Romatoid artrit tedavisinde Il-1 blokerleri ilk başlangıç ilacı değildir. Anakinra, hastalığı modifiye eden grup ilaçlardandır

Hastalığı değiştiren antiromatizmal ilaçlar (DMARD’ler), metotreksat , sülfasalazin , leflunomid , hidroksiklorokin , TNF inhibitörleri ( sertolizumab , adalimumab , infliksimab ve etanersept ), abatasept , anakinra ve auranofin .

Ek olarak, rituksimab ve tocilizumab monoklonal antikorlardır ve aynı zamanda DMARD’lardır. Tocilizumab kullanımı, kolesterol seviyelerinde artış riski ile ilişkilidir. Hidroksiklorokin , düşük toksisite profiline ek olarak, orta şiddette RA semptomlarının tedavisinde etkili kabul edilir. Romatoid artriti tedavi etmek için kullanılan biyolojik DMARD ajanları şunları içerir: infliksimab gibi tümör nekroz faktörü alfa inhibitörleri (TNF inhibitörleri) ; anakinra gibi interlökin 1 blokerleri , rituksimab gibi B hücrelerine karşı monoklonal antikorlar , tocilizumab gibi interlökin 6 blokerleri ve abatasept gibi T hücresi ko-stimülasyon blokerleri. Genellikle metotreksat veya leflunomid ile kombinasyon halinde kullanılırlar. Metotreksat ile biyolojik monoterapi veya tofasitinib, ACR50, RA remisyon oranlarını ve işlevi iyileştirebilir. Abatacept diğer biyolojiklerle aynı anda kullanılmamalıdır. TNF inhibitörleri üzerinde iyi kontrol altında olanlarda (düşük hastalık aktivitesi), dozun azaltılması genel işlevi etkilemiyor gibi görünmektedir. Düşük hastalık aktivitesi olan kişilerde TNF inhibitörlerinin kesilmesi (dozu kademeli olarak düşürmenin aksine) hastalık aktivitesinin artmasına yol açabilir ve remisyonu, röntgende görülebilen hasarı ve kişinin işlevini etkileyebilir. Tüberkülozun yeniden aktifleşmesini önlemek için herhangi bir TNF inhibitörü tedavisine başlamadan önce kişiler latent tüberküloz açısından taranmalıdır .

TNF inhibitörleri ve metotreksat tek başlarına kullanıldığında benzer etkililiğe sahip gibi görünmektedir ve birlikte kullanıldığında daha iyi sonuçlar elde edilmektedir. Golimumab metotraksat ile birlikte kullanıldığında etkilidir. TNF inhibitörleri eşdeğer etkililiğe sahip olabilir ve etanersept en güvenlisi gibi görünmektedir. Metotreksata ek olarak haftada iki kez etanersept enjekte etmek ACR50’yi iyileştirebilir ve radyografik ilerlemeyi 3 yıla kadar azaltabilir. Abatasept, tedavi gören kişilerin tedavi görmeyenlere göre %20 daha fazla iyileşme göstermesiyle RA için etkili görünmektedir ancak uzun vadeli güvenlik çalışmaları henüz mevcut değildir. Adalimumab, 52 hafta kullanıldığında radyografik ilerlemenin süresini yavaşlatır. Ancak RA için mevcut biyolojikler arasında ayrım yapmak için yeterli kanıt bulunmamaktadır. Biyolojiklerle ilgili sorunlar arasında yüksek maliyetleri ve tüberküloz dahil enfeksiyonlarla ilişkileri yer almaktadır . Biyolojik ajanların kullanımı yorgunluğu azaltabilir. Biyolojik ajanların yorgunluğu nasıl azalttığına dair mekanizma belirsizdir.

 Altın ve siklosporin

Sodyum aurotiomalat , auranofin ve siklosporin daha yaygın yan etkiler nedeniyle daha az kullanılır. Ancak siklosporinin bir yıla kadar kullanıldığında ilerleyici RA’da etkili olduğu bulunmuştur.