreleri AT1 reseptörleri aracılığıyla anjiyotensin II’ye karşı oldukça reaktiftir .
—————————————–
Glomus hücreleri esas olarak karotis cisimcikleri ve aort cisimciklerinde bulunan hücre tipidir . Glomus tip I hücreleri, kanın oksijen, karbondioksit ve pH seviyelerini algılayan periferik kemoreseptörlerdir. Kanın pH’ında bir düşüş , oksijende bir düşüş ( pO2 ) veya karbondioksitte ( pCO2 ) bir artış olduğunda, karotis cisimcikleri ve aort cisimcikleri, medulla oblongata’daki dorsal solunum grubuna solunum hacmini ve hızını artırması için sinyal gönderir.Glomus hücreleri yüksek metabolik hıza ve iyi kan perfüzyonuna sahiptir ve bu nedenle arteriyel kan gazı gerginliğindeki değişikliklere duyarlıdır. Glomus tip II hücreleri, glial hücrelere benzer destekleyici işleve sahip destekleyici hücrelerdir .
Yapı
Kemoreseptörlerdeki sinyallemenin, dopamin , noradrenalin , asetilkolin , madde P , vazoaktif intestinal peptit ve enkefalinler dahil olmak üzere glomus hücreleri tarafından nörotransmitterlerin salınımı ile sağlandığı düşünülmektedir . Vazopressinin, glomus hücrelerinin hipoksiye yanıtını engellediği bulunmuştur ; muhtemelen bunun nedeni, hipoksiye karşı olağan yanıtın vazodilatasyon olmasıdır ve hipovolemi durumunda bundan kaçınılmalıdır. Dahası, glomus hücreleri, vücudun sıvı ve elektrolit durumu hakkında bilgi sağlayan AT1 reseptörleri aracılığıyla anjiyotensin II’ye karşı oldukça duyarlıdır .
İşlev
Glomus tip I hücreleri, arteriyel kanda kısmi oksijen basıncını (pO2 ) , kısmi karbondioksit basıncını (pCO2 ) ve pH’ı izleyen kemoreseptörlerdir.
Glomus tip I hücreleri, hipoksemi (düşük pO2 ) , hiperkapni (yüksek pCO2 ) veya asidoz (düşük pH) yanıtında nörotransmitter salgılayan salgı duyusal nöronlardır . Sinyaller , sinüs sinirinin afferent sinir liflerine iletilir ve dopamin , asetilkolin ve adenozin içerebilir . Bu bilgi solunum merkezine gönderilir ve beynin solunumu düzenlemesine yardımcı olur.
Sinirlendirme
Karotis gövdesinin glomus tip I hücreleri, glossofaringeal sinirin alt ganglionunda bulunan duyusal nöronlar tarafından innerve edilir . Karotis sinüs siniri, onları innerve eden glossofaringeal sinirin dalıdır . Alternatif olarak, aort gövdesinin glomus tip I hücreleri, vagus sinirinin alt ganglionunda bulunan duyusal nöronlar tarafından innerve edilir. Merkezi olarak, glomus tip I hücrelerini innerve eden nöronların aksonları, medulladaki soliter çekirdeğin kaudal kısmında sinaps yapar . Glomus tip II hücreleri innerve edilmez.
Gelişim
Sinir sisteminin gelişimi. Karotis gövdesinin glomus tip I hücreleri nöral krestten türetilmiştir ve yeşil renkte görülebilir.
Glomus tip I hücreleri embriyonik olarak nöral kretten türetilir . Karotis gövdesinde solunum kemoreseptörlerinin işlevsel olgunluğa ulaşabilmeleri için doğum sonrası bir süreye ihtiyaçları vardır. Bu olgunlaşma süresine sıfırlama denir . Doğumda kemoreseptörler oksijen eksikliğine karşı düşük bir duyarlılık gösterirler ancak bu, yaşamın ilk birkaç günü veya haftasında artar. Kemotransdüksiyonun doğum sonrası olgunluğunun altında yatan mekanizmalar belirsizdir.
Klinik önemi
En önemlileri karotis cisimleri ve aort cisimleri olan glomus hücre kümelerine non-kromafin veya parasempatik paraganglia denir. Bunlar ayrıca vagus siniri boyunca , iç kulaklarda , akciğerlerde ve diğer yerlerde de bulunur . Glomus hücre neoplazmaları paraganglioma olarak bilinir , diğer isimlerinin yanı sıra genellikle kötü huylu değildirler.
Araştırma
Karotis gövdesindeki glomus hücrelerinin striatuma ( ön beyindeki bir çekirdek ) ototransplantasyonu , Parkinson hastalığı olan kişiler için hücre bazlı bir tedavi olarak araştırılmıştır