Antifosfolipid sendromu veya antifosfolipid antikor sendromu ( APS veya APLS ), antifosfolipid antikorlarının neden olduğu otoimmün , hiperkoagülabilite durumudur. APS, hem atardamarlarda hem de toplardamarlarda kan pıhtılarına ( tromboz ) , gebelikle ilişkili komplikasyonlara ve düşük trombosit, böbrek hastalığı , kalp hastalığı ve döküntü gibi diğer semptomlara yol açabilir . APS’nin kesin etiyolojisi henüz net olmasa da, genetiğin hastalığın gelişiminde önemli bir rol oynadığına inanılmaktadır.

Tanı semptomlara ve testlere dayanarak yapılır, ancak bazen tanıya yardımcı olmak için araştırma kriterleri kullanılır. Kesin APS için araştırma kriterleri bir klinik olay (yani tromboz veya gebelik komplikasyonu) ve lupus antikoagülanını , anti-apolipoprotein antikorlarını ve/veya anti-kardiyolipin antikorlarını tespit eden en az üç ay arayla iki pozitif kan testi sonucu gerektirir

Antifosfolipid sendromu primer veya sekonder olabilir.

1-Primer antifosfolipid sendromu, başka bir hastalık olmaksızın ortaya çıkar.

2-Sekonder antifosfolipid sendromu , sistemik lupus eritematozus gibi diğer otoimmün hastalıklarla birlikte ortaya çıkar .

Nadir durumlarda APS, yaygın tromboz nedeniyle hızlı organ yetmezliğine yol açar; buna ” felaket yani catastrofik antifosfolipid sendromu ” (CAPS veya Asherson sendromu) denir ve yüksek ölüm riskiyle ilişkilidir.

Antifosfolipid sendromu genellikle daha fazla tromboz atağı riskini azaltmak ve gebelik prognozunu iyileştirmek için antikoagülan ilaçlarla tedavi gerektirir. Tedavi için kullanılan antikoagülan ilaç, gebelik gibi duruma bağlı olarak farklılık gösterebilir.